De rol die een rvc (raad van Commissarissen) vervult is cruciaal in het professioneel én transparant doen functioneren van bedrijven, (woning) corporaties, ziekenhuizen of andere organisaties die daartoe wettelijk verplicht zijn te beschikken over een dergelijk instituut. Dat er verschillen kunnen zijn tussen een rvc en Raad van Toezicht (RvT) is mogelijk, maar daar ga ik nu niet op in. Nationaal en internationaal zijn er principes en best practices die gelden voor goed en transparant (willen) functionerende rvc’s. De ontwikkeling van deze principes en best practices staat niet stil. De bedoeling van principes en best practices is om handvatten te geven die informatie verschaffen voor good governance, goed bestuur.

In zijn artikel 'Twee regeringen en een assistent-president' vraagt de heer Khemradj zich af of rvc-leden een geheimhoudingsplicht hebben. Dat deze vraag gesteld wordt is zeer goed om het verkeerde besluit van de President, maar ook van de rvc van NV Staatsolie als geheel, om mw. Santokhi-Seenachery tot rvc-lid te benoemen, andermaal te heroverwegen. Om met de deur in huis te vallen: het antwoord op de vraag is volmondig ja. RvC-leden hebben een geheimhoudingsplicht. Als dit niet zo zou zijn zou met name de advies/klankbordfunctie van de rvc, met name richting de Raad van Bestuur (RvB) maar ook intern de Raad zelf, onmogelijk zijn. Discussies over voorgenomen besluiten of andere zwaarwegende zaken zouden niet meer vrijelijk in rvc verband besproken kunnen worden omdat het bestuur zich niet (meer) veilig waant. Juist het kunnen voeren van een vrije discussie om te komen tot goede en weloverwogen besluitvorming én het erop kunnen vertrouwen dat het proces van besluitvorming niet vroegtijdig wordt doorkruist door “lekken vanuit de rvc” is een groot goed. 



Hoewel Staatsolie NV van Suriname geen NV Nederlandse Gasunie is, heb ik het "Reglement Houdende Principes en Best Practices voor de Raad van Commissarissen" van dit bedrijf geraadpleegd. Deze documenten zijn immers openbaar. Artikel 16 van dit Reglement gaat over Geheimhouding en luidt: "Elk lid van de Raad van Commissarissen is verplicht ten aanzien van alle informatie en documentatie verkregen in het kader van zijn lidmaatschap de nodige discretie, en waar het vertrouwelijke informatie betreft, geheimhouding in acht te nemen. Leden, en oud leden, van de Raad van Commissarissen zullen vertrouwelijke informatie niet buiten de Raad van Commissarissen of Raad van  Bestuur brengen of openbaar maken aan het publiek of op andere wijze ter beschikking van derden stellen, tenzij de vennootschap deze informatie openbaar heeft gemaakt of is vastgesteld dat deze informatie al bij het publiek bekend is."

Het is zonneklaar dat mevrouw Santokhi-Seenachery niet aan de geheimhoudingsplicht zal kunnen voldoen en feitelijk daarom een juiste afweging moet maken die een goed commissaris betaamt. Uiteindelijk moet ook de rvc als geheel deze afweging maken wil zij geloofwaardig overkome,n maar ook respect afdwingen bij alle stakeholders, nationaal en internationaal. Een rvc is niet zomaar een instituut, dat is mijn overtuiging op grond van ervaring.

Hugo Esseboom