Afgelopen augustus verscheen in Guyana een publicatie waar de kernvraag tot uiting kwam omtrent zorgplicht versus schuldafwikkeling. De NDP heeft met belangstelling kennis genomen van het artikel. Het is bekend dat er een scheiding is der machten te weten de bestuurlijke macht, de wetgevende macht en de rechtsprekende macht. Ieder op zijn of haar eigen speelhelft. Beleidskeuzes van de regering kunnen nimmer een strafbaar feit opleveren. Immers het is internationaal wel duidelijk dat beleid en beleidskeuzes van de uitvoerende macht en haar instituten behoort tot de taken van de uitvoerende macht en haar instituten. De taken zoals vastgelegd in de Grondwet, de comptabiliteitswet en beschreven in diverse staatsbesluiten zijn zuiver en geven weer bij wie de verantwoordelijkheid ligt.

Beleidskeuzes door de regering om haar zorgplicht, volgens de Grondwet, na te komen naar de bevolking toe is derhalve de taak van de regering. We voeren daarover toch geen discussie? De bestuurlijke chaos in het land kenmerkt zich door onwetendheid bij bestuurders waardoor kardinale fouten worden gemaakt. Het is daarom frappant dat de president van de Republiek Suriname in de kwestie die gaande is bij het ministerie van GBB aangeeft dat hij alle relevante stukken opstuurt naar de procureur generaal voor onderzoek, met dien verstande dat het Openbaar Ministerie (OM) daadwerkelijk een strafrechtelijk onderzoek verricht. Dit terwijl hij als president, als hoogste bestuurlijke autoriteit alle handvaten binnen de Grondwet heeft om alvast keihard op te treden. Dit in eerste instantie tegen de minister die verantwoordelijk blijft voor malversaties op het ministerie. Waarom is de minister dan nog in functie? De president is eindverantwoordelijk, ook voor de gang van zaken bij GBB.

Dat door onwetendheid en lacune selectief beleidskeuzes (alleen van de vorige regering) strafrechtelijk worden vervolgd is een kwalijke zaak. Dit getuigt van ondeskundigheid van het OM over de publieke sector en de rol van een regering en haar instituten. Het is al erg genoeg dat een internationaal politie orgaan (Interpol) het OM moet wijzen dat zijn aantijgingen inzake beleid hebben geleid tot een faliekante blunder. Hetgeen nu meer en meer tot uiting komt na het in Guyana verschenen artikel over de keuze die de regering dient te maken. Het is weer eens duidelijk dat het OM zich herhaaldelijk schuldig maakt aan politieke vervolging van bestuurders door zaken in het strafrecht te brengen waar deze absoluut niet thuis horen.

Daar en boven blijkt dat de stippelijkheid van het OM puur selectief is en er met willekeur wordt gehandeld. Buiten zijn selectie vallen steeds weer functionarissen die gelieerd zijn aan de huidige machthebbers. Voor velen is de farce van procederen duidelijk. Als het in het nadeel van deze regering valt, zal het altijd enige “vrijspraak” hebben.

Echter, het leed dat deze gang van procederen heeft gebracht voor Suriname door grove schendingen van rechten van burgers, zal niemand zijn ontgaan. Het ondoordacht handelen van het OM heeft het imago van Suriname, internationaal en nationaal, dusdanig aangetast dat het land hard moeten werken aan het opbouwen van een rechtsstaat, want de rechter spreekt in naam van de Republiek Suriname.

De selectiviteit blijkt uit de diverse cases waar geen vervolging is gelast of vonnis is geveld en snel in de doofpot belanden. Denk aan de cases HPSG, SURFIN, SLM, GBB, Bordo en van zeer recent de case EBS. Hierbij zegt het OM in een persbericht: dat: “Uit onderzoek niet is gebleken dat de directie en de RVC bij de EBS gedragingen hebben gepleegd die vallen onder een strafrechtelijke noemer. Hoewel in de statuten, de procuratieregeling en het directie regelement van de EBS niet is vermeld op welke wijze bedrijven aangetrokken moeten worden om diensten te verlenen aan de EBS, is zulks wel een ongeschreven regel van goed bestuur geldend voor de overheid”.

De RVC, die de rol heeft als toezichthouder gaf aan niet technisch te zijn aangelegd en is daarom akkoord gegaan zonder zicht laten adviseren. De hamvraag blijft: Is een overtreding van een ongeschreven regel van goed bestuur een strafbare handeling? Het Openbaar Ministerie heeft bij EBS onderzocht en formeel gerapporteerd dat beleid en beleidsaangelegenheden des directie en RVC zijn en kan dus geen strafbaar handelen wordt verweten.

De Nationale Democratische Partij kijkt uit naar een rechtspraak waar objectiviteit en onpartijdigheid voor eenieder geldt en waar onafhankelijkheid en rechtszekerheid wederom tot de kernwaarden behoren. Het is een basisbeginsel in het strafrecht dat het principe van gelijke monniken gelijke kappen wordt toegepast. Van enorm belang is derhalve dat er met gelijke maat wordt gemeten.  

Nationale Democratische Partij