Het onbevreesd beleven van de rechten die in onze grondwet verankerd liggen, is tegenwoordig zoek in Suriname. De sfeer die er momenteel heerst van angst, rancune, machtsvertoon en excessief gebruik van geweld door de overheid, heeft gemaakt dat het gevoel van veiligheid in de samenleving  totaal is weggeëbd.

Zelfs de toename en verruwing van de criminaliteit heeft het veiligheidsgevoel van de Surinamer niet zoveel geweld aangedaan als de onoorbare handelingen en acties van de huidige regering. Burgers voelen zich onveilig in hun eigen leef- en werkomgeving. Hoe beschermt het volk zich tegen een regering die super rancuneus is, als een slavenmeester het volk onderdrukt en uitbuit en misbruik maakt van haar macht om haar wil door te drukken?

Als burgers kritiek leveren worden ze opgesloten, als ze protesteren worden ze geïntimideerd, als ze een andere politieke kleur hebben en bij de overheid werken worden ze met ontslag bedreigd of gemuteerd.
Als men voor de grondenrechten opkomt wordt men genegeerd. Als men zich opstandig gedraagt wordt men afgestraft. Het recht wordt zodanig geweld aangedaan dat zelfs een obductie rapport na een maand van het doodschieten van twee inheemsen, in de Pikin Saron zaak, niet opgemaakt en naar het Openbaar Ministerie gestuurd kan worden.

Diaspora wordt opgeroepen om hier hun krachten te geven, maar wanneer de mensen opkomen voor de gemeenschap waartoe ze behoren, worden ze als staatsgevaarlijk beschouwd en het land op de meest rancuneuze manier uitgezet. Mensenrechten- en milieuactivisten worden als actoren bestempeld die de rechtsstaat en de rechtsorde van het land verstoren.

Het schijnt voor deze regering geen probleem te zijn om wetten te overtreden en verdragen te schenden. Trouwens niemand in de regering wil de verantwoordelijkheid voor het beleid dragen. Een schoolvoorbeeld hiervan is het geval van Asawini. De president, vicepresident en minister van Defensie geven aan niets te weten van haar uitzetting. Zij is door de minister van Justitie en Politie aangemerkt als staatsgevaarlijk en iemand die de rechtsstaat en rechtsorde van het land heeft verstoord. Hoe geloofwaardig is het als de president en vicepresident stellen dat zij van deze zeer belangrijke zaak niet op de hoogte zijn gesteld. Ook de minister van Defensie die voor de staatsveiligheid dient te zorgen, schijnt bitter weinig te weten over dit geval. Is de militaire politie niet aanwezig bij de grensposten of posten van waar mensen het land kunnen verlaten?

Ambassadeurs van andere landen moeten de regering er op attenderen dat het Verdrag van Wenen is geschonden. Het Openbaar Ministerie moet uitkomen en verklaren dat de minister van Justitie en Politie de eindverantwoordelijke is voor het vreemdelingenbeleid. Hoe beschamend is dit niet voor ons land? Hoe zwaar is de grondslag van onze rechtsstaat niet aangetast?

Iedereen die een stukje verantwoordelijkheid heeft en zorg moet dragen dat de rechtsstaat beschermd blijft, probeert in deze zaak zijn of haar handen in onschuld te wassen. Van een rechtsstaat zou sprake zijn indien de regering zich aan de wetten van het land zou houden, maar helaas valt op te merken dat dit niet de eerste keer is dat de wetten van het land, en nu ook internationale verdragen, door deze regering met de voeten worden getreden.

De mishandeling van een journalist voor het gebouw van De Nationale Assemblee en de valse verklaring van de regering in het college over dit geval zullen veel mensen in de herinnering blijven. De aantasting en uitholling van de rechtsstaat is sinds het aantreden van deze regering evident toegenomen. Grove leugens vertellen, tot in het huis van het volk waar de regering eerlijk en oprecht verantwoording dient af te leggen, schijnt een kenmerk en karaktereigenschap te zijn van deze regering.

Zo ook in de zaak van Asawini. Het moet verbloemd en gesust worden, zodat het in de doofpot kan. Dat is wat het volk inmiddels gewend is van deze regering. Het lijkt soms wel dat de rechtsstaat in een machtsstaat is veranderd, waarbij  rechtsbescherming zoek is geraakt en van rechtszekerheid geen sprake meer is.

Amzad Abdoel
Gewezen DNA-lid