“Ow, wat een geblunder en gelunder, gestuntel een geklungel: Asawini is geworden Asadrai.”
“Komt ervan als Asadummy klakkeloos commando’s opvolgt. Yes master, zet haar met een noodpaspoort de Marowijne over.”
“Wat een goed begin van de tweede helft voor AsaBabu.”
“Je vereert voorouders die het land bebouwden en zich opbouwden en zich verzetten tegen de koloniale onderdrukking en je laat toe dat een vrouw die zich tegen jouw plunderbende verzet snelsnel het land wordt uitgezet.”
“En nu, zeker na de nodige koehandel op de achtergrond, ‘vrijwillig’ het land via de hoofduitgang zal verlaten.”
”Het mooiste vind ik dat Asawini om ‘humanitaire’ redenen bezoek heeft gehad tijdens haar bewaring als vreemdelinge.”
“Ja, ja, dat is ‘anomi’ ten top. Is niet ik, hor skat.”
“Juist door zo een heisa te maken rond Asawini, maak je haar tot een held, een martelaar, bij wijze van spreken: tot een koningin van de Saamaka-muyëë.”
“Ik denk dat Akawtere met deze stommiteit na het ‘keval’ Poki weer een grote deuk heeft geslagen in zijn droom om de eerste Marronpresident te worden.”
“Jonge vriend in ons midden, begrijp je nu dat geslijm ‘om humanitaire redenen’? Helaas, ik ben bang dat de politieke schade desondanks niet te herstellen is.”
 “Volgens mij kan ABOP die ene zetel in Brokopondo vergeten; NDP en BEP nemen alle drie.”
“En in Sipaliwini zal Lonnieman ook hard moeten knokken om tenminste nog eentje binnen te halen. Ook daar blokt NDP/BEP minstens drie van de vier zetels.”
"Wishful thinking. Hij strooit daags voor de verkiezingen een paar keer met een paar duizend 1 US dollarbiljetten uit een helikopter en men stemt weer massaal op Bravo van den Koeienstaart.”
“Ik denk dat het nu al duidelijk wordt dat Abobbie van 8 naar 6 zetels zakt en BEP van 2 naar 4 gaat.”
“En die Bellefleur zaagt ook binnen de partij steeds aan een stoelpoot van zijn voorzitter. Die vergelijkt hij openlijk met een dorpsgek.”
“En wie lacht er in zijn vuistje? Onze Asamorello. Zonder noemenswaardige moeite worden zijn paarse politieke kaarten steeds beter, vooral dankzij de flagrante stommiteiten van de Kowalisie alias ‘de Kawterelasi.”
“Maar ene Peter de Grote Wolf droomt ervan dat alle kleine partijen bundelen en voor een politieke doorbraak zorgen bij de komende verkiezingen.”
“Weer zo een dromer. Waarom is dit dan niet al bij de vorige verkiezingen gebeurd? Onder welke sterke gemeenschappelijke leider zullen die kleine partijen zich bundelen? Het zijn allemaal leidertjes op zich die niet door één deur passen.”
“Maar zeg eerlijk, er zitten goede en sterke figuren tussen.”
“Klopt! Maar waar is hun massale aanhang? Met alleen maar kritiek op de grote partijen kom je er niet.”
“Misschien is die Peter de Grote the coming leader van de bundeling van kleine partijen.”
“Maar waarom kan er dan geen obductierapport, dus een lijkschouwingsverslag overgelegd worden over de twee slachtoffers van de opstand te Pikin Saron?”
“En er kan ook geen forensisch onderzoek komen, want we hebben geen patholoog-anatoom die dit kan doen. Klaar is die case.”
“Inderdaad, vreemde zaak. Mijn nicht zou zeggen: there is something cooking.”
 “Terecht pikken beide families van de omgekomenen dit niet. En beiden zijn ex-militairen, dus ‘man mit man, man kir man’, zo gaat dat tussen wapendragers.”
“Maar dit soort excessen krijg je als de politiek al tientallen jaren die grondenrechten van de tribale volken in ons land maar niet kan regelen.”
“Laten we over één ding nou eens een keer overduidelijk zijn: de staat Suriname mag rechten op de grond voor bebouwing bewoning en gebruik aan haar burgers verlenen, maar het recht om concessies over de natuurlijke rijkdommen uit te geven, mag de staat Suriname niet uit handen geven.”
“Waarom niet? Die mensen hebben er recht op. En er is een internationaal vonnis.”
“Staat er in dat internationaal vonnis dat de in stamverband levende groepen het recht moeten krijgen om hout-, goud- en andere mijnbouwconcessies uit te geven en de royalty's daaruit rechtstreeks te ontvangen? Staat dat in dat vonnis?”
“Eh…tja, ik weet dat niet…, misschien zoiets, volgens mij wel.”
“Hou toch op man! Dat is toch een staat binnen een staat creëren?”
“Ja, maar de Inheemsen zeggen daar recht op te hebben, van oudsher.”
“Nou, dan moeten ze maar hun eigen staat uitroepen, hun grondgebied afbakenen, met hun eigen vlag, wapen en volkslied en hun eigen officiële taal, met hun eigen hoofdstad met eigen Centrale Bank die alles van hen bekostigt: van onderwijs, volksgezondheid, defensie, sociale zaken enzovoorts. En ze kiezen hun eigen parlement en president en alles. Klarie.”
“Maar dat is toch onzin, dat willen ze toch niet?”
“Dan wat willen ze dan precies wel, met al die tamtan, emotionele kreten, hoofdtooien en zo?”
“Ja, maar Gran Lanti kan geen concessies blijven uitgeven dwars door die mensen hun leefgebied heen.”
“Klopt, dat kan ook niet, zeer zeker, helemaal eens, maar als men dwars blijft liggen om tenminste alvast hun woon- en leefgebieden officieel af te bakenen, dan ga je dit krijgen. Men eist alles als woon- en leefgebied op, het hele binnenland bij wijze van spreken.”
“Wel, je wil alles? Dan ga je niets, nada, neks, nahie, nothing krijgen. En men laat zich opstoken door een paar slimme jongens achter de schermen die flink gaan verdienen als dit soort grondenrechten aan de tribale volken gegeven worden. Dan pas y’o syi ekte sjweef teki.”
“Maar wat is dan de oplossing van dit probleem en vele andere, politiek gezien?”
“Alvast geen ex-wapendragers meer als president, vicepresident, ministers enzo. Wapendragers zijn niet getraind om dialoog te voeren, om in discussie te gaan, om te luisteren naar tegenstanders. Integendeel: ze sluiten je eerder op, of jagen je het land uit, of timmeren je in elkaar als je teveel commentaar hebt, of ze executeren je simpelweg. Zo zijn ze geprogrammeerd, sorry.”
“Ik zeg: de parlementaire democratie is iets voor burgers met een ontwikkeld saamhorigheidsgevoel. Lees maar het schitterende artikel over Nan, de buschauffeur op Sterrennieuws. De auteur van dat artikel heeft groot gelijk. Mensen zoals Nan zijn de voorbeelden waar we ons als samenleving aan moeten optrekken.”
“Dus meer focussen op landgenoten van wat voor afkomst dan ook, die ons binden en niet die ons scheiden, meer in hun eigen belang.”
“Jawel, goed zo, jongere vriend in ons midden, dat hebben we nodig en daar hunkert een steeds grotere groep Surinamers naar.”
“Proost daarop, dat is onze boodschap voor die drie etnische bigi-yari.”
“Ja, proost.”
 
Rappa