Al decennialang zijn we in Suriname bezig met het verbeteren van onze infrastructuur. Wegen worden aangelegd, bruggen geopend, plechtigheden gehouden – en binnen een paar jaar zijn ze weer stuk. Scheuren in het asfalt, verzakkingen, bruggen die te licht zijn voor het zware transport. Het patroon is voorspelbaar. En het is doodvermoeiend. Waarom lukt het niet? Omdat we blijven vertrouwen op amateurbedrijven, vriendjes van politici, aannemers zonder trackrecord. Er wordt gegund op basis van connecties in plaats van vakmanschap. En de rekening? Die betalen wij allemaal – in tijd, in schade aan voertuigen, in gemiste economische groei.

Het is tijd voor een keiharde conclusie: stop met amateurbouw in de infrastructuur. Geen uitzonderingen meer. Geen schimmige constructies. Suriname heeft professionele, internationale bouwbedrijven nodig die weten wat ze doen. Denk aan Nederlandse -en of Braziliaanse grootheden als Heijmans, BAM, Haukes, Ballast Nedam, Oderbrecht en Queiroz Galvão in Rio de Janeiro en Camargo Corrêa in São Paulo. Dit zijn bedrijven met decennialange ervaring in wegenbouw, bruggen, tunnels en waterbouw. Zij kennen natte ondergronden, ze kennen
veengronden, ze kennen klimaatbestendig bouwen. Precies wat Suriname nodig heeft. 

Ja, dat kost meer geld – in eerste instantie. Maar goedkoop is duurkoop. We hebben nu bruggen die binnen tien jaar vervangen moeten worden en wegen die na elke regenbui eroderen. Dat is pas duur. Met een groot bouwbedrijf betaal je één keer, en dan is het goed. Voor de komende generaties. Tolheffingen dan? Een taboe dat moet sneuvelen! Een tweede pijnlijke maar noodzakelijke ingreep: begin met tolheffingen bij belangrijke bruggen. De Wijenboschbrug ,de brug over de Coppename richting Coronie, de Henarbrug bij Groot Henar in Nickerie, eventuele nieuwe verbindingen over de Surinamerivier. Laat zwaar transport betalen voor het gebruik. Het geld dat
binnenkomt, gaat direct naar een infrastructuurfonds – niet naar de algemene middelen, maar geoormerkt voor onderhoud en nieuwe aanleg.

Waarom tol? Omdat we anders blijven leunen op de schatkist die al jaren leeg is Omdat het eerlijk is: wie veel gebruik maakt van de infrastructuur (zwaar transport, mijnbouw, logistiek) betaalt ook mee aan het onderhoud. En omdat het werkt. Over de hele wereld – van Frankrijk tot Maleisië – is tol een bewezen manier om infrastructuur te financieren en te onderhouden. 

Leer van Maleisië: tolwegen en aparte rijstroken Maleisië had decennialang hetzelfde probleem: wegen die binnen enkele jaren kapot waren door te zwaar transport. Hun oplossing? Tolwegen gescheiden voor personenauto's en vrachtverkeer, met aparte rijstroken voor zwaar transport op versterkte fundering. Daarnaast werd zwaar transport verplicht om tol te betalen, en werden alternatieve waterwegen gestimuleerd voor extreem zware ladingen. Ook zwaar transport via de binnenwateren is een voorbeeld dat Suriname kan volgen. Onze rivieren zijn ons grootste logistieke kapitaal. In plaats van alle druk op de wegen te leggen, moeten we het riviertransport serieus maken: investeren in laad- en losplaatsen, pontons, en licht werkende bruggen die geen zwaar transport hoeven te dragen. Dat verlengt de levensduur van onze bruggen met jaren.

Confronterend advies aan de regering
Het is niet leuk om te horen, maar het is de waarheid: de Surinaamse overheid is ongeschikt om grootschalige infrastructuur zelf te managen. De projecten mislukken door gebrek aan kennis, gebrek aan handhaving en gebrek aan
ruggengraat. Daarom:
1. Trek grote Nederlandse en Braziliaanse bouwbedrijven aan met meerjarige concessies, gegarandeerde tolinkomsten en strikte               
    kwaliteitseisen.
2. Schaf het systeem van kleine, onervaren aannemers af voor vitale infrastructuur. Laat hen meedoen in de dorpen, niet op de 
    hoofdverbindingen.
3. Voer tolheffing in voor alle bruggen waar zwaar transport overheen gaat.
4. Stimuleer watergebonden transport voor hout, zand, grind en containers.

We zijn al te lang bezig met half werk, knutselen en hopen. De wegen zakken weg. De bruggen verzakken. En de bevolking verliest geduld.
Het is geen kwestie van geld meer. Het is een kwestie van lef en professionaliteit. Kies voor vakmensen. Kies voor bedrijven die het kunnen. Kies voor tol en waterwegen. Kies voor een infrastructuur die ons land verbindt in plaats van belemmert. Of blijf doormodderen. Dan weten we ook hoe het eindigt.

Colvin Overdiep