Met grote waardering heb ik het artikel van Prof. dr. Franklin Jabini gelezen, waarin hij publiekelijk afstand neemt van het zogenoemde Suikerheren-geloof; het christendom zoals dat in Suriname werd gepraktiseerd door koloniale machthebbers. Zijn oproep is moedig en noodzakelijk. Als predikant en psycholoog voel ik mij geroepen om hierop te reageren, niet alleen uit betrokkenheid bij de geschiedenis, maar vooral vanuit een geestelijke overtuiging die raakt aan de kern van onze bevrijding.


Geestelijke erfenis van slavernij

Hoewel de slavernij juridisch is afgeschaft, leven wij in Suriname, Nederland en de Caribische regio nog steeds onder haar geestelijke invloed. Elk jaar herdenken we de afschaffing, maar velen van ons blijven mentaal en spiritueel gevangen. De ketenen zijn fysiek verbroken, maar innerlijk dragen we nog de littekens van een systeem dat ons heeft geleerd om onszelfte wantrouwen, onze cultuur te verachten en onze God te zien door de ogen van onze onderdrukkers. Wanneer de witte man ons bezoekt; de goede niet nagelaten; zetten wij onszelf weer op slot. Niet omdat hij ons opsluit, maar omdat wij onszelf nog niet hebben bevrijd van het beeld dat het Suikerheren-geloof ons heeft opgelegd. Dat beeld is geen historische vergissing, maar een geestelijke besmetting; een olievlek die zich heeft vastgezet in onze ziel.

Wat betekent werkelijke bevrijding?


Ik ben er persoonlijk van overtuigd dat afstand nemen van het Suikerheren-geloof geen afstand is van de Bijbel of van God. Integendeel: het is een daad van geestelijke zuivering. Het is het afwijzen van een systeem dat de naam van God heeft misbruikt om mensen te knechten, terwijl het Woord van God juist bevrijding brengt.


De Bijbel is niet geschreven door onderdrukkers, maar geïnspireerd door de Heilige Geest. Christus is geen symbool van overheersing, maar de belichaming van verlossing. Ware bevrijding begint bij het herstellen van het goddelijke gezag van de Schrift, los van de corrupte structuren die haar hebben misvormd. Afstand doen van het Suikerheren-geloof is dus afstand doen van bekrompen denken, van geestelijke slavernij, van een theologie die mensen tot bezit reduceert. Het is een terugkeer naar de levende God, die ons roept tot vrijheid, waardigheid en herstel.


De weg naar bevrijding begint bij:

• Herinterpretatie van de Schrift in het licht van Christus: We moeten de Bijbel lezen met ogen die zoeken naar bevrijding, gerechtigheid en liefde. Niet door de lens van hiërarchie en uitbuiting, maar door de Geest die leven geeft. Christus is het centrum van de Schrift; en Hij is gekomen om gebondenen vrij te maken.

• Herstel van onze geestelijke waardigheid in God: Onze voorouders kenden God vóór slavenschepen. Hun geloof was diep, verbonden met de Schepper van hemel en aarde. Die spiritualiteit verdient herwaardering; niet als folklore, maar als deel van Gods openbaring in de geschiedenis van Zijn volk.

• Educatie en bewustwording onder leiding van de Geest: Onze kinderen moeten leren dat hun geschiedenis niet begint bij slavernij, maar bij koninklijke oorsprong, wijsheid en geestelijke kracht. Dat hun identiteit geworteld is in Christus, niet in koloniale definities. Dat hun geloof een bron van bevrijding is, niet een erfenis van onderdrukking.

• Rituelen van heling en overgave aan God: We hebben nieuwe liturgieën nodig; geen gebeden die ons klein houden, maar proclamaties die ons optillen in Christus. Geen kerkdiensten die onze gebrokenheid herhalen, maar samenkomsten die onze goddelijke waardigheid vieren. Heling begint bij aanbidding die gericht is op de levende God, niet op menselijke systemen.


Tot slot: een resolute daad

De oproep van Prof. dr. Jabini moet niet alleen gezien worden als een historische reflectie op het verleden. Het is geen academische analyse, geen nostalgische herinnering. Het is een geestelijke alarmbel. Een profetische roep om ontwaken. Een uitnodiging tot bekering; niet van geloof, maar van misvorming.

Zijn woorden dagen ons uit om het Suikerheren-geloof niet alleen af te wijzen met onze mond, maar te verbranden in onze geest. Niet als cultureel protest, maar als geestelijke bevrijding. Want zolang we de structuren, beelden en overtuigingen blijven tolereren die dit geloof hebben voortgebracht, blijven we gebonden. En zolang we gebonden blijven, kunnen we nooit volledig vrij zijn. Ik geloof heilig dat afstand doen van het Suikerheren-geloof geen afstand is van de Bijbel of van God. Het is afstand van bekrompen denken. Het is het loskomen van een geestelijke gevangenis die ons klein houdt, ons verdeelt, en ons vervreemdt van onze goddelijke oorsprong.

Laat dit artikel geen echo zijn, maar een vuur. Geen analyse, maar een bevrijdingslied. Geen oproep, maar een daad. Want waar de Geest van de Heer is, daar is vrijheid.


Dr. Rodney E. Blomhof