De kortste weg naar leiderschap is dienstbaarheid. Echt leiderschap wordt niet afgemeten aan hoeveel mensen u dienen, maar aan hoeveel mensen u dient. Hoe groter uw dienstbaarheid, hoe groter uw waarde voor anderen, en hoe groter uw leiderschap.

Veel wetenschappers hebben veel definities over economische ontwikkeling bedacht.  Met sommigen ben ik het eens, met anderen niet. Economen als Michael P. Todaro en Stephen C. Smith hebben zo hun eigen definities van economische ontwikkeling geformuleerd.

Traditioneel betekende ontwikkeling het vermogen van een nationale economie, waarvan de oorspronkelijke economische situatie lange tijd min of meer statisch is geweest, om een jaarlijkse stijging van het bruto nationaal inkomen (BNI) van 5% tot 7% of meer te genereren en vol te houden. Een gangbare alternatieve economische ontwikkelingsindex is het gebruik van groeipercentages van het inkomen per kapitaal om rekening te houden met het vermogen van een land om zijn productie sneller uit te breiden dan de groei van zijn bevolking.

De ervaring van de jaren vijftig en zestig, toen veel landen in ontwikkeling wel hun economische groeidoelstellingen bereikten, maar het levenspeil van de bevolking grotendeels onveranderd bleef, gaf aan dat er iets goed mis was met deze enge definitie van ontwikkeling. Kortom, in de jaren zeventig werd economische ontwikkeling opnieuw gedefinieerd in termen van vermindering of uitroeiing van armoede, ongelijkheid en werkloosheid binnen de context van een groeiende economie (Todaro en Smith, 2009, 18).

Todaro en Smith hebben beiden dezelfde achtergrond als hoogleraar economie. Hun universitaire ervaringen, zoals Todaro die in Afrika doceert en Smith die lid is van het technisch comité van het Afrikaans centrum voor gezondheid en veiligheid, en ook hun focus op ontwikkeling hebben hen geholpen economische ontwikkeling te definiëren, in tegenstelling tot de traditionele definitie. Zij definiëren economische ontwikkeling als een multidimensionaal proces dat belangrijke veranderingen in de sociale structuren, de houding van de bevolking en de nationale instellingen met zich meebrengt, alsmede een versnelling van de economische groei, vermindering van de ongelijkheid en uitroeiing van de armoede.

Ontwikkeling moet in wezen het hele scala van veranderingen vertegenwoordigen waardoor een heel sociaal systeem, dat zich richt op de uiteenlopende basisbehoeften en – wensen van individuen en sociale groepen binnen dat systeem, overgaat van een algemeen als een onbevredigend ervaren levenstoestand naar een situatie die als materieel en geestelijk beter wordt beschouwd.

Visie op economische ontwikkeling
Ik ben het helemaal eens met de definitie van economische ontwikkeling van Todaro en Smith, omdat die economische ontwikkeling plaatst in de context van een groot aantal problemen. Deze problemen zijn armoede, ongelijkheid, werkloosheid, bevolkingsgroei, milieuverval en de stagnatie van de ontwikkeling van de districten.
Deze definitie past goed in een land als Suriname anno 2023 waardoor deze in de Surinaamse context kan worden gezien: een groot deel van de Surinamers leeft nu onder de armoedegrens en kunnen zich geen basisbehoeften veroorloven als goed onderwijs, gezondheidszorg en bovenal drie gezonde maaltijden per dag. Economische ontwikkeling kan alleen zinvol zijn als er programma’s zijn om de armoede uit te roeien.

Een andere econoom die groot respect verdient is Amartya Kumar Sen, geboren in India en opgegroeid in Bangladesh. Hij is de enige Aziatische ontvanger van de Nobelprijs voor de Economie.
Als econoom en filosoof definieerde hij ontwikkeling als ‘de versterking van de vrijheden die mensen in staat stellen een leven te leiden dat zij naar waarde weten te schatten.” Hij vindt dat economen een misplaatste nadruk hebben gelegd op het BNP als de gouden maatstaf voor ontwikkeling, en daarom gaat zijn definitie veel verder dan het maximaliseren van het inkomen per hoofd van de bevolking.

Sen stelt dat als de inkomensstijging in een land niet gepaard gaat met andere factoren die een hoge levensstandaard definiëren (zoals politieke vrijheid, de beschikbaarheid van ‘sociale goederen’, waaronder goed onderwijs, gezondheidszorg voor alle burgers, en bescherming tegen honger en vroegtijdige dood), het land alleen maar rijker wordt. Dat is volgens hem geen echte ontwikkeling.

Hij definieert economische ontwikkeling niet alleen als capaciteiten, maar ook als ‘welzijn’, wat betekent goed zijn, in de basiszin van gezondheid, goede scholing, en meer in het algemeen het hebben van keuzevrijheid in wat men kan worden en kan doen.

Ontwikkeling moet meer gericht zijn op het verbeteren van het leven dat wij leiden en de vrijheden die wij genieten.

Rotterdam-Nieuw Nickerie
Drs.Ing. Colvin Overdiep MPhil
Passie voor Suriname