De dans macabere

Voor de ogen van ons als Surinamers speelt zich al decennialang af, de dans macabere. De bestuurlijke macabere dans, waarbij het erop lijkt alsof we binnenkort een hoogtepunt zullen bereiken, zeer waarschijnlijk op 25 mei 2025.  Het is macaber, omdat door de slechte kwaliteit van het gevoerde bestuur de afgelopen vijf decennia, mensen letterlijk doodgaan en verarmen. Gezinnen gaan kapot terwijl politici, partijtoppers en sponsoren op basis hiervan zichzelf hebben verrijkt of aan het verrijken zijn. 

Er wordt door de politici en hun trawanten middels politiek toneel de dodendans opgevoerd en worden grote groepen van de samenleving hierin meegesleept. Ze swingen mee, vaak onbewust, hun verderf tegemoet, getransformeerd tot levende doden. DNA, de ghetto’s en etniciteit zijn hierbij het speelveld en de troef van de regisseurs en toneelspelers. Hun doel is nooit om de ghetto’s en hun bewoners te transformeren naar minimaal middenstand en welvaart en welzijn. Hun podium en decor willen ze nooit kwijt. 

Een ex-voorzitter en nu de huidige voorzitter van een partij zei: “We gaan corruptie bestrijden en armoede is ons vijand”, terwijl toen en ook nu in het partijbestuur, het publieksgeheim is dat nog steeds corrupte figuren hierin zitting hebben. Corruptie is niet bestreden en armoede is nog steeds vijand nummer 1. Het volk danst gewoon mee als levende dode of geniet mee als toeschouwer. Ja, komisch en entertaining, de dans macabere.

Zo een dans wordt nu opgevoerd door de president, de vicepresident en de Somohardjo’s. Er wordt hierbij gevochten voor posities z.a. onderministers, ministeries etc. De ministeries en de kabinetten zijn van hen en zijn daar niet in dienst van het volk. Behalve hun partijmensen slepen ze de hele samenleving mee in deze dans. Alleen is er dan in deze weinig tot geen aandacht voor de kwakkelende gezondheidszorg, de onbetaalbare kosten voor levensonderhoud in het binnenland, ons onderwijs dat in een vrije val is geraakt, de voorbereiding op de olie en gasontwikkelingen, de economie die op een been staat, de verruwde criminaliteit die op dit moment de baas is en de uitzichtloze situatie van de ouderen. 

Er wordt over en weer verbaal gevochten/gedanst door vroegere partners die nu geslagen coalitie-vijanden zijn. Halve onbezonnen maatregelen en compromissen worden hierbij getroffen door de president die verblind is door een zucht naar machtsbehoud. Het is duidelijk dat er geen wetten of regels gelden voor de producenten, regisseurs en hoofdrolspelers van de dans. Deze gelden slechts voor de toeschouwers en de figuranten. Een dans waarbij het bestuur van het land richtingloos is, met de totale samenleving als de verliezende partij. 

Wat de dans nog macaberder maakt is het feit dat ook geestelijken/religieuzen die moeten helpen zielen te redden van hen die dreigen verloren te raken, meedoen en vaak ook heel erg begeesterd zijn in de dans. Het lukt ze zielen te winnen voor de dans. Ook het feit dat jongeren die moeten zorg dragen voor een betere toekomst ogenschijnlijk gehypnotiseerd meedoen is evident. De gedachte en cultuur is hen ingeplant dat deze de weg is om carrière te kunnen maken en ooit regisseurs van de dans te worden. De hoop op beter dreigt zo te vervliegen en het aanschouwen van de dans maakt de levenden kotsmisselijk. 

Maar dan is er toch hoop. Hoop, omdat zij die het slotstuk van de dans macabere kennen, weten dat er altijd een einde komt aan al het macabere. Ook de producenten, de regisseurs en hoofdrolspelers zullen zich moeten onderwerpen aan het einde, dat voor eenieder geldt. Dat we eindelijk gaan beseffen niet voor altijd onaantastbaar of invloedrijk te zijn. Dat we niet voor altijd de president, Vicepresident, of ministers zullen zijn. Dat bij het einde deze en wij zullen beseffen dat ze gewoon ook mens zijn. Ook dat niet voor altijd de doden, dood zullen blijven, maar dat ze ooit wakker zullen worden en een einde zullen maken aan de dodendans. Maar om levende doden wakker te maken hebben we levenden nodig, die niet bang zijn en geen toeschouwer meer willen zijn. Kom laten we samen een einde maken aan deze macabere dans. Laten we DOEn wat nodig is!