NDP-voorzitter Desi Bouterse heeft in Nickerie de oorlog verklaard aan de regering en de armoede.
De man die ruim 40 jaar zijn met bloed doorlopen stempel met kracht en geweld drukt op de samenleving, heeft afgelopen weekend weer eens van zich laten horen. Deze keer van de kant waar de zon ondergaat, uit het westen. Sinds 1980 is Desi Bouterse (76) bezig met oorlog voeren en hij is nog niet klaar. Gestoken in een rood (niet paars) overhemd heeft hij meegedeeld dat hij nu oorlog gaat voeren tegen de regering en armoede. In zijn recente tienjarige regeerperiode heeft hij de oorlog tegen de armoede niet kunnen winnen. Als er in mei 2020 geen armoede was, zou de paarse partij niet met 10 zetels minder zijn afgewezen om met gekrulde staart tussen de benen plaats te nemen in de oppositiebanken.

Het is ironisch dat juist Bouterse het heeft over dictatuur die hangt boven het hoofd van het volk. Scholieren van Scholengemeenschap Kwatta worden aangepakt, omdat ze foto's op social media hebben gepost over omstandigheden van hun school. Mensen die ontevreden zijn en zich uitspreken worden opgepakt. Doelende op Mones Nazarali, zei ex-baas dat journalisten die vragen stellen, worden opgepakt en achter de tralies worden geplaatst en na een aantal dagen weer worden vrijgelaten. Mensen lijden armoede. Bouta legde uit dat het tijd wordt om 'nyeh' te zeggen. Want daar wacht zijn achterban op. De regering wordt weggejaagd, werd in koor gezongen op de massameeting in Nickerie. Maar voordat de woelige veldslag komt, moet er eerst nog een draaiboek gemaakt worden, 'na kalm beraad en rustig overleg'. 

Het klopt dat deze regering, die beloofd had het veel beter te doen en het land te redden, te veel fouten maakt. Er worden meer belangen van familiy, friends & sponsors behartigd en de situatie van veel mensen is verergerd door te zware maatregelen. In regelarij, nepotisme, plannen beramen om zogenaamd fresh capital aan te trekken, worden er brokken gemaakt. De regering wilde met mislukte Surfin NV in alle geheim US$ 2 miljard lenen, zonder grondig onderzoek te doen naar een Italiaanse onderneming waarmee ze in de kolkende zee wilde springen. De blunders stapelen zich op, waardoor de oude vos - die wel met het vermogen dat hij vergaard heeft - de dure brandstof kan kopen om het vuur onder Chans voeten aan te steken.

De wisseling van de wacht heeft niet gezorgd voor de verlichting die was beloofd. Het licht aan het einde van de tunnel, kan ook komen van de aanstormende trein, die paars had willen aanschaffen, maar de rails waren door het funeste beleid niet eens geplaatst. Wiegendood voor de trein. Tien jaar Bouta is ingewisseld voor Chan & Co - waar eenheid van beleid zoek is, maar wel steeds met de mond wordt beleden - net als een mantra die je niet wilt vergeten. Er wordt in het wild links, rechts, midden, boven en onder gegraaid en vindt er grondroof plaats in alle windhoeken. Het lijkt alsof met twk een inhaalslag wordt gepleegd en de mensen de hele dag bezig zijn te kijken waar en wat er te graaien valt. Er zijn geen grenzen aan hebzucht.

De politieke partijen houden hun stoelendans en komen om de beurt aan de macht. Keer op keer worden de kiezers voor de gek gehouden. Het wordt tijd dat de ogen van de kiezers eindelijk opengaan. Als er een oorlog gevoerd moet worden, is het een tegen corrupte politici die de regeermacht misbruiken om zichzelf en hun kliekje te verrijken. Het volk raakt in vergetelheid. Politici vergeten door wie ze gekozen worden, bij wie de macht ligt. Alleen moet het volk dat zelf ook eens gaan beseffen. Tegen corrupte en zelfzuchtige politici moet met de woorden van Bouterse gezegd worden: if a bos mek' a bos, if a kaster mek' a kaster, if a panya mek' a panya.

Nita Ramcharan