“Talk of the town: Pakdietouw doet middels een paars beplakte heli zijn intrede bij de PP,  de Paarse Partij.”
“Nog grotere talk of the town: hij glijdt al tijdens zijn eerste speech op het paarse podium heftig uit op kokosolie. Owee... whoepsssss….. bam.”
"Den Paki in den olie, in den olie is den man."
“Natuurlijk schoot zijn overmoedige etnische verwijzing bij velen in het verkeerde keelgat.”
“Maar meneer met z’n grote ego lag in eerste instantie niet wakker om z’n oil and kokos-uitspraak, totdat zijn nieuwe partij hem hoogstwaarschijnlijk zei: ‘bied je excuses aan, of we donderen je met heli en al op.”
“Tja, en om niet uit de PP uitgetrommeld te worden, deed hij dat maar effekens, namens zijn zovele Hendistaanse vrienden en wijlen z’n lieve oma.”
“En dan laat hij tijdens z’n sjogenaamde excuus toch zijn ego weer schitteren door te zeggen dat zijn woorden 'verkeerd' waren begrepen.”
“Hij is echt een ‘goed’ politicus in wording: hij heeft altijd gelijk; de rest begrijpt zijn woorden verkeerd en is dus dom.”
“Nu begin ik te begrijpen waarom een andere partij hem netjes gedumpt heeft.”
“Van al die activisten van de afgelopen jaren zijn de meesten verkeerd gevallen in de politieke arena.”
“Maar een paar hebben begrepen dat je niet alleen met geschreeuw, gescheld en etnische ophits vanaf een soundtruck, naar boven komt op de politieke ladder.”
“Maar intussen zijn de politieke transfers in volle gang: potentiële stemmentrekkers, waaronder fortuinjagers, geroutineerde leuteraars, halve leugenaars, opgestane zombies, verraders van hun eigen opgerichte partij, verkopen zich aan de meestbiedende."
“Maar dat is al eeuwenlang een belangrijk onderdeel van het politieke spel, net als het verdelen van de kaarten bij troefcall."
“Klopt, of net als bij het topvoetbal: de beste spelers worden gekocht, verkocht of verkopen zich aan de meestbiedende club.”
“Dat is bij voetbal, oké, maar ik vind het erg dat principeloze figuren dit in de politiek doen op grond van ‘het landsbelang' en om het land en volk, vooral de mofina-wan te dienen.”
“Wat maak je je druk? Hun egoïsme, hun hebzucht moet toch een mooie verpakking hebben? En velen geloven daar steeds weer heilig in. Nogmaals: dat is het wezen van de politiek, niet alleen hier, maar ook wereldwijd.”
“Inderdaad. En uiteindelijk zijn wij het die op hen stemmen en hun wetskracht geven. Dus dan wat klagen we achteraf?”
“Als we iets beters willen hebben om op te stemmen, da waarom steken we zelf niet onze nek uit en stellen ons kandidaat?”
“En als kritische kiezers na 25 mei aanstaande al gauw merken dat deze zelfde mooi, glad, plat en blat-pratende politieke boys onderling gaan dealen om een stukje van de regeermacht binnen te halen, gaan ze vragen: ‘He, what about us, we the people?”
“En wat zal het antwoord van die politieke boys die zetels hebben gehaald dan zijn?”
“Zoals na de vorige verkiezingen gaan ze zeggen: ‘Man, wachten jullie even, noh? Hebben jullie toch even geduld, noh! We zijn pas in het zadel. We moeten toch die rommel van de vorige regering eerst opruimen?”
“En dan wachten die kiezers, weer eens om de tuin geleid, weer vier en een half jaar, voordat opeens in het laatste half jaar achterstallige zaken snelsnel laplapu worden gerealiseerd.”
“Zoals nu de oplossing van het achterstallige gronduitgiftebeleid.”
“Precies.”
“En de betaling van allerlei achterstallige overuren, kledingtoelagen,  benoemingen, het geven van dienstwagens, schoonmaken van bermen en trenzen, ga zo voort.”
“En als klap op de vuurpijl: het weer eens indienen van het wetsontwerp Grondenrechten Tribale Volken.”
“Maar weer zijn er zaken daarin gewijzigd middels een nota van wijziging en vele Inheemse orga’s zeggen dat die ingediende wet dan in de prullenbak kan gaan.”
“Hebben onze Inheemse broeders nog steeds niet door dat het uitgeven van concessies zal blijven geschieden door de machthebbers in de stad? Ze mogen wat gebruiksrechten op de grond die ze bewonen en bewerken hebben, maar zullen nooit zeggenschap krijgen over wat er in de grond zit.”
“Dan zijn ze door alle voorgaande regeringen gigantisch aan het lijntje gehouden, dus voor de gek gehouden.”
“Klopt helemaal. En ze zijn als Inheemsen niet genoeg in aantal om hun rechten via door hun gekozen DNA-leden op te eisen.”
“Maar u bekijkt het etnisch.”
“Helaas, maar zo zit ons stemgedrag in elkaar. We stemmen in meerderheid nog altijd etnisch gericht.”
“Hoezo?”
“Hendistanen stemmen op de grootste Masaladoksah partij, Yapanensi op de grootste Kroepoek-partij, Marhons op de grootste Lonnieponniepartij en de Krealen op een paar plakkamanpartijen.”
“En de rest?”
“Op de rest. Of die blijft thuis, zoals steeds zo een 25% van de kiezers.”
“Maar kijk naar vele van die kandidaten: als die in het regeercentrum komen, hoe gaan ze dit land opbouwen?”
“Het land opbouwen? Zichzelf opbouwen, bedoel je. Zeggen jullie het eerlijk: hebben jullie jezelf de afgelopen dertig jaar opgebouwd dankzij die kletskoek politici?”
“Echt niet. Dankzij zeker 20 jaren keihard studeren en werken en schulden aflossen door ‘me and my wife’, en kinderen grootbrengen, alles met de hulp van mijn familie en vrienden.”
“Wij ook. Geen enkele politicus of partij heeft ons wat dan ook ‘geschonken’. En daar ben ik nu achteraf blij om.”
“Klopt, wij ook. Geen van die politieke kletsmajoors kan een vinger op ons wijzen dat we via hun 'giften' vooruit zijn gekomen.”
“Wij kunnen wel op hun wijzen hoe zij vooruit zijn gekomen door de rijkdommen van dit land te plunderen en weg te geven voor een lawsi tyuku.”
“Ja, klopt min of meer, maar dat arme volk…”
“Ik ga het keihard zeggen, maar laten vooral hun jongeren een voorbeeld aan ons nemen hoe wij ons door jarenlang ploeteren hebben opgebouwd. Niet door achter mooipraters aan te rennen en te geloven in hun loze beloften.”
“En eindstand: zij verrijken zich via de politiek en jij die heilig in hun geloofde, blijft arm en wordt zoet gehouden met wat pakketten met soms half vervallen producten.”
“Wanneer krijgen vooral de jongere sociaal zwakkeren dit door?”
“Mi no sabi. Misschien na de komende verkiezingen.”
“Laten we daarop een toast uitbrengen: proost op meer bewustwording.”
“Ja, proost daarop.”

Rappa