Column: Politieke Borrelpraat 630

“Nou heren, een rondje op het bezoek van die Amerikaan: Pomp’a ollie.”

“Net vóór hun verkiezingen zag hij ons en de buren even zitten, oooow, wat waren we hyper van vreugde, wat een goede propaganda voor onze Comedy Capers Club met  die Brontosaurus als meest waardeloze podium-kwakkelaar.”

“Als ik Chan was, had ik deze kampong-bari toch zo snel als mogelijk m’n kabinet uitgetrapt.”

“Of zal hij een regeerperiode lang opgescheept met hem zitten, zoals Vene met z’n vader, alias Slamet, de Landrover?” 

“Maar bij die grootse ontvangst van papa Pompie miste ik Lonneman. Werd die om strategische redenen uit het zicht van the Secretary of State gehouden?”

“Maar onze Tjainie-brada waren niet zo gecharmeerd van Pompies arrogante uitspraken over onze economische relaties met Beijing.”

“Ooow, wat heb ik genoten van die Fa Waka-cartoon van Asmo. Eventjes was hij er niet, maar de vrijheid van satire heeft daarna gewonnen van de bekrompenheid van geest.”   

“En Chan haastte zich te stellen dat de relatie met Tjaina niet met Pompow ter sprake is gekomen.”

“Hoewel ik die plunderzuchtige gele mannetjes ook niet zo lust, moet die Yank niet denken dat hij de boel hier eventjes komt opstoken.” 

“Maar het wordt wel tijd dat deze regering een duidelijk standpunt inneemt: Pro Beijing-Moskou-Havanna of pro Washington-Den Haag-Parijs.”

“Soortoe duidelijk standpunt? Moet dat? Ons buitenlands beleid is tot nu toe voor het merendeel geweest: ‘Pe’wan lekkers de, drape mi de’, oftewel het ‘van-alle-wallen-eten-beleid.”

“Nou, de vorige regering was op dit punt wel duidelijk: pro Maduro als gekozen president, geen inmenging daar, eerder een beetje steun aan Maduro en die kliek van’em.”

“Maar nu betalen wij een boete van 70.000 US$ per dag aan die Chinese baggeraar, dankzij een wurgcontract op de valreep met die kerels.”

“Dat moet nog onderzocht worden, na vragen van een DNA-lid.”

“Dus meester, om terug te komen op de koers van ons buitenlands beleid, u bedoelt: laat Nederland vandaag weer 3 miljard euro over ons heen storten en morgen draaien we de hele dag Wilhelmus van Nassau op Gov-tv.”

“Overdrijf nou niet, jongere vriend in ons midden, maar nu je Gov-tv noemt: wat voor dingen zenden ze daar nu uit? Tot voor kort keek mijn vrouw dagelijks met genoegen naar Gov-tv, naar die natuurfilms en documentaires enzo. Nu? A vergiti pe Gov-tv de. Alleen maar eenzijdige herhalende propaganda.”

“Overdaad schaadt.”

“Goede wijn behoeft geen krans, maar verzuurde wijn juist wel.”

“Het is hetzelfde toneelstuk, alleen met andere spelers.”

“Dit hoor ik al sinds m’n jeugd zeggen. Maar wij stemmen toch steeds?” 

“Zelfde strooien met pakketten: van djotehlall- naar porielallpakketten.”

“Ach, jullie overdrijven: een paar beschimmelde uien, aardappelen en knoflook en meteen één ophef op FB! Men moet een gegeven paard niet in de bek zien.” 

“Wanneer gaat dit volk inzien dat ze niet van allerlei giften moet leven? Sinds Jopi Pingping staan mensen in de rij voor haring en bokking.”

“Jij hebt makkelijk praten, je hebt het goed, daarom.”

“Maar ik heb er meer dan 30 jaar keihard voor gewerkt, zonder mijn hand op te houden voor giften van ‘voor-de-gek-hou-politici.”

“Plus die pakketten zijn een zegen voor bepaalde importeurs: die kunnen alles wat bijna vervallen is of niet verkocht wordt, tegen een goede prijs kwijt.”

“Maar binnenkort gaan er een aantal zaken in prijs omhoog; subsidies op stroom, water en brandstof worden afgebouwd.”

“Vervelende zaak, maar het kon zo niet doorgaan, het moest eens gebeuren, laten we eerlijk zijn. We zullen die slag helaas voor de zoveelste keer na onze onafhankelijkheid maar moeten vangen.”

“Ja, maar de rijken hebben zich al ingedekt, de armen worden met pakketten enzo gesteund. Het is zoals gewoonlijk weer de middenklasse die de pineut is.” 

“Dat is zo, maar je moet wel een stomme middenklasser zijn als je de afgelopen vijftien jaren niet ervoor gezorgd hebt dat je een redelijk spaarcentje in valuta op je rekening hier, in het buitenland of in je kluis hebt.”

“En wat doe je daarmee?”

“Wel, elke maand haal je daar 100,- US van weg en verkoopt dat tegen de hoge buitenkoers, want niemand gaat wat kunnen doen aan de macht van de cambio’s. Zij zijn de eigenlijke, feitelijke centrale bank van Sranan.”

“En dan?”

“Dan heb je genoeg extra srd om de verhoogde prijzen aan te kunnen zonder in te boeten op de kwaliteit van je leven.”

“Dan zou ik gek zijn om mijn valuta daaraan te besteden.”

“Ga je die maar in je kluis of op je rekening oppotten tot je sterft? Wat zullen je nabestaanden je toch eren als ze dat geld van je binnen een paar weken bossen.” 

“Ik heb de helft van mijn opgespaarde valuta in die Staatsolie-aandelen belegd en straks krijg ik m’n eerste halfjaarlijkse rente. Ik maak dat over naar een handelaar-vriend van me en die geeft me koers zeventien ervoor. Die stort die srd digitaal op m’n rekening en ik kan vrij en blij m’n inkopen gaan doen, zonder te klagen en te mopperen over hoge prijzen.”

“Dan gaat men de koersen unificeren op koers 14, wat een hard lachertje, dan is de koers buiten nu al op koers 17.”

“Dit noemt men achter het losgeslagen span paarden met wiebelende wagen vol gillende mensen en kinderen rennen. Je moet vóór die paarden zien te komen, dan spring je op eentje en brengt ze tot rust.”

“Inderdaad, zo blijft die koers maar voor je uit rennen en jij holt er maar achteraan.” 

“Maar daar hebben bepaalde toppers een groot voordeel aan.” 

“Maar de beste kiek van de afgelopen week vond ik die van Lonniemaan. Die wil onderzoek naar dubieuze mijnbouwvergunningen van de vorige regering, terwijl ex minister Sergio meteen aangeeft dat Onze Zijne Excellentie meer dan tien van die soortgelijke mijnbouwvergunningen heeft plus nog skalian-vergunningen.”

“Loop niet in de zon als je een blok boter op je hoofd hebt. Het gaat op je lekken.”

“Poti Chan, wat een clubje ongeregeld heeft hij in z’n regeerboot. Hoeveel weken heeft hij nog te gaan voordat er nieuwe verkiezingen zijn?” 

“Nog zeker 250 weken. Proost.”

Rappa