“En met wat voor belangwekkend politiek borrelnieuws starten we vandaag?”
“Niets nieuws onder de steeds heter wordende zon.”
“En ik zie meer allerlei, vooral jonge politieke kikkers van links naar rechts springen en allerlei koeterwaals kwaken.”
“Jong, dom gebabbel en super-ambitieus.”
“Eentje die onlangs met veel poeha in de Groene Kikkerpoel werd onthaald, kwaakt dat niet op Oranje moet worden gestemd.”
“Zo maakt hij gratis reclame voor die tegenpartij en laat zien dat hij die als concurrent vreest.”
“Terecht reageert Oranje: ‘Als jullie naar deze ‘atoom-betaal’ luisteren, gaan jullie in de dwaling.”
“Klopt, ze gaan nog meer verdwalen, want ze dwalen al danig met die bobo-lellebelvoorzitter.”
“En een ander ambitieus haantje is niet welkom in het bestuur van de niet Pro, maar Contra-partij, want hij is verdachte in een zaak.”
“Hebben ze dat nu pas door? Hij is zeker al een jaar verdachte.”
“Het is nú dat hij teveel eisen stelt, dus het is nú dat je als partij een goede reden moet vinden om deze goede activist nú binnen de partij te weren.”
“En nú zegt onze Pakkietouw dat hij uit de partij gaat, waarin hij een miljoen SRD heeft geïnvesteerd.”
“Klopt, bijna net zoals die jongedame bij de vorige verkiezing: een steengoede activist, maar daar bleef het ook bij, gezien het schrale aantal stemmen dat ze binnenhaalde.”
“Activist zijn, duizenden mensen achter je de straat op krijgen, flink op je soundwagen en via FB schreeuwen en schelden op de regeerders en duizenden ‘likes’ krijgen, wil nog lang niet zeggen dat je een goed DNA-lid of landsbestuurder of zelfs president zal worden.”
“Velen hebben nog niet door dat de kaarten voor de komende verkiezingen al geschud zijn.”
“Hoe bedoelt u, meester?”
“Ik bedoel: Chan krijgt een tweede termijn, maar met een andere coalitiepartner.”
“Wat? Nee toch! Nú bent ú echt aan het dwalen. Drinkt u niet meer. Chan weer president? Ach nee! Weet u hoeveel kiezers hem niet lusten?”
“Dat kan kloppen, hoewel ik die ‘anti-chanisten’ niet geteld heb. Maar ik geloof wel dat er velen zijn die hem absoluut niet meer lusten.”
“Maar, mag ik even: evenzo zijn er velen, je hoort ze misschien niet, die liever op hem zullen stemmen dan op welke andere partijvoorzitter.”
“Maar waarom zouden zovelen hem dan nóg een termijn als president willen zien? Vanwege zijn goede beleid?”
”Echt niet. Zijn beleid was een zielige opsomming van veelal knullig uitgevoerde maatregelen, en vreemde deals, vooral dankzij die Ramdienaar die al blunderend meer reisde op staatskosten.”
“Dan waarom zullen velen op Oranje stemmen?”
“Nog altijd op basis van vooral etnische sentimenten.”
“Bedoelt u: het merendeel van de Hindostaanse kiezers zal op de Oranje partij stemmen?”
“Ja, dat bedoel ik. En die sentimenten bestaan ook bij minstens twee andere partijen. En hoe meer men vanuit andere etniciteiten scheldt op de Oranje partij, hoe meer de kiezers ‘die op die partij lijken’, aangemoedigd worden om de gelederen te sluiten.”
“Dus juist als je op ze scheldt, vooral met etnische termen, voelen ze zich bedreigd, zeggen nauwelijks wat terug, maar zeggen bij zichzelf: ‘Yu wani kosi mi nanga mi partij? Wel, dan ga ik je wijzen dat ik nog meer op die partij ga stemmen, al heb ik ook mijn flinke kritiek en mijn twijfels op hen. En: op wie anders moet ik stemmen?”
“Dus kom liever met de sterke punten van jouw partij, hoe je het beter gaat doen dan de Oranje friends and family, dan dat je je tijd verdoet om vooral etnisch op de Oranje partij te schelden. Het werkt juist averechts.”
“Klopt helemaal. Vandaag sta je maar te fitten, te spugen, te blaffen en te keffen op de Oranjes, misschien uit een vorm van dorpsjaloezie, omdat ze het ondanks alle tegenwerking toch redelijk goed doen.”
“En wat voor houding ga je aannemen als je na de verkiezingen met deze zelfde Oranjes in een coalitie komt te zitten? Wat blaf, kef, kwaak of mekker je dan?”
“Of ga je dan met goedkope smoesjes komen, zo van: ‘Ik sprak toen podiumtaal, ik was een beetje dronken, ik meende het niet zo scherp? Ach kom, liever beheers je je nu en richt je je op je eigen pluspunten.”
“Dus Chan wordt volgens u weer president? Ik kan het nog steeds niet geloven dat u dit stelt!”
“Ik antwoord met een tegenvraag: wie zie jij meer bestuurservaring, opgedane kennis en djoteh-logie, grote etnische aanhang en kapitalistische netwerken binnen en buiten het land hebben? Somo&son?”
“Wahahawoeloehoeihoeiwallawollo, hi, hi.”
“Doe nou eens normaal, man. Lonnie&Leo?.”
“Here behoede ons.”
“Tante Jenny en Ashwannie? Of al die kleine partijen die maar geen vuist kunnen maken, behalve twee die wel een vuistje hebben gemaakt?”
“Tja, het wordt een keuze tussen  De Slechtste, De Slechte en De Minst Slechte.”
“En wie van de drie de meeste zetels haalt, mag ‘de eerste piek’ doen en dan de tweede en eventueel een derde, als die nodig is om die twee derde te vormen.”
“Wordt het dan een coalitie tussen Oranje en Paars?”
“Dat zit erin.”
“En gaan Geel en de Roodwitten in de oppositie?”
“Dat zit er ook in, vooral nu ze apart de verkiezingen ingaan.”
“Dan waarom gaan we stemmen als dit min of meer vaststaat?”
“Om dit rechtskracht te geven.”
“Maar als ik, en met mij velen, dit niet willen. Wat dan?”
“Dan zal je je erbij moeten neerleggen als je niet genoeg stemmen en dus zetels haalt om dit tegen te gaan. Zo zit een parlementaire democratie in elkaar.”
“Je ziet toch hoe die Sunaik in the UK er na de verkiezingen zo 'fjoeps' met de stille trom vandoor moest gaan?”
“Inderdaad, en hoe grootvader Biden al tijdens de verkiezingsrace moest toegeven om uit het verkiezingsbootje te stappen en zijn Kamla als de nieuwe presidentskandidaat voor zijn partij naar voren te schuiven?”
“Je kan politiek klimmen, en klimmen, en klimmen. Je kan de machtigste mens op deze aardbol zijn geworden, maar if it’s time to go, you have to go; dan moet je het stokje aan de volgende geven, net als bij de estafetteloop.”
“Dus bij ons houdt Chan het stokje nog vast?”
“Ja, zolang hij voorzitter van de Oranje partij is. Alle dagdromerij ten spijt.”
“Oké, daar drinken we op: op het politieke stokje.”
“Proost.”
 
Rappa