Met enige verontrusting heb ik, Henry Ori, kennis genomen van reacties op het bewust geselecteerd deel  geluidsfragment uit het welbekende programma Welingelichte Kringen van afgelopen zondag. De eerste zelfreflectie gedachte die in mij opkwam: Waarom doet men dat? Ik wens hier niet eens te benoemen waarover de intentie ging. Een welbekend gezegde luidt perceptie is projectie. Ik begrijp nu heus wel dat het getij waarin wij leven in dit mooi land, misschien elke kritiek bekeken kan worden vanuit het neurolingistisch programma. Het verklaart heel veel over  het zijn en de geest van elke criticaster en geeft mij  voldoende huiswerk hoe ermee om te gaan. Ik dank hen voor deze geste.
 
Bij het aantreden van deze regering is het woord eenheid benadrukt. Dit reflecteert ook mijn persoonlijke filosofie. De kracht van social media is merkbaar, maar heeft ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid hoe informatie op  een eerlijke en juiste wijze te presenteren. Het zou heel billijk zijn mij uit te nodigen voor een discussie om mijn uitspraak aan de kaak te stellen. Hoe willen wij eenheid bereiken als  eenzijdig een oordeel wordt geveld.

Slecht nieuws verkoopt. Vandaag ben ik aan de beurt, morgen misschien jij ? Het spel van karaktermoord is ingezet.  Ik zal niemand stoppen zijn of haar mening te geven. Die vrijheid hebt u uiteraard, maar in die vrijheid rust er ook een zeer grote morele verantwoordelijkheid. Voorwaar de consequenties die thans veel dieper gaan dan mijn persoon. Wat was  de boodschap eigenlijk? Of was de persoon als boodschapper belangrijker geworden?

De strekking van mijn betoog was aan te geven dat in de afgelopen week aanvallen zijn geopend op Hindoestanen en met name toppers van de VHP. Het is pijnlijk te zien hoe de etnische snaar telkenmale wordt bespeeld en dat men de samenleving na 45 jaar weer eens tracht te destabiliseren. Ik heb gepoogd te zeggen daarvoor op te passen.

Kennelijk is het  niet eenvoudig om nog in 2021 openlijk  over dit soort zaken te praten. Het was nimmer de bedoeling een  andere etnische groep te kwetsen. Omdat ik Surinamer ben en van Hindostaanse komaf, merk ik dat ik afgestraft wordt om enkele positieve aspecten over deze etnische groep te zeggen en aldus heb nagelaten om  tegelijkertijd over elke bevolkingsgroep de goede zaken aan te halen. Ik onderken absoluut dat ook, die bromtyi dyari, is nog steeds heilig en elke bloem heeft haar kleur en geur in schoonheid en karakter.

Als wetenschapper kan ik dat nog eens in het proces van natievorming benadrukken. Henry Ori is als eerst mens, vervolgens geboren in Suriname uit biologische ouders van Hindostaanse afkomst. Ik hou graag de universeel geldende opvoedingsnormen en waarden vanuit de Vedische filosofie die mijn ouders mij hebben meegegeven heel  hoog in het vaandel. Het respect voor elk medemens heb ik en geef die ook  aan mijn Surinaamse broeders en zusters

Nogmaals, Ik heb slechts getracht om aan te geven dat het specifiek afgeven op Hindoestanen en deze doelgroep steeds in het verdachte hoek te drukken of te criminaliseren niet goed is voor ontwikkelingen en verhoudingen in onze samenleving. Ik heb ook aangegeven dat men moeite heeft met het gegeven dat de president een Hindostaan is gelet op alles wat gezegd of gedaan wordt. Wij hebben in de afgelopen jaren zoveel presidenten gehad. De vraag rijst waarom is er een microscoop gelegd op alles wat uit de hoek van deze president komt. Als er op de bal gespeeld wordt, leve de democratie. Maar als er op de persoon wordt gespeeld, kunnen wij dat in een rechtsstaat helemaal niet toelaten. Groei en Ontwikkeling van de samenleving staan voorop.

Een kritische houding en kijk op zaken die deze samenleving ten goede komt zal Henry Ori altijd hebben in woord en in geschrift. Indien mijn woorden door de opbouw van mijn betoog en de woordkeuzes die zijn gedaan naar wie dan ook in de samenleving kwetsend, beledigend of neerhalend zijn overgekomen, bied ik hierbij aan de totale gemeenschap van Suriname  mijn oprechte  en welgemeende verontschuldigingen aan.

Henry Ori  
19 februari 2021