Het ingezonden stuk over 'Genocide in Palestina: Trauma en Empathie' bevat elementen die bijdragen aan het versterken van antisemitische sentimenten in ons land. Het bedoelde stuk lijkt empathie te tonen voor de Palestijnen, maar bevat sterke politieke en eenzijdige elementen die in lijn liggen met antisemitische retoriek. Het negeren van de daden van Hamas en het uitsluitend beschuldigen van Israël draagt bij aan een verdraaid beeld dat haat en polarisatie in de hand werkt.

Het stuk focust uitsluitend op de vermeende acties van Israël en negeert de gruweldaden van Hamas. Dit creëert een beeld van Israël als enige agressor, wat een stereotiepe framing kan voeden die joden of Israël in ons land als inherent kwaadaardig neerzet. Het gebruik van termen zoals "genocide," "uitroeiing," en "apartheid" tegen Israël, zonder context over de bedreigingen waarmee het land wordt geconfronteerd, lijkt een bewuste poging om Israël in een kwaad daglicht te stellen. Dit kan worden opgevat als een vorm van demonisering die antisemitische implicaties heeft.

Het artikel richt zich op de rechten van Palestijnen, wat legitiem is, maar erkent niet dat Hamas verantwoordelijk is voor het lijden van zijn eigen bevolking door het gebruik van menselijke schilden en het onderscheppen van humanitaire hulp. Door deze context weg te laten, wordt Israël geïsoleerd en gestigmatiseerd, wat indirect antisemitische vooroordelen kan versterken.

Hoewel kritiek op Israël legitiem kan zijn, verandert het in antisemitisme wanneer deze kritiek wordt gekoppeld aan stereotypen, Israël wordt gedemoniseerd of wanneer er met dubbele standaarden wordt gewerkt. Het is belangrijk om dit onderscheid te maken om de discussie eerlijk en constructief te houden.

Er is geen sprake van genocide in Gaza omdat genocide een opzettelijke en systematische uitroeiing is van een volk of etnische groep en dat is niet het geval. De situatie in Gaza is een oorlog waarbij Israël reageert op een terreuraanval van Hamas. Op 7 oktober 2023 heeft Hamas bijna 1.200 burgers in Israël in slechts drie uren tijd vermoord, inclusief vrouwen, kinderen en ouderen. Dit brute optreden was een directe aanleiding voor het huidige conflict.

Hamas gebruikt bewust de Palestijnse burgerbevolking als menselijk schild door militaire infrastructuur te positioneren in woonwijken, ziekenhuizen en scholen. Dit veroorzaakt burgerdoden en vergroot het menselijk lijden, iets wat in strijd is met internationale wetten en morele normen. Het beeld dat Israël zich richt op burgers is daarom een verdraaiing van de realiteit. Het artikel stelt dat Israël de Palestijnen uithongert, maar negeert dat Hamas herhaaldelijk voedsel, water en medicijnen die Israël levert, onderschept en deze verkoopt tegen exorbitante prijzen aan de Palestijnse bevolking. Dit vormt een dubbele tragedie, waarbij Hamas zijn eigen bevolking onderdrukt.

Het conflict kan onmiddellijk worden beëindigd als Hamas de gijzelaars vrijlaat en stopt met raketaanvallen op Israël. Israël heeft keer op keer opgeroepen tot vrede, maar Hamas weigert hieraan mee te werken, wat de lijdensweg van Palestijnen verlengt.

Israël wordt niet alleen geconfronteerd met aanvallen vanuit Gaza, maar ook vanaf meerdere fronten, waaronder Libanon (Hezbollah) en andere radicale groeperingen. Dagelijks worden honderden raketten afgevuurd op Israëlische burgers. Het primaire doel van deze groeperingen is de vernietiging van Israël, wat neerkomt op een strijd om het voortbestaan van het land en zijn bevolking.

Suriname zou Israël moreel moeten steunen in deze strijd tegen terreur. Het gaat hier niet alleen om het verdedigen van Israël, maar ook om het beschermen van universele waarden zoals het recht op leven en veiligheid.

Imro L. Smith