Dat uitzendkrachten in Suriname zwaar worden uitgebuit en misbruikt, is geen gevolg van een tekort aan arbeidsinspecteurs. De Arbeidsinspectie beschikt momenteel over 40 arbeidsinspecteurs. Volgens het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid moet dat aantal worden uitgebreid naar 150 inspecteurs om de controle bij de verschillende bedrijven landelijk adequaat te kunnen uitvoeren. In Suriname zijn er 14 uitzendbureaus die gezamenlijk ongeveer 8.000 uitzendkrachten ter beschikking stellen aan verschillende bedrijven.

Vermeldenswaardig is dat de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid tijdens een vergadering op 15 januari 2026 het parlement heeft voorgehouden dat de Arbeidsinspectie toen beschikte over 66 inspecteurs. Bij een vraag van een journalist voor de Raad van Ministers op woensdag 8 juli jl. heeft de minister de aanwezige pers echter voorgehouden dat de Arbeidsinspectie thans beschikt over 40 inspecteurs. Het is onduidelijk welke informatie juist is. Ik zal uitgaan van de laatste.

Nederland heeft 2.300.000 bedrijven en 1.800 arbeidsinspecteurs. Dat betekent dat één inspecteur toezicht houdt op 1.278 bedrijven. In Suriname zijn er ongeveer 10.000 bedrijven en 40 arbeidsinspecteurs. Één inspecteur moet hier dus 250 bedrijven controleren. De inspecteurs in Nederland hebben ruim vijf keer zoveel bedrijven onder zich als de Surinaamse inspecteurs. Het is onbegrijpelijk hoe het ministerie heeft kunnen vaststellen dat pas wanneer het beschikt over 150 inspecteurs, de controle op de verschillende bedrijven adequaat kan worden uitgevoerd.

Conform artikel 12, lid 2, van de Wet Ter Beschikking Stellen Arbeidskrachten door Intermediairs is het uitzendbureau gehouden de uitzendkracht ten minste 75 procent van hetzelfde loon en dezelfde overige secundaire arbeidsvoorwaarden te betalen als het inlenende bedrijf aan zijn werknemers in vaste dienst betaalt.

Uit onderzoek is komen vast te staan dat een uitzendbureau slechts 28 procent betaalde aan uitzendkrachten die hier te lande ter beschikking waren gesteld aan een multinational. Dit is door mij persoonlijk gerapporteerd aan het hoofd van de Arbeidsinspectie, waarbij ook een arbeidsrapport is opgemaakt en ondertekend door de inspecteur-generaal van de Arbeidsinspectie. Er is echter niet opgetreden tegen het betreffende uitzendbureau. Om de controle te kunnen uitvoeren, heeft de Arbeidsinspectie slechts twee documenten nodig: de cao van het inlenende bedrijf en de arbeidsovereenkomst tussen het uitzendbureau en de uitzendkracht.

Conform artikel 25, lid 2, van de Wet CAO is het inlenende bedrijf gehouden een exemplaar van de cao binnen 15 dagen na het sluiten ervan met de vakbond te doen toekomen aan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid. Het uitzendbureau is op grond van de vergunningsvoorwaarden op zijn beurt gehouden de arbeidsovereenkomst met de uitzendkracht binnen vijf dagen aan het ministerie van Arbeid te doen toekomen.

De inspecteurs hoeven niet honderd kilometer te rijden om een controle uit te voeren in het district Brokopondo. Vaak genoeg beschikken zij bovendien niet over een voertuig of voldoende brandstof om de locatie te bereiken. In het geval van uitzendkrachten bevinden beide documenten zich echter al bij het ministerie. Het is dan heel eenvoudig voor de 40 arbeidsinspecteurs om de controle uit te voeren en te voorkomen dat uitzendkrachten worden uitgebuit en misbruikt. De oorzaak moet daarom eerder worden gezocht in corruptie dan in onderbezetting bij de Arbeidsinspectie.

Opmerkelijk is ook dat de vergunningen van uitzendbureaus normaal worden verlengd door het ministerie, ondanks dat bekend is dat deze uitzendbureaus zich niet houden aan de vergunningsvoorwaarden. Ook dit duidt volgens mij op corruptie.

Gewezen uitzendkracht

Donovan Amafo 
amafo_amafo@hotmail.com