Vroeger was echt niet alles beter. We hadden minder middelen, een slechtere infrastructuur, minder duidelijke regels en zo kan ik nog wel even doorgaan. Waarschijnlijk schrijven we over 20 jaar dat het in 2023 maar behelpen was. Onze energie werd nog maar sporadisch opgewekt met zonnepanelen en windmolens, het wegennet was een stuk minder compleet en verzorgd dan nu, en we waren nog nooit actief geweest op een wereldkampioenschap voetbal. Wat een contrast met de derde plaats op het WK van 2030, vier jaar na ons debuut.

De coach die ons naar het wereldkampioenschap in 2026 moet gaan loodsen luistert naar de naam Louis van Gaal. Dat ik een groot fan ben van Van Gaal, heb ik al meermaals geschreven. Van Gaal heeft overigens net zoveel haters als fans. Dat heeft met het optreden van de man in de media te maken. Van Gaal houdt niet van domme en vervelende vragen. Legendarisch zijn de uitspattingen tijdens zijn periode bij Ajax (‘ben ik nu degene die zo slim is of ben jij zo dom’) en Barcelona (‘amigo's de la prensa, yo me voy, felicidados). In Engeland werd het al grappiger met uitspraken als ‘that’s
another cook’, maar de relatie bleef moeizaam.

Van Gaal doet zijn best niet om over te komen als een sympathieke kerel. Hij zegt tegen journalisten dat ze niet op zijn niveau zitten qua voetbalkennis. Dat dit waar is, doet niet ter zake. Vooropgesteld, dat Van Gaal door behoorlijk wat mensen als een arrogante kwal wordt gezien, is grotendeels zijn eigen schuld. Het zal hem een worst wezen wat anderen van hem vinden.

Werken voor een vervelende man
Daarbij wordt echter vergeten dat Van Gaal misschien wel een heel ander karakter heeft. Hoe denk je dat het komt dat vrijwel alle spelers waarmee hij heeft samengewerkt met hem weglopen? Of dat hij telkens weer gevraagd wordt als coach? Zou jij voor een manager willen werken die een vervelende vent is? Het hoort ook een beetje bij bekende mensen dat iedereen wat van ze vindt. Je komt met je kop op televisie of verschijnt in de kranten.

Mensen lezen en horen alles wat je zegt en op basis daarvan wordt een beeld over het karakter gevormd. Soms klopt dat beeld. Ex-wielrenner en dopingzondaar Lance Armstrong kwam over als een saka saka, en is dat ook. Niet voor niks hebben zijn voormalige ploeggenoten hem verlinkt, anders was hij nu nog altijd zevenvoudig winnaar van de Tour de Francegeweest. In het merendeel van de gevallen gaat er achter het hoofd en de stem in de media echter een sympathiek persoon schuil.

Minister Nurmohamed en social media
Ik werk op het ministerie van Openbare Werken, voor minister Riad Nurmohamed. Hij heeft de laatste weken aardig wat kritiek gekregen, op basis van uitspraken in de media. Uitspraken die volgens Nurmohamed niet goed zijn geciteerd. Het vervelende daarvan is dat de boodschap uit het oog is verloren. Het vervelende van media en social media is dat mensen vaak alleen de kop of de eerste zin lezen en daarmee de essentie missen. Nurmohamed zei namelijk rake dingen, waar
Suriname alleen maar van kan leren en groeien.

Helaas is die boodschap niet overgekomen zoals had gemoeten. Ik zal niet alle schuld op social media steken, maar een medium zoals Facebook is nu niet echt een verrijking van de maatschappij. Het medium an sich overigens wel, maar de mogelijkheid om te reageren, zouden ze moeten afschaffen. Er kan ongefundeerd op mensen worden gevuurd, wat alleen maar tot meer irritatie leidt.

Reageerders steken elkaar aan, waardoor ze alleen maar meer frustratie krijgen. Het gevolg in het geval van Nurmohamed is dat mensen een hekel aan hem krijgen. Dat is zonde en onnodig, want hij doet keihard zijn best om Suriname vooruit te helpen. Daarbij is het mooi meegenomen dat het een fijne man is om mee samen te werken, met een goed hart.

Nog even terug naar Van Gaal. Als hij hier bondscoach wordt en ons naar het WK loodst, wat blijft dan hangen? Zijn onsympathieke optreden in de media of dat hij Suriname op de voetbalkaart heeft gezet?

Rodney Bouterse,
Coördinatie Districten/Crisisteam Infra Openbare Werken