Assembleelid Ebu Jones
Tijdens de behandeling van de Wet Duurzaam Natuurbeheer in De Nationale Assemblee heeft Ebu Jones (NDP) scherpe kritiek geuit op de inhoud en opzet van de initiatiefwet. Volgens Jones kent de wet “abnormale, ongekende en vergaande bevoegdheden” toe aan de Nationale Milieu Autoriteit (NMA) wat volgens hem strijdig is met de grondwet en het principe van politieke verantwoordelijkheid.

Jones benadrukte maandag dat de grondwet voorschrijft dat natuurlijke hulpbronnen en de opbrengsten daarvan ten goede moeten komen aan de ontwikkeling van heel Suriname. In dat kader uitte hij ernstige zorgen over bepalingen die het mogelijk maken dat opbrengsten uit natuurlijke hulpbronnen, zoals via carbon credits, bij concessiehouders terechtkomen. “Dat betekent dat geld aan de samenleving en aan het centrale gezag wordt onttrokken, terwijl het juist ingezet moet worden voor nationale ontwikkeling,” stelde het Assembleelid. Hij maakte duidelijk dat hij daar niet aan zal meewerken.

Waarschuwing voor buitenlandse invloed via NGO’s
Het NDP-fractielid sprak ook zijn zorg uit over wat hij omschreef als pogingen van internationale organisaties en buitenlandse mogendheden om via niet-gouvernementele organisaties (NGO’s) grip te krijgen op Surinames natuurlijke rijkdommen. Volgens Jones schuilt het gevaar erin dat dergelijke invloeden via wetgeving worden geïnstitutionaliseerd. “Daarvoor moeten we waken,” betoogde Jones.

Jones richtte zich expliciet tot president Jennifer Simons. Hij riep het staatshoofd op om “uiterst voorzichtig” te zijn met wie haar adviseert op dit dossier. “Laat u niet misleiden en open geen deuren voor constructies waardoor geld aan de samenleving wordt onttrokken,” waarschuwde hij.

Beleidsvorming hoort bij de regering
De politicus stelde dat het natuurbeleid nooit bij een autoriteit mag liggen, maar altijd bij de regering, die daarvoor politieke verantwoordelijkheid draagt en door het parlement ter verantwoording kan worden geroepen. Hij bekritiseerde bepalingen waarin de NMA een centrale rol krijgt bij de voorbereiding van het natuurbeleid. Volgens hem wordt de regering daarmee in feite afhankelijk gemaakt van een autoriteit, wat staatsrechtelijk onjuist is.

Daarnaast wees Jones op tegenstrijdigheden tussen de Wet Duurzaam Natuurbeheer en de Milieuraamwet, die hij omschreef als de “moederwet”. Begrippen, verantwoordelijkheden en bevoegdheden zouden volgens hem niet één-op-één zijn overgenomen, wat juridische problemen kan opleveren.

Kritiek op opsporingsbevoegdheden en fondsenbeheer
Een ander zwaarwegend punt van kritiek betrof het toekennen van opsporingsbevoegdheden aan de NMA. Jones noemde dit onaanvaardbaar, omdat opsporing en vervolging van economische delicten volgens hem exclusief tot de taken van politie en Openbaar Ministerie behoren.

Ook over het milieufonds sprak hij zijn zorgen uit. Jones stelde dat via deze wet op “sluikse wijze” extra taken en bevoegdheden aan het fonds worden toegekend, waaronder het verstrekken van leningen. Tijdens de behandeling van de wet in eerste ronde hadden alle sprekers kritiek op de wet. De verdere behandeling waarbij de initiatiefnemers en de regering aan het woord zullen komen is tot nader order uitgesteld. De initiatiefnemers en juristen zullen verder sleutelen aan de wet.