Assembleélid Jennifer Vreedzaam
Met grote tegenzin las ik een artikel van een dwaas die met zijn onsamenhangend gekraai mijn aandacht probeert af te dwingen. Pure energieverspilling veroorzaakt door “energy takers”, die met hun negatieve zelfpraat hun zucht naar macht en geld proberen te rechtvaardigen. Deze broodschrijvers, gelieerd aan de olifant, proberen mijn naam te verbinden aan absurde scenario's, gevuld met verfraaide leugens en verdraaide feiten met als doel het Surinaamse volk in verwarring te brengen en te misleiden.

De samenleving is ervan bewust hoe de verkiezingen in 2020 zijn gewonnen met de vele verfraaide leugens en is de juiste illustratie van politiek bedrijven met fabels. Ik begrijp de verlegenheid die Richano de olifant heeft aangedaan en wanneer blijkt dat de trias politica niet meer intact is en de democratie zoek is, dan worden scenario's ingezet.

Als volksvertegenwoordiger in De Nationale Assemblee voel ik mij genoodzaakt aandacht te schenken aan het artikel Vreedzaam bedrijft politiek met haar fabels. Dit artikel biedt mij de gelegenheid om aanslagen op de rechtsstaat kritisch te belichten, waarbij fundamentele burgerrechten onder druk staan door het beleid van de regering Santokhi-Brunswijk. De toepassing van willekeur en machtsmisbruik is uitgegroeid tot een vast patroon binnen deze regering. De sociaal-maatschappelijke ontwrichting die hierdoor is ontstaan, is ongekend.

Het gebruik van de achteruitkijkspiegel en zich situaties uit het verleden in te beelden blijkt het “rearview mirror syndrome” te zijn die kotsmisselijk schijnt te worden voor de Surinaamse  samenleving.

De hedendaagse misdaden tussen 2020-2024 tegen de mensheid zijn mensenrechtenschendingen van het NU en is funest voor de samenleving waarbij nota bene herhalingen van incidenten uit het verleden niet eens relevant zijn. Ik zal als inheemse nimmer aan de kantlijn staan en toezien dat de basisprincipes van een rechtsstaat slechts lege woorden op papier blijken te zijn.

Het is een voldongen feit en geen fabel dat 2 mei 2023 een zwarte dag is geweest. Ik zal het nogmaals herhalen, terwijl daags daarvoor er werd geprotesteerd tegen de uitgifte van grond in het Hollandse kamp en Powakka gebied zijn op 2 mei 2023 twee inheemse mannen koelbloedig geëxecuteerd. De lijken vertoonden duidelijke tekenen van extreem fysiek geweld en de regering heeft tot heden de gebeurtenissen niet opgehelderd. Gelukkig zijn er wel beelden van het gebeuren, formele rapportages van een patholoog anatoom en de openbare getuigenis van Richano beschikbaar. 
 
De schokkende beelden van de geboeide Ivanildo Dijksteel en Martinus Wolfjager spreken boekdelen. Hun mensenrechten zijn op brute wijze geschonden, zonder enige vorm van rechtsbescherming. Het absurde verhaal dat zij terroristen zouden zijn, is niets meer dan een holle leugen.
Daarbovenop is de gevangenneming van zes inheemse mannen een pijnlijke bevestiging van hetzelfde schrijnende patroon: hun mensenrechten worden met de voeten getreden, en het recht op een eerlijk proces lijkt volledig vervlogen.
Dit is een schandvlek in onze samenleving. De nabestaanden van de Pikin Saron moorden en de  inheemse gemeenschappen zitten met diepe wonden en dringende vragen. Wie heeft de bevelen gegeven? Wat is er werkelijk misgegaan? Het is onvergeeflijk dat de regering blijft zwijgen terwijl de roep om gerechtigheid steeds luider wordt.
 
De vraag blijft dan ook overeind, wat zal met deze getuigenis gebeuren en zal het Openbaar Ministerie ambtshalve de zoon van de president oproepen en beginnen met het onderzoek naar de standrechtelijke executies van de twee inheemse activisten? Bij misdaad hoort straf en verantwoordelijken moeten worden berecht.

De samenleving en de inheemse gemeenschappen kunnen bovengenoemde voldongen feiten van mensenrechtenschendingen niet negeren. De paniekreactie via allerlei media kanalen na de openbare getuigenis van Richano bevestigt het optrekken van een “muur” om deze schendingen niet te moeten zien en de publieke opinie te beïnvloeden. Het verbaasd mij elke dag dat regeringleiders aangeven “wij bepalen de lijn”.

Een absolute ontastbaar feit waaraan de geregisseerde dwaas van de olifant niet aan kan komen is mijn identiteit als inheems kalinja, dat de oorspronkelijke bewoners van Suriname inheemsen zijn en deze op dit moment in hun bestaan worden bedreigd door beleidsinitiatieven (uitgifte van gronden in hun gebieden en grond conversie) van de regering Santokhi –Brunswijk. De regering Santokhi-Brunswijk heeft absoluut geen oor voor de oorspronkelijke rechten van Inheemsen.
 
Wat als paal boven water staat is dat de inheemse rechten mensenrechten zijn en kan door niemand worden ontnomen. 2 mei 2023 is bewezen dat de strijd voor de oorspronkelijke rechten een kritiek moment heeft bereikt en de eis voor de formele erkenning van de oorspronkelijke eigendomsrechten meer dan ooit noodzakelijk is voor het overleven. 
 
Ingi Gron, Na Ingi Libi!
 
Jennifer Vreedzaam            
Lid van de Nationale Assemblée