Verpleegkundigen hebben donderdag fel geprotesteerd tegen het uitblijven van de toelage voor koopkrachtversterking.
Boos, woedend, fel, verhit waren de verpleegkundigen tijdens de protestdemonstratie bij het ministerie van Volksgezondheid. Zij waren des duivels en zouden niet alleen de jas van minister Amar Ramdhin verscheuren, maar hem uitkleden. De minister voelde blijkbaar de vaart, want geen enkel haar op zijn hele lichaam dacht eraan om naar buiten te gaan en de woedende menigte toe te spreken. De bezoeker die naar binnen wilde, heeft het aan den lijve ondervonden. Zijn lievelingsjas werd gescheurd om te voorkomen dat hij in het gebouw kon.

De woede die de afgelopen week aan de Henck Arronstraat tot uiting is gekomen bij de verpleegkundigen, geeft aan hoe erg de situatie is in het land. Het komt te vaak voor dat ze de straat op moeten gaan voor een menswaardig bestaan. Artsen, verpleegkundigen en diverse specialisten in de medische sector zeggen het land vaarwel om elders een bestaan op te bouwen. De mensen komen niet uit met hun salaris, terwijl zij behoren tot een van de meest strategische sectoren. Dit bleek vooral tijdens de Covid-periode.

Verpleegkundigen vertelden dat ze niet eens geld hebben om naar het werk te komen. De brandstofprijs gaat elke week de lucht in - ook die van GOw2. Ondanks alle maatregelen en spoedvergaderingen van De Nationale Assemblee, blijft ook de wisselkoers stijgen. De SRD wordt steeds minder waard en dat is te merken in de winkels. De gezondheid van de bevolking gaat met rasse schreden achteruit, want velen kunnen zich geen kwalitatief voedsel meer permitteren.

De FOLS roert zich ook. Leerkrachten die dagelijks meemaken dat kinderen met een lege maag naar school komen, kunnen nu ook geen extra broodje meenemen voor hen. Immers, ze hebben er zelf moeite mee om de knorrende magen van hun kinderen tot bedaren te brengen. De middenklasse is haast weggevaagd. Leerkrachten en verpleegkundigen moeten vaak dubbele jobs doen om het hoofd boven water te houden.

Verpleegkundigen, van wie wordt verwacht dat ze met uitzonderlijke liefde hun werk moeten verrichten, waren alles behalve zachtmoedig bij de protestactie. Er zijn zelfs racistische opmerkingen gemaakt over de regering en over hun mede-collega's. 'Gladharigen' zijn niet komen protesteren. De 'gladharige' president mag van enkele verpleegkundigen terug naar India. Het is bedroevend en triest om dit soort nodeloze uitspraken te doen. Maar ze tonen wel de inborst van mensen die zonder onderscheid elke patiënt dienen te behandelen. Racisme komt steeds meer tot uiting in Suriname. Dit zet het land vele stappen terug en zal met een koopkrachtversterking van zelfs SRD 10.000 per maand, niet kunnen worden genezen.

Nita Ramcharan