Over pak weg 11 maanden zullen algemene, vrije en geheime verkiezingen worden gehouden in de republiek Suriname. Dan zal het electoraat conform de aangepaste kieswet in de gelegenheid worden gesteld om een parlement, ressort- en districtsraad te kiezen.

Ondertussen hebben we al kunnen waarnemen dat de politieke partijen hun messen aan het slijpen zijn voor de politieke veldslacht. De Vooruitstrevende Hervormingspartij (VHP), De Algemene Bevrijding en Ontwikkeling Partij (ABOP) in samenwerking met de Pertjajah Luhur (PL), de Nationale Partij Suriname (NPS) en de Nationale Democratische Partij (NDP) hebben hun verkiezingscampagne machine reeds opgestart. De andere kleinere partijen hebben ook al hier en daar wat van zich laten horen.  

Het gaat er reeds behoorlijk hard aan toe. Het zal alleen maar spannender worden en wel te bedenken dat we nog 11 maanden te gaan hebben. Historisch bekeken is het meest karakteristieke bij campagnevoering van politieke partijen in Suriname, het smijten met vuil naar politieke tegenstanders. In mijn optiek is deze strategie zeer verwerpelijk, totaal achterhaald en het past absoluut niet in het huidige tijdsgewricht. 

De politieke partijen in zowel de coalitie als oppositie zijn erop gebrand om deel te zijn van de coalitie na mei 2025, vanwege het feit dat er een markante issue speelt in de toekomst. Alles wijst er namelijk op dat Suriname vanaf 2028 enorm veel zal verdienen uit de olie en gassector voor onze kust. Iedereen wil dus onderdeel zijn van deze bijzondere toekomstige ontwikkeling. Maar zover is het nog niet. Er is nog een zware horde weg te nemen op 25 mei 2025. Van nu af aan naar de verkiezingen van volgend jaar, moet er een zware strijd geleverd worden.

Regeringspartijen zullen bewapend met hun partijprogramma’s moeten aangeven wat ze in de afgelopen jaren hebben kunnen realiseren voor de ontwikkeling van Suriname. Uiteraard hebben ze niet alles kunnen doen zoals beloofd, maar dan moeten ze uiteen zetten waarom dat niet is gebeurd. Heeft dat te maken met tekort aan financiën of leiderschap tekortkomingen. Tegelijkertijd moeten ze uit de doeken doen hoe zij dat in de komende vijf jaren zullen opvangen. 

De oppositiepartijen moeten ook hun partijprogramma’s aan het kiezersvolk presenteren en daarbij duidelijk laten merken dat zij wel degelijk instaat zullen zijn om de nationale ontwikkeling van Suriname daadwerkelijk van de grond te krijgen. Men moet met uitgewerkte programma’s komen om het armoedevraagstuk structureel aan te pakken. Daarnaast moeten de productie en werkgelegenheid gestimuleerd worden. Politieke tegenstanders persoonlijk aanvallen is niet waar het volk naar uitkijkt. Het volk heeft niets daaraan. Suriname heeft nationaal te veel potenties om zo een belabberde economie te hebben. 

Alle politieke partijen zullen nu landelijk moeten gaan campaignen om zoveel mogelijk stemmen binnen te halen. Het is nu afgelopen met de zogenaamde goedkope zetels in de districten. Elke stem in Suriname is nu evenveel waard. Het landelijke karakter van de politieke campagne zal ertoe leiden dat de partijen met een goed verpakte boodschap gecombineerd met een stevige financiële armslag, meer aanspraak zullen maken op een redelijk aantal zetels. De districten met de grootste concentraties aan de stemgerechtigden, Paramaribo, Wanica en Nickerie. zullen doorslaggevend zijn.

Ettiré Patra