De uitgifte van percelen in de Cultuurtuin heeft veel stof doen opwaaien. Iedereen met een stukje rechtsgevoel weet dat dit niet kan. Niemand durft een schuldige aan te wijzen. Er zijn namelijk 2 functionarissen rechtstreeks aan te wijzen als te zijn schuldig, t.w. de ROGB-minister en de GLIS-bewaarder.

Terwijl mensen jaren wachten op hun grondhuurbeschikking, krijgen ineens 12 mensen 'ongevraagd' een grondhuurbeschikking, zoals er beweerd wordt. Indien het werkelijk zo is geweest, dan is het geheel in strijd met artikel 5 van het Decreet Uitgifte Domeingrond (DUD), verplichte aanvraag grondhuur, zonder aanvraag geen beschikking.

Tevens staat in Artikel 1 lid 4 DUD:
Alle aanvragen van domeingrond zullen worden gepubliceerd door aanplakking op het Domeinkantoor en het Districtscommissariaat van het ressort alwaar de grond gelegen is, waarna gedurende 30 dagen gelegenheid bestaat voor het indienen van bezwaren.

Indien er uit de 12 personen toch enkelen waren die wel hadden aangevraagd dan hebben de milieuactivisten, de ruimte niet gekregen om bezwaren in te dienen tegen de aanvragen, omdat de uitgifte niet gepubliceerd was.

Ondanks bovenstaande schending van de wetten is binnen 2 weken de hele procedure van gronduitgifte afgewikkeld, als volgt:
02/07/20  bereidsverklaringen getekend;
06/07/20  perceelkaarten opgemaakt.
08/07/20 voorziet landmeter Sanrawi de percelen van Perceels-id;
14/07/20 tekent de Minister de (nietige)beschikkingen, zonder de wettelijke procedures.
15/07/20 worden de (nietige)beschikkingen overgeschreven in het Openbaar Register door de GLIS-bewaarder.

Over oud-minister Mike Noersalim valt te concluderen dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan artikel 13 van de anti-corruptiewet en valsheid in geschrifte, omdat er een beschikking is afgegeven zonder verplicht advies van de DC, zonder advies LVV, zonder de bezwaarprocedure en zonder advies grondinspectie, allemaal wettige eisen alvorens de grondhuurbeschikking rechtsgeldig kan worden afgegeven.
 
Hoe het landmeter Sanrawi is gelukt om binnen 2 dagen 12 perceelkaarten van perceels-ID te voorzien, terwijl normale burgers sedert 2019 wachten op perceels-ID, laat ik buiten beschouwing.

De Glisbewaarder die belast is met grondregistratie heeft de ongeldige grondhuur-beschikkingen opzettelijk ten onrechte geregistreerd op 15/07/20. De Glisbewaarder beweert dat zij lijdelijk is, dat wil zeggen dat aktes die ter inschrijving worden aangeboden, niet inhoudelijk worden getoetst door haar. Zij moet de registratie weigeren indien het in strijd is met de wet of in strijd met het recht.

In mijn artikel van 16 december 2019 heb ik eerder aangehaald dat de GLIS-bewaarder in de praktijk niet lijdelijk is.
Deze functionaris heeft constant artikel 1253 BW aan haar laars gelapt. Sinds haar aantreden heeft zij veel te vaak notariële akten ten onrechte geweigerd om over te schrijven en daarmee notarissen en burgers ten onrechte gedupeerd. Als het hierbij zou blijven, had ik dit artikel nooit geschreven. De bewaarder is ook incompetent. 

Op 15/7/20 registreert de bewaarder de 12 in grondhuur uitgegeven percelen in de Cultuurtuin in het Openbaar Register. De aktes van notarissen worden met een vergrootglas nagekeken en inhoudelijk getoetst. Maar grondhuurbeschikkingen worden zonder toetsing klakkeloos overgeschreven.

Alleen een incompetent persoon is niet in staat om te zien dat de beschikkingen niet correct tot stand zijn gekomen. De totstandkoming van een beschikking die in strijd is met wetten, met algemene beginselen van behoorlijk bestuur, met Openbare Orde, met goede zeden en met het recht in het algemeen, is nietig. En een nietige akte/beschikking mag niet overgeschreven worden. Een competente bewaarder dient dat te weten.

In een avondblad probeert de bewaarder haar verachtelijke daad te rechtvaardigen door een beroep te doen op artikel 1253 SBW. Nu ineens meet GLIS met twee maten en t.o.v. de nietige grondhuur beschikkingen beweert zij lijdelijk te zijn in haar functie als bewaarder. Ze beweert ten onrechte dat ze onschuldig is en juridisch correct heeft gehandeld. Het zou aannemelijk zijn als ze niet met twee maten had gemeten.

Haar incompetentie blijkt ook uit het feit dat zij niet weet dat artikel 1253 SBW slechts betrekking heeft op burgers onderling en niet t.o.v. de Staat. Het SBW regelt het rechtsverkeer tussen burgers onderling. De Minister in functie is een bestuursorgaan en geen burger. Derhalve kan de bewaarder in dit geval geen beroep doen op art. 1253 SBW.

De bewaarder heeft een eed afgelegd, om eerlijk en naar beste vermogen haar werk te verrichten. Ze heeft haar eed opzettelijk verbroken, dus is er sprake van meineed en medeplichtigheid aan strafbare feiten en deelname aan een criminele organisatie. Voorts is zij schuldig aan artikel 13b van de Anticorruptiewet, speciaal handelende over domeingrond.

Incompetent zijn is niet strafbaar, corrupt zijn wel. Naar mijn mening moet de bewaarder strafrechtelijk worden vervolgd. In ieder geval moet ze vervangen worden als bewaarder. Ze is niet geschikt voor de job.

Safoera Kalloe