Drie pontons graven het zand af bij het aangegroeide strand van Braamspunt. De klokt tikt het einde van de vergunning aan. (Beeld: Leroy Troon)
De graafmachine gaat onvermoeibaar door. Elke millimeter van de ponton moet worden gevuld.
Alle zand dat aangroeit is systematische afgegraven te Braamspunt.
Tegen zes uur maandagavond zijn de drie pontons gevuld. Pas bij hoogtij kunnen ze terugvaren.



Het is een race tegen de klok. Klokslag 00:00 uur is het afgelopen met zand afgraven te Braamspunt. De graafmachines op de pontons zijn druk in de weer; er wordt haast niet gepauzeerd. Met grote happen nemen de drie machines zand weg van Braamspunt. Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen heeft meegedeeld dat de vergunningen per vandaag, 15 augustus, zijn vervallen. Nu komt er een periode van evaluatie.

Professor Sieuwnath Naipal en activist Erlan Sleur vertrouwen het zaakje niet. Ze vrezen dat de vergunningen op den duur toch verlengd zullen worden. Naipal en Sleur zijn weer eens poolshoogte gaan nemen op Braamspunt. Het tweetal is zichtbaar aangedaan door wat ze aantreffen. “Je merkt duidelijk een verschil, elke keer wanneer je komt,” verzucht Naipal tegenover Starnieuws. “Je ziet dat het gebied bedekt met zand waar je zo lekker op liep, steeds kleiner en nauwer wordt. Het zand gaat niet naar de ‘overkant’, dus niet naar Paramaribo en Weg naar Zee. Het verdwijnt, het wordt gewoon weggegraven.”

Sleur, voorzitter van ProBios, hecht heel weinig waarde aan de mededeling van minister Dodson. “We weten dat bepaalde ballonnetjes worden opgelaten door politici, ministers, met hele mooie woorden. Maar achteraf zijn dingen toch niet zoals ze zijn aangekondigd,” merkt hij op. “Ik kijk ernaar met gemengde gevoelens, argwanend. Recent heeft vicevoorzitter van De Nationale Assemblee, Melvin Bouva, getoond verontrust te zijn over het verlengen van de vergunningen, wat hem al ten ore gekomen was. Dan verbaast het mij des te meer dat terwijl de minister zegt met belanghebbenden in overleg te zijn, ik eigenlijk het antwoord al weet dat de vergunningen hoogstwaarschijnlijk verlengd gaan worden,” zegt Sleur.

De drie pontons zijn tegen zes uur ’s avonds goed gevuld met een aantal tonnen zand. Ze kunnen echter nog niet vertrekken. Ze wachten tot het water hoger wordt. De zware pontons kunnen niet bewegen, ze zijn wat weggezakt op het zandbed. Naipal en Sleur schieten nog wat foto’s. Ze hopen van harte dat er na vandaag geen zand meer afgegraven wordt van de zandbank.

Naipal heeft ook gemengde gevoelens omdat voor hem de autoriteiten tot nu toe hebben gekozen voor geld verdienen boven bescherming van de natuur. “Het belang is groot dat het natuurlijke systeem hier blijft maar het wordt weggehaald onder het mom dat het aanwinst is. Het is een verplaatsing, het was daar, het is nu hier, het gaat niet verder. Men denkt het is aanwinst, winst die ze moeten verdelen. Alleen maar 'hebberij'.” Sleur vraagt zich af waar de overheid mee bezig is. “Worden er soms spelletjes gespeeld? Ze hebben de informatie al en nu wordt gedaan alsof de minister nog in overleg is met belanghebbenden, dat hij zijn hoofd breekt over het dilemma. Ik heb echt het gevoel dat wij voor de gek worden gehouden,” stelt Sleur.

René Gompers