Diverse toppers van de Nationale Democratische Partij waren in camouflagepak gestoken. Ook ondervoorzitter Ashwin Adhin en André Misiekaba. (Foto's: René Gompers)


Bij de herdenking van de staatsgreep van 25 februari 1980 voerden Laurens Neede en Ramon Abrahams aan dat er geen andere keus was overgelaten aan de militairen. Als de toenmalige leiding van het land zich anders had opgesteld, zou de machtsovername niet hebben plaatsgevonden. NDP voorzitter Jennifer Geerlings-Simons benadrukte dat er nog veel gedaan moet worden om de doelen die gesteld zijn te behalen. Door de gebeurtenissen van de jaren tachtig waarbij veel mensenlevens zijn geëindigd, heeft scheiding gebracht tussen het volk. Zij riep op om te vergeven, ook al wordt er niet vergeten.

Er zijn veel barrières geweest maar ook kansen. Simons benadrukte dat er nu een laatste kans is om het anders te doen. De NDP is geboren uit de Stanvaste Beweging waarbij de partijidealen nog moeten worden vervuld. Dit zal op een effectieve manier moeten gebeuren. Er zal hard gewerkt moeten worden om welvaart, welzijn en naastenliefde te realiseren. De kinderen moeten in staat zijn om een pad van eenheid, vrede en liefde te volgen. Die reflectie is belangrijk benadrukte de partijvoorzitter.

Ingrid Bouterse-Waldring en haar dochter Jen-ai leggen de eerste krans.

Abrahams droeg zijn toespraak op aan Desi Bouterse die de leider was. "We staan hier om ode te brengen aan een grote revolutionair". Abrahams voerde aan dat Bouterse het grootste deel van zijn leven heeft gegeven aan Suriname. Hij had oprechte liefde voor het land. Abrahams merkte op dat er successen geboekt zijn om doelen die gesteld waren te bereiken, maar er is nog een lange weg te gaan om het volk te verheffen.

Rekolonisatie moet te allen tijde worden bestreden, benadrukte Abrahams. "Laten we de keuze maken voor Suriname". Hij herinnerde eraan dat Bouterse altijd zij "Kies voor je land". Er moet alles aan gedaan worden om splitsing te brengen onder het volk. "Een verdeeld volk is een verloren volk".

Voorafgaand aan de speeches hebben diverse geestelijken gebeden voor het land en volk. Na het ontsteken van de 'revo-vlam' door Oswald Doesburg en Ingrid Bouterse-Waldring zijn er kransen gelegd bij het 'Monument van de Revolutie'.