Er dient spoedig en drastisch een heroriëntatie te worden gebracht in ons importbeleid. Reeds enkele decennia zien we lijdzaam een bepaalde trend zich ontwikkelen in deze macro-economische indicator. Dit heeft te maken met onze sterk consumptieve georiënteerde economie. Het maandelijkse inkomen van zeker 70 procent loontrekkers uit de overheid en particuliere sector, wordt met alle graagte besteed aan gebruiksartikelen in de supermarkten in Suriname. Hiervoor hoeven we niet op een onderzoek te wachten. In nagenoeg elke straat in Suriname tot in het verre binnenland in de goudvelden zijn de supermarkten klaar om het geld uit onze pockets af te troggelen.

Al deze gelden worden na aftrek van huurpenningen en aflossingen rechtstreeks gekanaliseerd naar China. We zien dus dat terwijl de loontrekkers hier arbeid verrichten en alle kosten maken om hun brood te verdienen, door tussenkomst van de supermarkten, de gegenereerde middelen niet nationaal worden geherinvesteerd, maar ze hun weg vinden naar het buitenland. Deze ontwikkeling heeft al een paar jaren een vast patroon en is structureel van aard. Een zeer ongezonde en ongunstige ontwikkeling voor onze economie.

Aan de andere kant zien we dat de importeurs al hun talenten mobiliseren om de weinig beschikbare valuta’s in hun bezit te krijgen om te voldoen aan de vraag van de supermarkten. Deze trieste ontwikkeling van vraag en aanbod van vreemde valuta’s vormt mede een druk op het wisselkoersregiem van de deviezen. Vanuit de zijde van de beleidsmaker wordt er naar de andere kant opgekeken, omdat het vrienden van hen zijn die de verkiezingscampagnes hebben gefinancierd en de ruimte moeten krijgen om de middelen weer te verdienen plus een batig saldo. Dit alles over het hoofd van het arme volk dat als maar aan het creperen is. Ondertussen wordt elk podium bestreken door lieden met driedelig pak om ons zoet te houden met ronde Nederlandse woorden dat we spoedig uit de crisis komen. Kijk goed naar ze, hun gezichten worden ronder en breder en glimmen veel meer dan vóór 25 mei 2020.

Het wordt nu tijd dat serieuzer de lijnen worden uitgezet naar productie, export en werkgelegenheid. Met de productie gericht op de nationale en internationale markt kan je de import ontmoedigen en meer deviezen binnenhalen. Daarmee creëer je ook meer werkgelegenheid. Mensen in de formele loondienst dragen bij aan de fiscus, waardoor de overheid in staat is om publieke uitgaven als onderwijs, veiligheid, infrastructuur etc. te financieren. Alleen op die manier zullen wij in staat zijn om de vicieuze cirkel te doorbreken en te werken aan stabiliteit van onze economie en daarmee de basis te leggen voor groei en ontwikkeling

Ettiré Patra