Door de huidige sociale en maatschappelijke ontwikkelingen die invloed hebben op de toekomst van ons land, in het bijzonder onze jongeren, voel ik mij genoodzaakt mijn stem te laten horen.

“Deze regering werkt niet naar de volgende verkiezing toe, wij werken voor de volgende generatie Surinamers, wij werken naar een betere toekomst”, aldus de woorden van president Chandrikapersad Santokhi. Ik vraag mij serieus af als het huidige beleid inderdaad daarop afgestemd is, of als dit de manier is waarop de president zich een betere toekomst inbeeldt.

Schijnbeleid
De president heeft ons voorgehouden dat de jeugd de toekomst is. Echter, de huidige politiekvoering in Suriname, het maatschappelijk systeem en het beleid van de president, duiden mijn inziens op een haast verloren toekomst.
Veel jongeren zien het niet meer zitten in Suriname en trekken dagelijks vanuit verschillende sectoren weg naar het buitenland voor vestiging en of voor een beter bestaan.

De oorzaak die hierbij ten grondslag ligt, is het slecht beleid van President Santokhi. Desondanks beweegt het verlies van jong kader de regering niet ertoe om adequaat beleid te formuleren en deze ongezonde situatie tegen te gaan. Er worden steeds meer partijloyalisten geaccommodeerd als adviseurs en tóch slagen zij er niet in een degelijk beleid te formuleren dat zich richt op het verzekeren van de toekomst van onze jongeren. De tendens van het corruptief beleid brengt de toekomst van onze jongeren in gevaar. Beleidsmakers en prominenten van politieke organisaties ‘plunderen’ de staat openlijk en zij worden niet opgepakt door MIA.

Ontwikkelingskansen?
De president kondigde apetrots in De Nationale Assemblee aan dat Surinamers SRD 950.000 kunnen lenen tegen een rente van 7% voor woningbouw. Ten eerste; gelden de leningsvoorwaarden van dit regeringsaanbod ook voor jongeren die gemiddeld SRD 7000 verdienen? Welke jongeren hebben een perceel waarop er gebouwd kan worden? Zou er niet eerst gewerkt moeten worden aan een flexibel mechanisme om jongeren in aanmerking te doen komen voor een perceel? De oplossingsformules van deze regering zijn niet onbekend en worden frequent omgekeerd toegepast, terwijl er binnen hun gelederen wel sprake is van ‘voor elk wat wils’.

In plaats van dat de regering beleid formuleert dat bijdraagt aan de economische groei alsook ontwikkelingskansen voor onze jongeren, is deze bezig een reeds ‘uitgeputte’ samenleving dusdanig uit te buiten. Ouders kunnen de eindjes niet meer aan elkaar knopen en steeds meer leerlingen gaan met een hongerige maag naar school. Het ‘geweldig’ broodproject, blijkt voor ENKELE scholen bestemd te zijn, ondanks dat het wordt gefinancierd uit middelen van de samenleving. Elke regering zou ernaar moeten streven haar land tot een welvarend land te maken. Maar met deze bekende strategieën van de regering, worden de sporen van een downgrade status tot zelfs een ontwikkelingsland al gauw zichtbaar.

Onderwijs vs ondermaatse wijsheid
De regering snapt niet of wilt het maar niet snappen dat onderwijs één van de belangrijkste pijlers is om human capital te ontwikkelen, die moet leiden tot het verheffen van onze natie in de ruimste zin des woord. In de afgelopen 45 jaar hebben politici niet voldoende geïnvesteerd in het onderwijs, waardoor er ad hoc besluiten genomen worden die op lang termijn negatieve invloeden hebben gehad op het onderwijssysteem anno 2023. In een periode van crisis zouden politici, onderwijs en gezondheidszorg als brozere vaatwerken moeten zien. Dit, vanwege de impact die ze hebben op de toekomst van een land.

Wij werken keihard als jongeren aan onze dromen en toekomst. Dus is het een kwalijke zaak als een gouden toekomst op gewelddadige of te wel op dictatoriale wijze van ons wordt afgepakt door het beleid van President Santokhi.
De vraag is: hoelang zullen wij dit tolereren van onze beleidsmakers?
Wij hebben visionaire leiders nodig en niet slechts politici die machtsdronken zijn, vrienden en familie accommoderen en die de bevolking als een inkomstenbron beschouwen.
IT’S TIME FOR CHANGE!

Furnen Kofie

“I dedicate my life to the struggle of the Surinamese Youth”
furmove@gmail.com