Teleurstellend. Meer kan ik er niet van maken als het gaat om ons nationaal voetbalteam. In de kwalificatie van de Gold Cup gingen we na strafschoppen ten onder tegen Puerto Rico, waar we normaal gesproken toch van moeten kunnen winnen. Weg Gold Cup, waar we twee jaar geleden een goede indruk achterlieten en de eerste stapjes naar meer zetten. Nu lopen we weer achter de feiten aan, terwijl we minder dan een jaar verwijderd zijn van de start van de kwalificatie voor het WK van 2026. Je weet wel, dat WK waar we ons voor gaan plaatsen.

Het is flauw om meteen met een roep om Louis van Gaal te komen, hoewel ik nog altijd van mening ben dat hij de juiste (en misschien wel enige) persoon is om ons naar het WK te loodsen. Toch moeten we niet vergeten dat voetbal en sport in het algemeen van toevalligheden en momenten aan elkaar hangen. Kijk alleen al naar het duel van Puerto Rico. Maakt de doelman van Puerto Rico in de blessuretijd niet de beste save uit zijn leven waardoor die kopbal er gewoon ingaat, dan waren we door naar de volgende ronde. En het hielp ook niet mee dat we in de Nations League in de hoogste divisie moesten acteren, waardoor plaatsing via die competitie op voorhand al kansloos was.

Parijs 2024
We staan aan de vooravond van een belangrijk sportjaar. De komende 12 maanden gaat het om plaatsing voor de Olympische Zomerspelen van Parijs. De vorige Spelen in Tokio waren geen groot succes. We stonden met maar drie atleten aan de start en tot overmaat van ramp moest badmintonner Sören Opti met een positieve coronabesmetting aan de kant blijven. Maar ook in Tokio speelden details weer een rol.

Baanwielrenner Jair Tjon En Fa werd vierde op de keirin. De keirin is het meest spectaculaire onderdeel op de baan, waarbij zes renners achter een derny (een soort brommer) beginnen. Drie ronden voor het einde stuurt de derny de baan af en mogen de renners het uitvechten. Jair werd vierde in een sterk veld. Erg knap, maar brons was voor hem en Suriname zoveel mooier geweest. Vier tienden van een seconde was hij verwijderd van eeuwige roem. Over details gesproken. En Jair is trouwens lekker bezig, met een zilveren en bronzen medaille op de Pan-Amerikaanse Spelen. Dus wie weet wat er nog mogelijk is.

Sporten begint in de breedte
Veel landen met een topsportklimaat investeren volop in breedtesport. Overgewicht is een toenemend probleem. De digitale wereld maakt het leven zeker makkelijker, maar niet altijd gezonder. Grote sportlanden gebruiken hun toppers om een voortrekkersrol te spelen. Wij hebben geen topsportklimaat, en ook nauwelijks topsporters. Waar dat aan ligt? Een combinatie van factoren. Het kan in ieder geval niet zo zijn dat we de talenten niet hebben. Die zitten namelijk overal.
Neem België als voorbeeld. Daar doen ze vooral aan wielrennen en voetbal. En de Belgische basketbalsters behoren eveneens tot de top. Ze hebben meerdere speelsters in de WNBA. Tennis was geen sport waar België in excelleerde. Totdat er ineens twee tennissters tegelijk aan de top kwamen. Justine Henin en Kim Clijsters domineerden de sport voor vele jaren. Het resultaat van goed beleid? No way. Talenten worden nu eenmaal geboren, overal ter wereld. Dus ook in Suriname. Het zaadje moet alleen tot bloei komen. Daarvoor hebben talenten de juiste voorzieningen nodig. En daar kunnen we nog een hoop winnen.

Maar dat is voor later. Eerst is het zaak om de talenten te vinden en daarvoor is breedtesport belangrijk. Zet 20 kinderen bij elkaar op een voetbalveld en er zijn er altijd wel twee of drie die écht kunnen spelen. Of laat ze een sprint trekken en je ziet meteen wie aanleg heeft om atleet te worden. Alleen moeten we dat wel doen. De jeugd verkiest de smartphone boven het sportveld en ergens begrijp ik dat ook nog. Ze hebben geen voorbeelden. Als er volgend jaar in Parijs een Surinamer in de finale van de 100 meter atletiek loopt, wil ieder jongetje en meisje die persoon zijn. En als Louis ons naar het WK van 2026 loodst, zitten we gebakken voor de komende 10, misschien wel 20 jaar. Iedereen wil dan namelijk ook op een WK spelen en rijk worden.

Je suis Louis
Laten we allemaal een beetje Louis worden. We hoeven niet te gaan schreeuwen tegen sporters en ook de media niet uit te kafferen, maar we moeten anderen inspireren. En daarbij speelt leeftijd geen rol. De komende periode ga ik trainingen verzorgen voor teams binnen Openbare Werken en onze BAVP’ers. We gaan de conditie aanpakken en onder meer oefenen hoe je moet omgaan met gijzelingen. De insteek is helemaal niet om topsporters te creëren. Daar zijn veel stappen voor nodig. Dit is een mini-stapje, dat weer wat mensen in beweging krijgt en ze enthousiast maakt. Zij vertellen hun gezin en familie hoe leuk het was, waardoor er weer anderen enthousiast worden. Zo komt er een golfbeweging op gang die uiteindelijk steeds sterker gaat stromen. En waar dat toe gaat leiden? Geen idee en dat is voor nu ook niet het doel. Eerst de aansluitingstreffer maken en meer Surinamers aan het sporten krijgen. Dan komt de overwinning vanzelf.

Rodney Bouterse