Het Ied-gebed bij Nabawischool. (Foto's: René Gompers)


Honderden gelovigen hebben met een gezamenlijk Idul-Fitr-gebed op het grasveld van de Nabawischool in Paramaribo-Noord de vastenmaand Ramadan afgesloten. Tijdens de preek werd de nadruk gelegd op geloof, zelfreflectie en het bewust omgaan met tijd.

“Er mag geen dag verloren gaan zonder dat je iets wijzer bent geworden, zonder dat je iets hebt geleerd, zonder dat je geloof sterker is geworden,” werd de aanwezigen voorgehouden. Ook werd stilgestaan bij de onrust in de wereld, met name in het Midden-Oosten. “In deze tijden van chaos is er een kracht die niemand ons kan afnemen: het gedenken van Allah. Keer terug naar Degene die alles in Zijn hand heeft.”

Het thema van de preek was het belang van tijd en het verantwoord benutten daarvan. De gezamenlijke afsluiting werd georganiseerd door de bij de Stichting der Islamitische Gemeenten in Suriname (SIS) aangesloten gemeenten. Gedurende de afgelopen maand werd dagelijks gevast van zonsopgang tot zonsondergang.


Directeur Nazir Eskak van Binnenlandse Zaken gaf toelichting op de betekenis van het vasten. “Je mag niet eten, niet drinken, niet schelden, geen seksuele intimiteit hebben en niet roken. Het draait om zelfbeheersing,” aldus Eskak. Hij benadrukte dat het vasten bedoeld is om dichter bij God te komen en het karakter en de mentaliteit van de gelovige positief te ontwikkelen. “Ongeacht je positie in de maatschappij moet je elkaar benaderen met nederigheid, fatsoen en empathie.”

Tijdens de preek van Marcio Markasan werd herhaaldelijk gewezen op het belang van het optimaal benutten van tijd. Gelovigen worden volgens de islam onder meer beoordeeld op hoe zij hun tijd hebben besteed, hoe zij hun inkomen hebben verworven en gebruikt, en wat zij hebben gedaan met hun kennis.

“De tijd is als een zwaard: als jij het niet gebruikt, zal het jou snijden,” citeerde Eskak een Arabisch gezegde. Hij riep op om niet uit te stellen wat vandaag kan worden gedaan. “De omstandigheden in de wereld laten zien dat we geen tijd moeten verliezen om elkaar te vergeven, te omhelzen en dichter bij God te komen. Je weet niet of het morgen nog kan.”