Een recente ingezonden artikel op Starnieuws 14 februari j.l.over leiderschap en beleid in Suriname lijkt op het eerste gezicht neutraal, maar bevat een sluipend verzet tegen progressieve wetgeving zoals het homohuwelijk. De nadruk op religieuze identiteit, traditie en ‘normen en waarden’ suggereert dat beleid niet alleen juridisch correct, maar ook moreel verdedigbaar moet zijn, volgens wie?

Door te stellen dat wetgeving ‘breed gedragen’ moet worden, wordt de deur opengezet voor onderdrukking van minderhedenrechten op basis van subjectieve moraliteit. Immers, mensenrechten en gelijke behandeling mogen niet afhankelijk zijn van de goedkeuring van de meerderheid. Als morele acceptatie een voorwaarde wordt voor wetgeving, kan dat leiden tot de uitsluiting van minderheden. Dit is geen pleidooi voor rechtvaardigheid, maar een poging om religieuze en conservatieve opvattingen te verankeren in het beleid.

Gelijkheid en mensenrechten mogen nooit afhankelijk zijn van de goedkeuring van de meerderheid. Dit soort teksten verhullen reactionaire ideeën als neutrale argumenten—maar laten we niet blind zijn voor de echte agenda erachter.
 
Sunil Oemrawsingh
Voorzitter Mensenrechten organisatie Stg 8 december 1982