Brahim Diaz is een belangrijke speler in een getalenteerd Marokkaans elftal. (Foto: Reuters)
Het succes van Marokko is gebaseerd op een doordachte strategie, maar de aanloop naar het WK kende ook de nodige onrust. In een paar decennia tijd ging Marokko van regelmatige vroege uitschakeling in de groepsfase van de Afrika Cup (AFCON) en het missen van opeenvolgende WK’s, naar een plek in de top 10 van de FIFA-wereldranglijst, het bereiken van de halve finale op het WK in Qatar 2022 en het worden gezien als serieuze kanshebber voor het grootste sporttoernooi van dit jaar.

Nog indrukwekkender is dat het succes van de Atlasleeuwen zich niet beperkt tot het mannenteam, maar zich uitstrekt over alle leeftijdscategorieën en afdelingen.


Eerdere WK-deelnames: 6 (1970, 1986, 1994, 1998, 2018, 2022) 
Beste prestatie: Halve finale (2022) 
Eerste deelname: 1970 
Topscorer aller tijden: Ahmed Faras (36 doelpunten)
Meeste optredens: Noureddine Naybet (115 interlands)
Speler om in de gaten te houden: Brahim Díaz (Real Madrid) - Was topscorer van de Afrika Cup 2025 
FIFA-wereldranglijst (maart 2026): 8e plaats (Hoogst gerangschikte Arabische en Afrikaanse land) 

Marokko is momenteel de kampioen van de AFCON 2025, omdat Senegal de titel werd ontnomen. Ze waren ook finalist op het WK voor vrouwen Afrika (WAFCON) 2025, winnaar van de FIFA Arab Cup 2025, kampioen van het African Nations Championship (CHAN) 2025, wereldkampioen bij de U-20 FIFA WK 2025, kampioen U-17 AFCON 2025, winnaar van het olympisch brons 2024 bij de mannen en kampioen van de Futsal AFCON 2024.

Er is geen magische formule voor het succes. Een bron dicht bij de Koninklijke Marokkaanse Voetbalbond, die anoniem wilde blijven omdat hij niet bevoegd was met de media te spreken, legde uit dat het succes berust op drie pijlers: goed bestuur, financiële investeringen en bekwaam menselijk kapitaal.

"Koning Mohammed VI presenteerde deze strategie tijdens de Skhirat Sportconferentie in 2008, wat het begin markeerde van een langlopend nationaal ontwikkelingsproject voor voetbal," zei hij. "De eerste pijler was hervorming van het bestuur, inclusief de oprichting van een nationale afdeling voor financiële controle, wat hielp de financiële structuur van het Marokkaanse voetbal te professionaliseren."

"Daarna volgden grote investeringen in infrastructuur op elk niveau van het spel. Bijvoorbeeld door samenwerking tussen de voetbalbond en de overheid bouwden we duizenden lokale voetbalvelden, de zogenaamde 'proximity fields'. Deze zijn openbaar en voor iedereen toegankelijk, wat massale participatie door het hele land mogelijk maakt."

Naast deze openbare infrastructuur bouwde Marokko het Mohammed VI-complex en de academie in Maamoura, net buiten Rabat. Het complex, met perfect onderhouden velden, de nieuwste fysiotherapieapparatuur en een eigen hotel, wordt vergeleken met de beste voetbalcentra ter wereld, zoals Clairefontaine in Frankrijk.

De academie bracht top talent voort, waaronder vaste basisspelers van het mannenelftal zoals Nayef Aguerd (Olympique Marseille), Azzedine Ounahi (Girona) en Youssef En-Nesyri (Al-Ittihad).

Een andere belangrijke schakel in het succes van deze Noord-Afrikaanse macht was dat Afrikaanse voetbalbonden FIFA lobbyden om de regels voor nationale speelgerechtigheid aan te passen, waardoor spelers uit de Europese diaspora voor Marokko konden uitkomen. Dankzij deze wijziging haalde Marokko spelers als Hakim Ziyech, Nordin Amrabat en Brahim Diaz binnen.

De nieuwste aanwinst voor de Atlasleeuwen is Ayyoub Bouaddi. De 18-jarige middenvelder van Lille geldt als een van de beste jonge spelers in Frankrijk en het Franse nieuws meldde dat zelfs Zinedine Zidane – die na het WK Didier Deschamps mogelijk opvolgt als bondscoach – contact had opgenomen met Bouaddi’s entourage om hem voor Frankrijk te behouden.

Toch bleef Bouaddi vastbesloten om voor Marokko uit te komen.

"Ik denk niet dat we ooit zo’n jonge speler met zoveel potentie hebben gehad die voor Marokko koos," zei Tom Yousef Drissi, een fanatieke supporter van de Atlasleeuwen, tegen Al Jazeera. "Het voelt anders, … meer ingrijpend, ongekend. We hebben eerder goede jonge spelers uit Europa gehad, maar Frankrijk is nu de dominante voetbalmacht en hun middenveld veroudert."

"Bouaddi had waarschijnlijk een duidelijke weg naar het Franse team. Hij was nog maar twee maanden geleden aanvoerder van de Franse U-21. Met spelers als Samir El Mourabet, Neil El Aynaoui en Bilal El Khannous hebben we een mooie basis voor het komende decennium."

Nasleep AFCON
Met de positieve ontwikkeling van het Marokkaanse voetbal lijkt de enige factor die Marokko op het WK kan dwarsbomen de onrust te zijn die ontstond tijdens de finale van AFCON 2025. In de blessuretijd van de tweede helft, met 0-0 op het scorebord en de wedstrijd op weg naar verlenging, gaf scheidsrechter Jean-Jacques Ndala een twijfelachtige penalty aan Marokko.

Wat daarna volgde, schudde de voetbalwereld op zijn grondvesten. Het Senegalese team verliet het veld en begaf zich naar de kleedkamer, terwijl Senegalese supporters achter het Marokkaanse doel slaags raakten met stewards.

Onbegrijpelijk genoeg werd de wedstrijd niet afgebroken. Na ongeveer 15 minuten pauze keerde Senegal terug en nam Brahim Diaz de penalty, een panenka die doelman Edouard Mendy eenvoudig stopte. Senegal won vervolgens in de verlenging.

Tijdens de persconferentie na de wedstrijd werd bondscoach Walid Regragui, die Marokko naar de WK-halve finale had geleid, als eerste gevraagd: "Treed je vanavond of morgenochtend af?"

Regragui wuifde de vraag weg, maar trad enkele weken later af. Tijdens het toernooi was het algemeen bekend dat als Marokko de beker niet zou winnen, Regragui waarschijnlijk zou worden vervangen door Tarik Sektioui of Mohamed Ouahbi. De bond koos voor Ouahbi nadat hij het Marokkaanse jeugdteam leidde naar het winnen van het U-20 WK met een aanvallende speelstijl.

"Er is een interessante parallel met Walid Regragui in 2022. … Hij nam ook het nationale team over twee of drie maanden voor het WK," vertelde Said Abadi, Marokkaans journalist en auteur van 'The History of African Football', aan Al Jazeera.

"Ouahbi’s eerste wedstrijden waren in maart vriendschappelijk, waarin hij al zijn ideeën en speelstijl begon te implementeren. Maar je voelt dat nog niet alles helemaal is uitgekristalliseerd. Ouahbi zoekt nog de juiste balans tussen ervaren spelers uit de Regragui-periode en de nieuwe generatie. Een grote vernieuwing is in deze korte tijd niet mogelijk."

Hoewel Ouahbi gewaardeerd wordt, rijst de vraag of Regragui’s pragmatische stijl niet beter had gepast bij de eisen van een WK.

In Qatar bleef Marokko ongeslagen in alle wedstrijden waarin ze minder dan 50% balbezit hadden. De enige nederlaag was tegen Frankrijk, waarbij ze juist het meeste balbezit hadden. Of Ouahbi’s meer avontuurlijke aanpak dezelfde veerkracht in de knock-outfase kan brengen, moet nog blijken.

De wereld mag hoge verwachtingen hebben voor Marokko op het WK 2026, maar wie het team nauw volgt weet dat dit toernooi slechts een mijlpaal is op een langere weg die over vier jaar leidt naar een WK op eigen bodem.

"Zelfs het WK 2030 is geen einddoel," zei de bron bij de voetbalbond.

"Het is een mijlpaal die de bredere ontwikkeling van het land op alle belangrijke gebieden zal versnellen: infrastructuur, menselijk kapitaal, transport, mobiliteit en internationale aantrekkingskracht."

Groepsfase indeling
Marokko is ingedeeld in een uitdagende Groep C, samen met Brazilië, Schotland en Haïti. De groepswedstrijden vinden plaats op:
14 juni: Marokko vs Brazilië (New York/New Jersey)
20 juni: Marokko vs Schotland (Boston) 
25 juni: Marokko vs Haïti (Atlanta)
 
Het team van Marokko voor WK 2026
Doelmannen: Yassine Bounou (Al Hilal). Munir El Kajoui (RS Berkane). Reda Tagnaouti (ASFAR)

Verdedigers: Noussair Mazraoui (Bayern München), Anass Salah-Eddine (PSV), Youssef Belammari (Al Ahly), Achraf Hakimi (Paris Saint-Germain), Zakaria El Ouahdi (KRC Genk), Nayef Aguerd (Olympique Marseille), Chadi Riad (Crystal Palace), Redouane Halhal (YR KV Mechelen), Issa Diop

MIddenvelders: Samir El Mourabet, Ayyoub Bouaddi (Lille OSC), Neil El Aynaoui (AS Roma), Sofyan Amrabat, Azzedine Ounahi, Bilal El Khannouss, Ismael Saibari

Aanvallers: Abde Ezzalzouli, Chemsdine Talbi, Soufiane Rahimi, Ayoub El Kaabi, Brahim Diaz (Real Madrid), Gessime Yassine, Ayoube Amaimouni.