Surinamers hunkeren al 50 jaren lang naar ontwikkeling. Jaar in, jaar uit praten politici over ontwikkeling. Naar hun zeggen, sloven ze zich uit om ontwikkeling te brengen, maar het resultaat is slechts een aanhoudende, miserabele achteruitgang met veel verarmde Surinamers die nauwelijks enige kwaliteit van leven ervaren.

Al 50 jaren lang praten onze politieke leiders over ontwikkeling. Ze reizen de wereld rond, besteden kapitalen aan projecten en trekken bergen adviseurs aan om ontwikkeling te brengen. Maar het enige wat we zien is verloedering van vrijwel alle sectoren van de samenleving.

Nog zieliger is, dat ook mensen met allerlei titels voor en achter hun naam, net zo hard mee gillen over ontwikkeling, zonder daar iets van te snappen. Uiteindelijk moeten we met zijn allen toegeven: we snappen niets van ontwikkeling. En als je van iets, niets snapt, zul je dat ook niet kunnen realiseren. Daar is geen uitleg voor nodig. Ontwikkeling begrijpen is des te moeilijker, omdat het alleen en slechts alleen met mensen, de inwoners van Suriname te maken heeft. En dat uit zichzelf begrijpen is niet gemakkelijk. De “neks no fout” en “a no mie” mentaliteit staat stevig in de weg. Maar om te veranderen moet ieder van ons dit fundamenteel begrip uiteindelijk goed begrijpen.

Ontwikkeling heeft te maken met de meerwaarde, die we verkrijgen met onze tijdsbesteding. Simpel, maar glashelder. Voorbeeld: er zijn duizenden, hardwerkende, trouwe leerkrachten in Suriname, die dagelijks tijd noch moeite besparen om hun leerlingen en studenten het lespakket bij te brengen. Duizenden lesuren en miljoenen aan middelen worden hieraan besteedt, elk jaar weer. En het resultaat? De meerwaarde? En wat is de meerwaarde van al dat dag en nacht hard werken van onze presidenten en ministers, al 50 jaren lang? Kijk maar om je heen! Overal lage productiviteit en geen sprake van ontwikkeling. Duizenden arbeidsuren en miljoenen aan middelen worden besteed, elke dag weer, maar de meerwaarde is zoek. Wordt dat niet “puru bruku, weri bruku” genoemd?

Gelukkig zijn er ook mooie voorbeelden van Drs. Eddy Jharap, die met zijn tijdsbesteding, onze trots, Staatsolie, uit de modder heeft weten te stampen. Of hoe onze Golden Boy, Anthony Nesty de Olympische medaille heeft veroverd met zijn tijdsbesteding. Prachtige voorbeelden van het scheppen van betekenisvolle meerwaarde. Helaas wachten we al 35 jaren op meer van dit soort voorbeelden.

Hopelijk is het duidelijk: Ontwikkeling heeft te maken met de kwaliteit, de innovatie, de resultaatgerichtheid van onze dagelijkse tijdsbesteding. Hard werken, druk doen, zonder prestatie, brengt geen ontwikkeling. Maar juist dat is wat onze politici en politieke leiders verstaan onder ontwikkeling.

Daarom zie je onze politici en politieke leiders dan ook geen acties ondernemen, die de Surinamers helpen om met hun tijdsbesteding steeds hogere meerwaarde te verkrijgen en dat hun beloning daarvoor ook steeds beter wordt. Ze houden zich met allerlei andere zaken bezig, zoals geld uitgeven aan grote, dure projecten, commissies benoemen en de wereld rondreizen. Voor hun is dat ontwikkeling, dat is vooruitgang. Suriname ontwikkelen met cijfers die totaal niet representatief zijn voor wat aan werkelijke meerwaarde is bereikt.

IMF en IDB geven in talrijke rapporten aan, dat gebrek aan innovatie en lage productiviteit, dus lage, onvoldoende meerwaarde, de grondslag vormen voor de achterblijvende ontwikkeling van de Latijns Amerikaanse en Caribische staten. Hun ervaring is, dat het verhogen van meerwaarde van de tijdsbesteding van de bevolking, de sleutel is voor het terugdringen van armoede en het verhogen van de kwaliteit van het leven.

Maar onze politici en politieke leiders (en al die wijsneuzen daar) kennen die rapporten niet eens! Je ziet daarom slechts sporadische en marginale activiteiten, die de bevolking de mogelijkheden bieden, om continue en significante meerwaarde te creëren voor hun tijdsbesteding. En het gevolg daarvan is alom zichtbaar, voelbaar en onvermijdbaar: lage lonen, lage kwaliteit van leven en armoede.

Denkt u dat Oil en Gas verbetering zal brengen? Okay, we zijn al genoeg gewaarschuwd. Waar het om gaat, is dat wij met zijn allen in Suriname goed ervan bewust moeten worden, dat onze tijdsbesteding oppervlakkig en onproductief is, met lage meerwaarde. Hoe hard we ook werken, hoe hard wij ons ook inzetten, wij bereiken maar weinig. Dat moeten wij goed gaan beseffen, als basis voor verandering. En onze politici zijn totaal onwetend over wat ze behoren te doen om Surinamers tot een productief volk te maken. Ze beloven links en rechts allerlei mooie dingen om straks bij de verkiezingen hoge meerwaarde te verkrijgen voor al die onzin. Zullen we erin blijven trappen? Wie gaat helpen dit te veranderen? Of vinden we het fijn zo?

Erwin A.Sadhoe