Suriname is een land met nog lang geen miljoen inwoners en met enorme natuurlijke hulpbronnen. Elke Surinamer zou rijk moeten zijn. Maar waarom zijn wij dat dan niet, lieve lezer? Omdat onze economie lijkt op een krakkemikkige taxi die steeds defect is. De taxi is slecht onderhouden. De taxichauffeurs, sommige politici dus, maken er een rommeltje van.
Wat zijn de eigenschappen van sommige politici?

Ze kunnen niet met geld omgaan 
Als je goed met geld omgaat, groeit het. Zo niet verdampt het. Wij hebben eens een grote zak vol geld gekregen. Inmiddels verdampt. Wij hebben er wel een spoorlijn van overgehouden, weliswaar zonder begin en zonder eind; ver in het oerwoud. Spoorloos! Geld verdampt.

Één van onze masterbrains dacht dat iedereen gek was, behalve hij. Waarom zou je hosselen als je kon lenen? Zijn partij won de verkiezing en hij verdampte snel alle geld dat de vorige regering zuinig had gespaard. Daarna leende hij overal geld om salarissen en voedselpakketten te betalen. Suriname had eindelijk de ideale regering gevonden!
Maar toen kwam het moment van terugbetaling. Paniek! Niemand wilde hem meer lenen. Zijn partij verloor daarna vernederend. Het Surinaamse volk heeft zich niet driemaal aan dezelfde steen gestoten. De huidige regering hosselt nu nog steeds om puffend en kreunend naast salarissen ook schulden, gemaakt door de economische masterbrains van de vorige leenregering, af te betalen.

Ze zijn ook niet in staat zelf geld te verdienen
Matige managers. Bedrijven, die voor de onafhankelijkheid bloeiden, zijn verdwenen of zwaar gesubsidieerd.
Men heeft de grote mijnbouwbedrijven niet in ons land weten te houden. Ze geven elke bevolkingsgroep een eigen vrije dag en beseffen niet dat hun gehele vaderland op die dag economisch plat ligt.

Ze zijn topbureaucraten
Er is niet genoeg kantoorruimte en meubilair voor alle ambtenaren. Slimme, carrière ambtenaren, bedenken steeds nieuwe procedures. Eén van hun topprestaties is het laten invullen van ellenlange formulieren als je ons land binnenkomt. Een andere top verworvenheid is het doodspuiten van eventuele kakkerlakken en muskieten in het in landing zijnde vliegtuig boordevol passagiers waaronder ook baby’s. Het interesseert de “landsdienaren” niet dat ze worden uitgelachen. Net zoals een zwerver die een oude jas op de vuilnisbelt vindt en denkt dat hij even goed is gekleed als de toenmalige revominister van financiën. Vele ambtenaren zijn de superieuren van hun politieke bazen die vaak minder ontwikkeld zijn.

Ze zijn slechte voorbeeldfiguren
Machiavelli zei ooit dat het volk het voorbeeld van zijn leiders volgt.
Onze politici hebben ons niet geleerd dat niet werken, dus parasiteren op anderen, eigenlijk iets is waar je je voor moet schamen. Een jongeman aan wie overheidssteun onthouden wordt, chanteert door te vertellen dat hij dan genoodzaakt zal zijn om te gaan stelen. En niet dat hij gedwongen zal zijn om te gaan werken.

Naar goede raad van verstandige mensen wordt vaak niet geluisterd. Dit leidt tot armoede in ons land. Bijvoorbeeld de Srefidensi en geld lenen om je economie draaiend te houden. Verstandige politici moeten denken aan de dag van morgen!

Gebrek aan creativiteit
Geen enkele politieke partij heeft ernaar toegewerkt om het ambtenarenapparaat te verkleinen (ons land kent meer dan 50.000 ambtenaren, terwijl Guyana met meer inwoners ongeveer 20.000 telt). Ook niet om de enorme bureaucratie aan te pakken. Nu pas, na meer dan veertig jaar is er een begin gemaakt om de uitgifte van domeingrond transparant te maken.

Goudwinning kan een zegen voor het land worden als men alle goudzoekers helpt om goud te winnen zonder kwik. De overheid zorgt voor veiligheid en herbebossing en de goudzoeker betaalt belasting. Olie en gaswinning kunnen de redding zijn van ons land, maar dan is goed beleid en integriteit noodzakelijk. Venezuela en Nigeria zijn afschrikwekkende voorbeelden.

Ze schuiven problemen voor zich uit
De hele geschiedenis van ons land sinds wij zelfstandig zijn is één aaneenschakeling van conflicten met militairen, politie, bedrijven, vakbonden en maatschappelijke groepen. Problemen worden steeds voor zich uitgeschoven. Het grondenrechtenvraagstuk en ontbossing zijn goede voorbeelden. Men gebruikt vaak de politieke positie om zichzelf te bevoordelen. Moet ik hier echt voorbeelden van geven? Domeingrond, concessies, vergunningen; vergun mij het hierbij te laten.

Ze laten ons oerwoud langzaam maar zeker verdwijnen
Vóór de onafhankelijkheid was het verboden om rondhout te exporteren. Na de onafhankelijkheid is men overgegaan tot de massale export ervan. Men kan door intelligent gebruik van het oerwoud veel meer verdienen met o.a. (eco)toerisme, geneeskrachtige kruiden en carbon credits. Mahatma Gandhi heeft eens gezegd: “Mother Nature has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”

Rudi Jadnanansing