Economische groei is de toename van de productie van goederen en diensten over een bepaalde periode en is afhankelijk van de vier productiefactoren. De vier belangrijkste factoren voor economische groei zijn: grond, arbeid, kapitaal en ondernemerschap.

De belangrijkste uitgangspunten hierbij zijn:.
- Onder land wordt verstaan ​​landbouwgrond, commercieel vastgoed en natuurlijke hulpbronnen, zoals olie, gas en andere grondstoffen.
- Arbeid bestaat uit de individuen die verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van goederen en diensten.
- Kapitaalgoederen, zoals gereedschappen, apparatuur en machines, behoren tot de kapitaalcategorie.
- De laatste productiefactor is ondernemerschap. Daartoe behoren ook de visionairs en vernieuwers die achter het productieproces staan.

Productie
Zonder koopkracht versterking van een relatief arme bevolking is productie bijna niet mogelijk. Elke regering uit ontwikkelingslanden, vaak oude koloniën, zouden daarom sociaal-economische groei met rechtvaardige verdeling als doelstelling moeten hebben om economische groei te bereiken. Laat dit doel nu uit de nieuwe bankwet zijn gehaald door onze regering. Kapitaal kan namelijk pas ontstaan wanneer de aangewende arbeid niet onmiddellijk gebruikt wordt om de primaire levensbehoeften te bevredigen. Mensen kunnen in ontwikkelingslanden echter al moeite hebben om in hun primaire levensbehoefte te voorzien, laat staan dat ze in staat zouden zijn om te sparen. Hierdoor wordt er te weinig geld gegenereerd om te investeren in productiemiddelen die afhankelijk zijn van de vier economische groei factoren.

Grond
Deze regering wil het mogelijk maken om grond te verkopen aan buitenlanders. Zo hebben ze al bewerkstelligd dat de Menonieten duizenden hectaren landbouwgrond konden aankopen in Suriname. Terwijl de Surinamers, door te weinig koopkrachtversterking, bijna niet hun landbouwbedrijven overeind kunnen houden. Denk hierbij aan de rijstindustrie van Nickerie. Laat staan dat je een nieuw landbouwbedrijf op kunt zetten in deze tijd. Dan versterk je de nationale eigen economische groei niet als je landbouwgronden aan buitenlanders afstaat omdat onze eigen bevolking te arm is om daartegen te concurreren. 

Commercieel vastgoed hoort ook bij grondzaken. De regering wil nu haar vastgoed gaan verkopen en afstoten. Vastgoed wordt ook wel onroerend goed genoemd. Voorbeelden van vastgoed zijn huizen, bedrijfspanden (ministeries) of Staatsbedrijven. Niet alleen gebouwen vallen onder vastgoed, ook de bijbehorende grond zien we als onderdeel van vastgoed. Dan versterk je je eigen economische groei niet als je het staatseigendom aan particulieren gaat verkopen.
Natuurlijke hulpbronnen leveren staatsgelden op als je daar zorgvuldig mee omgaat en de sociaal-economische groei met rechtvaardige verdeling daarbij in acht neemt om de nationale productiegroei te stimuleren. Door het besluit geen staatsleningen af te betalen van af juli 2020, zijn bepaalde royalty’s van de inkomsten van de natuurlijke hulpbronnen, als strafboetes ingezet. Hoe wil je dan in hemelsnaam economische groei bereiken?

Arbeid
Het werkeloosheid cijfer is drastisch gestegen de afgelopen 5 jaar. Van 6.7% in 2019 naar 34% in 2024 volgens de IMF IV-rapportages over Suriname. De Centrale Bank van Suriname had in de oude bankwet als taak om werkgelegenheid te stimuleren maar dat doel is helaas in de nieuwe bankwet ook niet opgenomen. Alle projecten, die dit doel in 2019 ondersteunde, zijn door deze regering verdwenen. Werkeloosheid vergroten stimuleert de economische groei niet.

Kapitaal
Zonder koopkracht versterking geen weinig kapitaalopbouw in de maatschappij. Geen spaargelden ontwikkeling en aankopen die productie kunnen vergroten.  

Ondernemerschap
Roepen en schrijven als regering dat ondernemerschap van belang is voor Suriname m.b.t. de economische groei, denken dat de diaspora zonder goede voorwaarde hieraan gaat bijdrage, het volk in de armoede zetten om je eigen staatskas te spekken is de plank volledig misslaan om dat doel te bereiken in een ontwikkelingsland. 

Al deze factoren zijn te danken aan het feit dat deze regering denkt te kunnen meedraaien in een wereldeconomie , door de SAP-voorwaarde van het IMF te accepteren, waar we als nieuw land niet tegen kunnen concurreren.  Neokolonialisme ligt dan op de loer als je als land in bezit bent van veel natuurlijke hulpbronnen. Neokolonisatie is de uitbuiting, waar rijke landen zich schuldig aan maken, ten aanzien van zelfstandig geworden vroegere koloniale gebieden.

Zonder fundamentele economische maatregelen om je eigen land naar een zelfstandige economie groei te leiden, waar de mens een rechtvaardige verdeling als belangrijke doelstellingen worden ingezet, kom je als ontwikkelingsland nooit uit de problemen.

U ziet aan de onderbouwing van dit artikel, dat het fundament van de economie nooit en te nimmer gelegd kan zijn door het ingezette economische beleid van deze regering. 


Marie-Louise Vissers.

Bronnen:  
- Waarom zijn productiefactoren belangrijk voor economische groei? https://www.investopedia.com/ask/answers/040715/why-are-factors-production-important-economic-growth.asp
- IMF IV-rapportage 2019 en 2024.  Zie website IMF.
- Oude Bankwet en nieuwe Bankwet van Suriname. Zie website DNA.
 https://dna.sr/wetgeving/
- Rekenkamer verslagen. Zie website van de Rekenkamer:
www.rekenkamer.sr.
- Dekolonisatie is het proces waarbij kolonies zelfstandig worden van een moederland. https://historiek.net/dekolonisatie-amerika-azie-afrika-betekenis/139648/
- Neokolonisatie:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Neokolonialisme.