Het afkondigen van een eendaags actieparool op 2 mei door een groot deel van de vakbeweging is het zoveelste signaal aan de regering, dat de arbeidende klasse aan het verzuipen is. De situatie is nu sociaal-economisch zo ondraaglijk dat werkers uit verschillende belangrijke sectoren zich spontaan bundelen voor lotsverbetering, zonder zich te laten hinderen door vakbondsdiscipline. De spontane protestactie van de leerkrachten is daar een tekenend voorbeeld van.

De Hervormings- en Vernieuwingsbeweging (HVB) kan niet anders dan zich solidair stellen met deze frontlinie werkers. Tegelijkertijd maakt de partij zich enorm zorgen over de toenemende brain-drain onder voornamelijk leerkrachten en verpleegkundigen, maar ook bij hooggeschoolde krachten uit de technische sector. Afgestoten door de armoedige omstandigheden in eigen land, is het immers de vraag hoe wij met deze leegloop de reeds beperkte ontwikkelingscapaciteit zullen aanwenden.

Voor de arbeidende klasse geeft de herdenking van Arbeidersdag op 1 mei dus geen enkele reden om te feesten. De afgelopen 3 jaren is vanwege de onbeheersbare devaluatie en de daarmee gepaard gaande prijsverhogingen, het besteedbaar inkomen enorm geërodeerd. Geplaagd door een jaar op jaarinflatie van ruim 60%, zijn alle belastingverlichtingen en koopkrachtversterkende incentives, absoluut achterhaald. Evenals het algemeen minimumuurloon van SRD 35 tot december dit jaar.

De partij is zich ervan bewust dat externe invloeden zoals de oorlog in Oekraïne, wereldwijd een zekere impact hebben op de betaalbaarheid van voedsel en energie. Zo is de betaalbaarheid van voedsel voor de samenleving een belangrijke uitdaging die al om zich heen grijpt. Het gebrek aan een duidelijke voedselstrategie van de regering kan niet worden geschoven op het bord van de vorige regering, zoals deze regering vaker doet. Investeren in human capital om tenminste in de basisbehoeften te kunnen voorzien, is een verplichting van elke regering. Het moni no de argument is voor de werkers allang niet meer geloofwaardig, ook gelet op de diverse bronnen van inkomsten die kunnen worden aangeboord maar wordt nagelaten.

Ondanks deze sombere situatie wenst de HVB hulde te brengen aan alle werkers in Suriname die elke dag weer op een eerlijke manier hun karig brood proberen te verdienen. Ook hulde aan de vele werkers die genoodzaakt zijn meerdere bijbaantjes op na te houden om te voorzien in het levensonderhoud van hun gezin. Wij roepen verder op tot bezinning en heroriëntatie binnen de vakbeweging.  Het is immers van groot belang de zaak van de arbeidende klasse (partij-) objectief en professioneel te dienen. Vooral in een tijd van economische crisis is het optrekken als een eenheid, het beste wapen tegen dictatoriale werkgevers en incompetente politieke leiders. Wij wensen de totale Surinaamse samenleving tenslotte een plezierige en bezinningsvolle Wrokoman Dey toe, in het besef dat arbeid een bron blijft van trots en zelfrespect.