De offshore oliedollars gaan rijkelijk vloeien

Ondertussen hebben de ter zake deskundigen de oliebronnen voor de kust geanalyseerd en binnen niet al de lange tijd zal er een definitieve beslissing komen voor wat betreft de investeringen in deze oliebronnen. We praten over miljarden noord Amerikaanse dollars die men zal investeren. Vanuit een dergelijke investering is er dan ook een projectie gemaakt van wat er binnen een afgebakende periode verdiend kan worden. Al deze zaken geven een rooskleurig beeld en de verwachtingen zijn alleen positief. 

Echter willen we ervoor waarschuwen dat wij als samenleving ons niet alleen moeten blindstaren op de financiële meevallers die uit de winning van het zwarte goud zullen voortvloeien. Want als we goed om ons heen kijken dan identificeren we een bepaald identiek patroon bij de landen in ontwikkeling met enorm veel natuurlijke hulpbronnen. Vaak genoeg hebben ze niet een financieringsvraagstuk, maar ze zitten eerder met een management probleem en gebrek aan ontwikkelingsvisie. Dit alles wordt nog aangedikt met een dikke laag corruptieve handelingen.

Dit alles bijeen maakt dat de zo gewilde en verlangde duurzame ontwikkeling maar niet op gang komt. Gebrekkige integrale ontwikkelingsvisie maakt dat machtzuchtige leiders verkeerde prioriteiten stellen en zich focussen op korte termijn doelen. Hiervan zien we duidelijke voorbeelden van landen als Venezuela, Angola en Nigeria. Het zijn landen met een duizelingwekkende voorraad aan aardolie, maar een significant deel van de bevolking verpaupert in bittere armoede, terwijl zij die de lakens uitdelen in overweldigende luxe leven. Het is dus zaak dat er vooraf een degelijk duurzaam ontwikkelingsplan wordt geformuleerd waarbij alle sectoren van de Surinaamse maatschappij en alle regio’s van ons grondgebied worden meegenomen. Want de aardolie voor de kust is Surinaams bezit en het moet derhalve de totale bevolking ten goede komen.

Het beeld dat hier in het land de afgelopen drie jaren door ter zake deskundigen is geschets, is te mooi om wederom in de fout te gaan als de landen die daarnet zijn genoemd. De miljarden dollars aan inkomsten zijn reeds uitgerekend en breed uitgemeten in de media. We kunnen werkelijk de voordelen hieruit halen. Guyana, waarmee we geologisch op dezelfde golflengte zitten is al reeds ruim een jaar bezig met de vertaalslag van de klinkende dollars uit de aardoliesector. Dus zo gecompliceerd hoeft het niet voor ons te zijn, vooral als we in aanmerking nemen dat we een basis hebben van ruim veertig jaar aardolie industrie. Staatsolie heeft ook een historie van zeer stabiele en betrouwbare factoren in de leiding. Te beginnen bij Eddy Jharap die het bedrijf begin jaren tachtig letterlijk uit de modder heeft gestampt, tot het huidige management. Dus daar hebben ze een keurige reputatie hoog te houden.

Als we de mediaberichten mogen geloven dan hebben we via onze eigen Staatsolie maatschappij een betere deal kunnen bedingen van de samenwerkende partijen dan Guyana. Dat is ook al een pluspunt. Verder is het zaak dat we lokaal ons huiswerk goed maken. Namelijk dat we dat stukje van local content echt serieus oppakken, zodat we in de spin-off goed kunnen meevaren en niet alles over laten aan de buitenlanders. Want die hebben hun belangen allang geïdentificeerd en hun bijlen goed geslepen om in te hakken op onze olie rijkdommen. We moeten ons de kaas niet meer laten afpakken van het brood, zoals dat het geval was bij de bauxiet industrie jaren terug.