Zoveel mensen in het land zijn ontevreden. De hoop die er was na de verkiezing van 25 mei 2020, is omgeslagen in wanhoop, woede, teleurstelling en verdriet. De verdeeldheid in het land was nog nooit zo groot als nu. Mensen die een mogelijkheid zien, verlaten het land waardoor er een tekort is ontstaan aan kader, vooral in de gezondheidssector. Dit heeft zelfs levens gekost van onschuldige baby's.

Er is een nieuwe regering gekomen op 16 juli 2020 die wist dat de financieel-economische situatie een grote puinhoop was. De kredietwaardigheid van het land was naar junk status op 8 juli - nog voordat deze regering het roer overnam. De degradatie had te maken met de hoge schuld van Suriname en tekort aan vreemde valuta, zonder vooruitzichten op meer productie. Suriname kon de bondholders van Oppenheimer niet betalen en vroeg uitstel. De voorspellingen waren alles behalve hoopgevend. De situatie was zo erg dat de lokale banken geen geld meer wilden lenen aan de regering voor het betalen van salarissen.

Het was al vóór de verkiezing duidelijk dat er een zware levensbedreigende operatie moest worden uitgevoerd en patiënt Suriname had geen andere keus dan de operatietafel. Zonder kundige en onbaatzuchtige leiders zou het onbegonnen werk zijn om orde op zaken te stellen. De nieuwe regering had gedacht dat de klus best te klaren was want diaspora had genoeg kapitaal, meer dan IMF om verzachtende injecties te geven aan het doodzieke land. Er is geprobeerd 'fresh kapitaal' binnen te halen, maar het werd fiasco op fiasco. Blunders op blunders bleven zich opstapelen en de regering is een paar keer goed de mist in gegaan. De vele investeerders die in de rij zouden staan, bleken grappenmakers te zijn.

Hoe dan ook moest er een strak aanpassingsprogramma worden uitgevoerd. De regering zag uiteindelijk geen andere keus dan aankloppen bij het IMF. Dat traject is niet van een leien dakje gegaan. Er zijn harde voorwaarden gesteld waar de regering zich aan moet houden. Als je dat niet doet, dan volgen er sancties. Bij elke kwartaalevaluatie moeten de doelen gehaald zijn, anders komt er geen geld binnen. De BTW is uitgesteld, dus is er geen geld gekomen in juni. Gedacht werd dat in september dan US$ 125 miljoen van IMF zou binnenkomen, maar ook dat zal weer worden uitgesteld, omdat eerst moet worden voldaan aan de voorwaarden.

Het is belangrijk dat er orde op zaken wordt gesteld, want anders zal het land zich niet uit de wurgende greep van de default-status kunnen ontworstelen. Om het land veilig door de woelige sula's te loodsen, heb je geen roofdieren nodig in de leiding. Hoe zal er geen woede ontstaan als regeerders zichzelf, familie, vrienden, partijgenoten, sponsors verrijken en accommoderen, terwijl aasgieren loeren naar het volk dat aan het uitmergelen is? Wat kan worden verwacht van mensen die hun kinderen verliezen, die zich nauwelijks droog brood kunnen veroorloven om de hongerige magen te vullen? Hoe kan je liefde en vertrouwen vragen, terwijl schandalen op schandalen zich opstapelen en het foute gedrag maar niet wordt gecorrigeerd? Zolang 'roofdieren geen huisdieren worden', hoeft de regering niet te rekenen op begrip voor de eenzijdige niet te verdragen offers die van het volk worden gevraagd. Het geduld van het getergde volk heeft zijn uiterste grenzen bereikt.

Nita Ramcharan