President Jennifer Simons zei vrijdag in Bakana Tori op LIM FM dat zij al vóór de verkiezingen had laten onderzoeken dat 60% van de Surinamers hun nieuws via social media ontvangt. Ze gebruikt dit gegeven als rechtvaardiging om regeringsboodschappen direct via Facebook en andere platforms te delen. Maar de cruciale vraag is: via welke kanalen halen mensen hun nieuws werkelijk? Verschillende leden van de regering communiceren voornamelijk via hun eigen Facebook-kanalen. De regering heeft ook nog geen officieel oriënterend gesprek gehad met de media-wereld, hoewel ze transparantie en communicatie hoog in haar vaandel zegt te hebben. De manier van communiceren wordt eenzijdig ingevuld. 

Officiële kanalen versus onafhankelijke media
Onderzoek naar websiteverkeer laat zien dat de meest bezochte Surinaamse platforms nieuwsmedia zijn, met hun eigen sites én bijbehorende socialmediakanalen. Officiële overheidswebsites, zoals gov.sr, staan veel lager in de ranglijsten en komen niet in de top 40 zelfs voor. Dat wijst erop dat burgers hun nieuws vooral ontvangen via nieuwsorganisaties en niet rechtstreeks via de Facebookpagina’s van regering of ministeries.

Facebook is groot, maar geen garantie
Dat Facebook in Suriname het meest gebruikte platform is, betekent niet dat iedereen de pagina van de president of van ministeries volgt. Een post op een officiële pagina bereikt slechts een fractie van de bevolking. Het is daarom misleidend om te suggereren dat door een bericht op Facebook te plaatsen, automatisch 60 of 80% van de burgers wordt bereikt.

Gevolgen voor journalistiek en democratie
Wanneer de regering belangrijke mededelingen eerst via eigen kanalen verspreidt en pas later een persbericht stuurt, schuift zij de onafhankelijke journalistiek opzij.
- Journalisten krijgen geen kans om kritische vragen te stellen.
- Persberichten die uren later verschijnen zijn minder interessant, omdat het nieuws al breed via social media is gedeeld.
- Burgers blijven achter met boodschappen die niet onafhankelijk zijn getoetst, wat kan leiden tot wantrouwen.

Hoe zou de regering moeten communiceren?
Een geloofwaardige communicatiestrategie vraagt om een andere volgorde:
- Eerst via perskanalen – persconferenties en officiële persberichten.
- Daarna via social media – ter versterking van het bereik, met verwijzing naar de officiële bron.
- Consistente timing – nieuws mag niet eerst op Facebook verschijnen en pas later in een persbericht.
- Ruimte voor primeurs – media moeten hun rol als nieuwsbrenger kunnen behouden.

Conclusie
De president heeft gelijk dat social media onmisbaar is, maar ze gaat eraan voorbij dat Surinamers hun nieuws vooral via erkende nieuwsorganisaties op social media en websites volgen. Officiële pagina’s hebben een beperkter bereik en missen de toetsende rol van onafhankelijke journalistiek. Een moderne regering kan social media slim inzetten, maar mag er niet van afhankelijk worden.

De cijfers laten bovendien zien dat gevestigde nieuwsorganisaties in Suriname, ondanks dalende oplages en krimpende redacties, nog altijd meer bereik en vertrouwen genieten dan officiële overheidspagina’s.