Foto: blog.hypeinnovation.com
Beroepsvoetballers met Surinaamse roots staan voor een dilemma: uitkomen voor het geboorteland van hun ouders of grootouders waar ze wel of geen binding mee hebben, of voor het eigen geboorteland. Vele van deze voetballers kennen de Nederlandse situatie en dromen al van kinds af aan van een rol in Oranje. Dit is heel normaal, want elke beroepssporter hoopt eens uitverkoren te worden om op het hoogste niveau te mogen acteren en lange tijd was er voor deze groep geen andere optie om van te dromen, dan Oranje. Sinds kort bestaat de mogelijkheid dat spelers van Surinaamse ouders of grootouders  die in diaspora geboren zijn, met een sportpaspoort voor Suriname kunnen uitkomen. Er is dus een optie erbij voor deze groep spelers. De realiteit leert ons dat het gros van de spelers met deze optie, om de een of andere reden nooit door Oranje wordt opgeroepen. Er is ook een groep die weleens door Oranje wordt opgeroepen en daarna op een zijspoor wordt geplaatst. Sommigen uit de laatste categorie kunnen na meerdere optredens bij Oranje niet meer voor Suriname uitkomen, terwijl anderen enkele jaren moeten wachten, alvorens alsnog voor Suriname te kunnen kiezen.

Luttele jaren geleden was Natio helemaal geen optie voor de onderhavige doelgroep, omdat het gewoon niet mogelijk was om met behoud van het Nederlandse paspoort, voor Suriname uit te komen. Hierdoor hebben de beroepsvoetballers die in Nederland geboren zijn, begrijpelijkerwijs tijd nodig voor het maken van een omslag in denken. Ten eerste zijn ze al gewend om in een professionele en redelijk transparante omgeving te werken. Het eist een enorm aanpassingsvermogen om dan onder amateuristische omstandigheden te komen functioneren, waarbij alles van boven opgelegd wordt. Ten tweede is er een royale prijzenpot verbonden aan het vertegenwoordigen van Oranje, terwijl Suriname op dat stuk een andere cultuur heeft. Het is dus niet vreemd dat veelbelovende spelers zitten te hopen op een oproep van Oranje, ook al is de kans zeer miniem. Menig sporter zou onder gelijke omstandigheden, hetzelfde gedrag aan de dag leggen.

Natuurlijk is het fijn dat tientallen beroepsvoetballers in diaspora reeds voor Natio gekozen hebben, waarvoor ze zeer te prijzen zijn. Het is nu aan het bestuur van de Surinaamse Voetbal Bond om een transparant bonussenbeleid te gaan voeren, zodat de spelers er van op aan kunnen dat ze bij succes, royaal beloond zullen worden. Het zal tijd vergen om het vertrouwen van de spelersgroep te winnen, maar het is niet onmogelijk. Spelers moeten ook beseffen dat de hoogte van de bonus van meerdere factoren afhankelijk is. Los van de beschikbare prijzenpot bij een toernooi, kan de bonus verder oplopen door de inbreng van sponsoren. Het is dus zaak dat er uitgekeken wordt naar internationale sponsoren die zich willen verbinden aan Natio.

Om grote sponsoren te kunnen enthousiasmeren, moet er een stijgende lijn te bespeuren zijn in de prestaties. Spelers die de potentie hebben om waarde toe te voegen aan Natio, moeten niet langer aan de kant blijven staan. Door zich massaal aan te sluiten bij Natio, zal het niveau van de nationale ploeg omhoog gaan en zullen de resultaten niet uitblijven, waardoor grote sponsoren binnengehaald kunnen worden. De volgende editie van het WK staat al over iets meer dan drie jaren op het programma. Hoe meer topspelers zich massaal aanmelden, hoe groter de kans om de eindronde te halen. De kans op het spelen van een WK is dus reëler dan ooit. Het maakt niet uit met wie je naar het WK gaat: Natio of Oranje. Je maakt wel een grotere kans als je voor Natio kiest, want de kans op speeltijd is groter bij Natio.


Mireille Hoepel