Op Facebook zag ik een filmpje voorbijkomen, beginnend met een foto van Ashwin Adhin met daarop de tekst: ‘Suriname Man on a Mission’. Ik werd uitgenodigd om in Wateringen, onder het genot van een hapje en drankje, op donderdagavond 30 april in gesprek te gaan met de Surinaamse parlementsvoorzitter. ‘Een avond van verbinding’. Sunil Kowlesar en Hugo Sital, mogelijk vrienden van Adhin, waren de organisatoren.

Nu ken ik Wateringen, gelegen tussen Rijswijk en Naaldwijk ten westen van Den Haag, niet als een plek waar Surinaamse activiteiten plaatsvinden. Dus googelde ik het adres en schrok toen ik zag dat de locatie een restaurant was: Warung Chit-Ra. Wie organiseert in hemelsnaam een meeting met de parlementsvoorzitter van Suriname in een warung?

Alsof de organisatoren lucht hadden gekregen van mijn ergernis, kreeg ik een paar dagen later hetzelfde filmpje toegestuurd, nu met de tekst: ‘We hebben een nieuwe locatie’. Het WestCord Hotel Delft. Dezelfde datum, gratis toegang, een drankje en een hapje, en een WhatsApp-nummer voor aanmelding.

Ik overwoog mij aan te melden. Adhin had ik nooit persoonlijk ontmoet. Ik wilde graag kennismaken en luisteren naar zijn opvattingen over de Surinaamse diaspora in Nederland in relatie tot de ontwikkeling van Suriname.

Op LinkedIn las ik tegelijkertijd ook een aankondiging van het Diaspora Instituut Nederland (DIN) voor een meeting met Ashwin Adhin op zondagmiddag 3 mei in het Van der Valk Hotel, vlak bij Schiphol. Aangezien ik niet eerder een DIN-bijeenkomst had bezocht, meldde ik mij voor deze meeting aan, met betaling van €15 als bijdrage voor de zaalhuur. Twee vliegen dus in één klap.

Het zou wel een druk weekend worden, want voor zaterdagmiddag 2 mei had ik ook een persoonlijke uitnodiging ontvangen voor de eerste Jules Wijdenbosch-lezing in Amsterdam-Zuidoost, georganiseerd door het Collectief Overzee Surinamers, eveneens een diasporaorganisatie.

Op weg naar het weekend begint alles te kantelen. Eerst krijg ik een appje dat de bijeenkomst met Adhin in het WestCord Hotel in Delft is afgelast. Een donderslag bij heldere hemel is vervolgens op zaterdagochtend 2 mei een bericht op Starnieuws waarin Adhin in alle toonaarden ontkent iets te maken te hebben met de DIN-meeting van zondag. Over de afgelaste bijeenkomst in Delft van 30 april zwijgt hij in alle talen.

Adhin zegt aan Starnieuws dat met “zijn instemming” de Surinaamse ambassadeur wel een netwerkbijeenkomst organiseert voor diasporaorganisaties, ondernemers en professionals, op zondagavond 3 mei in Amsterdam. De uitnodiging staat als illustratie bij het bericht afgedrukt. Zeer effectief! Iedereen is van harte welkom.

Op sociale media wordt driftig gereageerd op het Starnieuws-bericht. En van DIN krijg ik een bericht dat de bijeenkomst van zondagmiddag gewoon doorgaat! Adhin begint voor mij een obsessie te worden; al een paar dagen is hij een soort held. Zal ik naar Amsterdam gaan?

In afwachting van de opening van het programma van de eerste Jules Wijdenbosch-lezing op zaterdagmiddag 2 mei, komt tot mijn grote verrassing plotseling mijn ‘held van al een paar dagen’ met zijn echtgenote de zaal binnen. Er wordt nog even geduld gevraagd voor de ambassadeur van Suriname, die in aantocht is.

Ik zit vier rijen achter Adhin en pak de kans om naar hem toe te lopen. Hij staat op, we geven elkaar de hand, ik zeg wie ik ben en dat ik het een eer vind hem te ontmoeten. In afwachting van de ambassadeur konden we ook nog een paar minuten babbelen.

Wat was ik toch blij dat ik ‘mijn held van al een paar dagen’ onverwachts had ontmoet. Bovendien had ik geluk. Adhin moest eerder weg vanwege een huwelijk in Rotterdam, de reden van zijn korte verblijf in Nederland.

Op de overigens goedbezochte DIN-bijeenkomst was ik natuurlijk nieuwsgierig naar de verklaring voor de afwezigheid van ‘mijn held’. Het enige wat DIN-voorzitter John Brewster in zijn welkomstwoord meldde, was dat hij een app had ontvangen – van de Surinaamse ambassade, veronderstel ik – dat de heer Adhin vanwege veiligheidsrisico’s niet aanwezig kon zijn. Wie meer wilde weten, kon de DIN-voorzitter na afloop om details vragen.

Ik had inmiddels mijn conclusie getrokken. Zonder medewerking van de Surinaamse ambassadeur in Den Haag kan geen enkele meeting worden georganiseerd met bezoekende ministers of parlementsleden. Zeker niet als het om de NDP gaat. En vergeet niet: ambassadeur Panka kent zijn pappenheimers. Hij was niet alleen woordvoerder van de NDP, maar ook hoofd van het Informatie- & Propaganda Instituut (IPI) van zijn partij.

Even overwoog ik na afloop van de DIN-bijeenkomst toch naar Amsterdam te gaan om mijn ‘held voor een paar dagen’ alsnog inhoudelijk te horen spreken. Maar de kans was groot dat de beveiliging mij niet zou toelaten; ik had mij niet aangemeld. Dus nam ik toch maar de afslag naar huis.

Zondagavond laat zit ik voor het slapen gaan op Facebook te scrollen voor de laatste nieuwtjes en zie plotseling een foto van het huwelijk waar Adhin zaterdagavond naartoe moest. Hij was uitbundig feestelijk gekleed in een nogal exclusief driedelig bordeauxrood kostuum ... zo mooi dat ik even de indruk had dat hij de bruidegom was.

Met dat beeld van ‘mijn held voor een paar dagen’ ging ik naar bed, in de wetenschap dat er op het huwelijk geen sprake was van veiligheidsrisico’s.

Roy Khemradj