Het leven hier op aarde is betrekkelijk. Het is te vergelijken met een kaars. Als de kaars uitgebrand is, komt er een einde aan ons aardse leven en wij worden terug ter verantwoording geroepen door God. Tijdens ons leven maken wij heel veel mee: we nemen beslissingen en doen dingen die vergaande gevolgen hebben voor ons zelf, familie en de samenleving. Onze maatschappelijke positie bepaalt het gewicht en de gevolgen van onze handelingen.

De zittingsperiode van de huidige Assemblee loopt haast ten einde. Het volk heeft de mogelijkheid de leden stuk voor stuk te beoordelen aan de hand van de geleverde prestaties. Velen zullen de gelegenheid krijgen om te herstellen van wat fout is gegaan. Voor anderen zal 25 mei betekenen ‘einde van de wedstrijd’. Zij zullen de gelegenheid niet krijgen om zich te herstellen. Het kwaad is al geschied. Hun daden worden opgetekend in het boek van de mensheid en blijven ter beschikking van het nageslacht. Hoe rijk, geweldig of sterk je was, komen niet erin voor, maar de loopt als rode het spoor van jouw handelingen als volksleider, volksvertegenwoordiger, minister of president erdoor heen. Ook voor D.D. Bouterse wijlen, onze president, van 2010 tot 2020, heeft dit gegolden. Hij was, na R.R. Venetiaan, de langst zittende president van ons land.

Op 25 februari 1980 voorafgegaan  aan een zeer woelige periode, werd Suriname opgeschrikt door een staatsgreep onder leiding van D. Bouterse. Vanaf die dag zou Suriname nooit meer het zelfde zijn, want Bouterse groeide uit tot volksleider en volkspresident. Gezegd mag worden dat hij gedurende bijkans 45 jaar deze prestatie heeft, ondanks de vele tegenwerkingen die hij ondervond in binnen- en buitenland. Hij gaf bescheiden leiding aan een aantal markante zaken die hebben gesorteerd in de verdere ontwikkeling van Suriname.

Een greep uit de vele, zo men noemt, verworvenheden van de revolutie
• Vóór 1980  moesten de arme bejaarde Surinamers Lansigron met tingifowru’s delen. De bouw van het nieuwe tehuis Ashiana werd een feit waarna de slecht bedeelden van Lasigron moeten verhuizen,
• De gezondheidszorg werd naar een hoger niveau getrokken door oprichting SZF: daarbij kwam de  decentralisatie direct ook opgang en de mensen van Brokopondo, Sipaliwini en boven Marowijne kregen vrije toegang tot gezondheidzorg;
• Gebieden die jaren lang verstoken waren van goed drinkwater zijn sinds toen aangesloten op het waterleidingnet en dit proces blijft zich vertrokken. Ook alle districten mogen hiervan genieten;
• De transmissielijn vanuit de Afobakastuwdam levert dankzij Bouterse ook stroom aan bewoners, van plaatselijke omliggende dorpen, die voorheen waren overgeslagen;
• Er zijn grotere infrastructurele werken verzet, waaronder de brug over de Nickerie- Suriname-en Coppenmerivier;

Op het gebied van productie heeft Bouterse ook zijn stempel gedrukt. Denk maar aan: Staatsolie. De leiders van vóór 80 hadden geen geloof dat ooit olie in Suriname succesvol zou worden gepompt. Ze lachten onze champion, de heer Jharap, uit. Op 13 december 1980 is onder leiding van Bouterse Staatsolie opgericht. Eddy Jharap kreeg eindelijk de gelegenheid zijn droom te verwezenlijken.

Op 7 januari 2020 maakte de president  Bouterse, in bijzijn van de directeur van Staatsolie het wereldkundig  dat de jarenlange speurtocht naar olie offshore eindelijk een feit was. Voor Rudolf Elias een moment van emotie en blijdschap. Want eerder werd hij bespot voor zijn overdreven enthousiasme t.a.v. het vinden van veel olie op zee. Ook André Misiekaba’s  woorden - Suriname het toekomstige Dubai – werden gebagatelliseerd en bespot. ”Vandaag aan de dag kan dit vooruitzicht werkelijk worden.

Leuk of niet! De grond van al deze successen is gelegd op 25 februari 1980; Nu Bouterse is overleden zijn de huidige leiders van de NDP verplicht om de ideologische leer van Bouterse voort te zetten op basis van de 5 vernieuwingen.
25 mei is in aantocht en veel partijen maken zich op om deel te nemen aan de verkiezing. Ook president Santokhi met zijn partij wil regeermacht consolideren.

"Wie dient, denkt niet alleen in 'ik'.
Wie dient, denkt niet alleen in 'zij'.
Wie dient, denkt ook in 'wij'.
Want daar begint de overwinning op het onrecht.
Want vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid, een betere wereld, die maak je samen".
Want niet vanuit het ‘ik’ en het ‘zij’, maar vanuit het ‘wij’, ontstaan de goede dingen.
Dat heeft de geschiedenis ons geleerd.
Dat moeten wij blijven herdenken.
Dat moeten wij blijven afspreken.
Met onszelf.
En met elkaar.

Bouterse heeft gediend, met de impulsen vanuit verschillende percepties van onze samenleving: echter, Tu f’ Bouta no de!.

Robby Amain