CLO-voorzitter Ronald Hooghart vindt dat het tegenwoordig allemaal draait om 'geld, geld en geld.'
“De CLO is een hardwerkende organisatie, maar we moeten het ook hebben van de samenleving. We vertegenwoordigen de landsdienaren en ik vind dat de productie daar nog te laag is. De productie binnen de landsdienarengroep moet verhoogd worden”, zegt voorzitter Ronald Hooghart van de ruim 80 bonden tellende Centrale van Landsdienaren Organisaties (CLO) in een terugblik op het jaar 2018.

“Maar het is niet alleen de landsdienaar”, houdt Hooghart een slag om de arm. Hij vindt namelijk dat het productieniveau van de totale samenleving verhoogd moet worden. De CLO-topman noemt als voorbeeld de bouwsector, waar iemand betaald wordt om acht uren per dag te werken, maar effectief nauwelijks vier uren productie levert. “Dus het is een cultuur van die samenleving en we moeten er van af komen. Ik denk dat we als CLO weer eens aan de bel moeten trekken, seminars moeten houden, werkdagen moeten houden op de ministeries om de mensen te motiveren om het beter te doen en productiever te zijn”.

Volgens de CLO-voorman ligt het aan het ambtenarenbezoldigingssysteem Fiso dat de productiviteit van de ambtenarij is gedecimeerd. “Iedereen is ontevreden. Stel dat iemand twintig jaar op een afdeling zit, bijvoorbeeld Personeelszaken, en alle ervaring heeft. Het hoofd van die afdeling vertrekt. Dan komt die persoon met kennis en ervaring niet in aanmerking als hij of zij niet beschikt over een bachelor diploma. Want Fiso is diplomabezit. Dus Fiso heeft kennis en ervaring dood gemaakt!” concludeert Hooghart. “Dat heeft die hele overheid gedemotiveerd. Je kunt niet iemand van de universiteit nemen en daar zetten, zonder ervaring.” Hij legt uit dat het niet zo werkt. “En Surinamers kennende, te a man sidon drape, no wan man o leri eng. Da a wroko ne go. Ef a mek fout, den taki: Lib eng mek a mek eng fout, want eng sdon en eng e tek en moni. Zo zijn we.”
Hooghart vertelt over zijn ervaring in een dorp, waar een brug een beetje kapot was. Op zijn vraag of er walabahout in het bos te vinden was, kreeg hij als antwoord: “Ja, er is veel.” Op zijn voorstel om het walabahout te halen en de brug daarmee te repareren, kreeg hij echter als reactie dat de overheid de brug moest komen maken. “Wat moeten we dan samen doen in dit land? Men heeft dit land zo ontwikkeld: winti wai, lanti pai. Er zijn allerlei subculturen die negatief werken op onze ontwikkeling en onze productiviteit. Ook al doe je iets goeds, men heeft altijd negatieve kritiek. Je bouwt huizen. Die huizen zijn niet goed. Maar ze willen het wel hebben. Ze willen het gratis hebben.” De CLO-voorman zegt dat deze zaken maken dat de productiviteit afneemt in plaats van toeneemt. De CLO heeft ook niet de cultuur om aan te geven dat er mensen weg moeten, maar tegelijkertijd stelt de vakbondsman dat dit wel zou moeten gebeuren.

Grote achterstand

“We hebben een achterstand in bevorderingen en benoemingen van zo heb je me niet. Op 28 augustus heeft de regering een nieuw Staatsbesluit gemaakt om Fiso een beetje te omzeilen.” Hooghart hoopt dat op deze manier in 2019 de achterstand op het gebied van bevorderingen en benoemingen kan worden ingelopen. “Maar als je mensen op posities zet die dingen moeten bekijken en bij alles wat ze zien een streep erdoor zetten … dat ken ik sinds mijn kinderjaren op school. Wat we doen is afwijzen en nog eens afwijzen. Iemand maakt een dictee en schrijft een beetje slordig. Er wordt geen moeite gedaan om dat werk te corrigeren. Ze trekken een streep erdoor: 1.”

Hij vervolgt : ”Tegenwoordig praten we van human resources management bij landsdienaren en ambtenaren. In plaats van te proberen deze dingen weg te werken, straffen ze meer dan wat anders. We nemen die dingen over van West-Europa en blijven onze rancuneuze aard botvieren, waardoor zaken achterblijven. De achterstand is behoorlijk groot.” Hooghart heeft echter gesproken met betrokken regeringstoppers en de verwachting is dat deze achterstand komend jaar wordt ingelopen.

Terugblikkend op het jaar 2018, kijkt de CLO-voorman liever naar wat er is misgegaan. “Het is misgegaan, omdat we een soort scheiding hebben binnen de landsdienarengroep. Strategische groepen, constitutionele groepen, noem maar op. En mensen maken misbruik van de jeugd om aan meer geld te komen. Maar ze voeden die jeugd niet op. Ze vernietigen die jeugd”, vindt de vakbondsleider.

Hooghart wijst er op dat de zogenoemd strategische groepen gemiddeld 111% loonsverhoging hebben gehad. Met als gevolg dat alle groepen die zich strategisch voelen of op een strategische positie zitten, ook die 111% loonsverhoging willen. “Wij zijn de enige groep die heeft gezegd nee, we kunnen de Staat niet kapot maken. We kunnen dit land niet kapot maken. Begin ons een deel te geven, dan gaan we verder. We proberen evenwicht te scheppen in de financiële verhoudingen, in de economische ontwikkelingen, maar dat doen die andere groepen niet.” Volgens Hooghart gaat het om “geld, geld, geld.” Hij zegt dat hij heeft gemerkt dat liefde plaats heeft gemaakt voor geld. “Verantwoordelijkheid heeft plaatsgemaakt voor geld, vriendschap heeft plaatsgemaakt voor geld. Wat hebben we over? Alleen maar geld, geld, geld. Dat kan die samenleving niet goed ontwikkelen. Dus we moeten corrigeren. We moeten een betere weg volgen en als organisatie het beste voorbeeld geven.”

Naast vakbondsleider is Hooghart ook parlementariër namens de NDP. “Wanneer ik kijk naar het parlement, waar ik ook deel van uitmaak, dan zie ik dat we vechten als kat en hond. De mensen op straat gaan dan ook vechten als kat en hond. We geven een slecht voorbeeld.” Hij vindt dat er misleidende informatie buiten het parlement wordt gebracht, waardoor de samenleving denkt dat de mensen in het parlement liegen. “Daar komt het op neer. En als je dat doet, dan heb je geen ontwikkeling. Je hebt mensen daarbuiten die dan hetzelfde gaan doen. Mensen hebben dan geen interesse in ethiek, moraal, eerlijkheid, oprechtheid. Dat ding bestaat bijna niet meer. Wat er bestaat is alleen maar geld. En ik kan u zeggen dat ik daar problemen mee heb.”

Als CLO-voorzitter wenst Hooghart dat er binnen de Surinaamse samenleving een betere samenwerking en saamhorigheid zal zijn. Hij stelt dat naast liefde, verantwoordelijkheid en vriendschap ook saamhorigheid heeft plaatsgemaakt voor geld. “Alleen als we saamhorig zijn, kunnen we dit land tot grotere hoogten brengen. Suriname is een klein paradijs. Die saamhorigheid is belangrijk. Politici moeten saamhorig zijn, dan gaat het volk ook een voorbeeld daaraan nemen. We zijn al 43 jaar onafhankelijk, maar vechten nog steeds met elkaar. Ik hoop dat de mensen begrijpen dat wat je ook doet, je samen zult moeten werken om ontwikkeling te brengen.”