CBvS-governor: Valutaveilingen geen directe poging verlaging wisselkoers

Op dinsdag 6 mei  is voor de tweede keer US$ 10 miljoen geveild. Roemer legt in gesprek met Starnieuws uit dat de CBvS het beleid heeft afgestemd op strikte monetaire regels die zijn overeengekomen met het IMF. De focus ligt op het beheersen van de rente, de wisselkoers en de inflatie, en het begeleiden van deze in een beheersbaar groeipad. “We interveniëren niet meer op basis van persoonlijke of politieke overwegingen".

Interventies vinden niet langer plaats op verzoek van de directie of de governor zelf. “In het verleden gebeurde dat vaak op basis van een onderbuikgevoel, zelfs als er geen valuta beschikbaar was,” stelt Roemer. “Dat is nu uitgesloten. De internationale reserves die we momenteel hebben, worden niet lichtzinnig ingezet.” Bij iedere interventie wordt zorgvuldig gekeken naar de ontwikkeling van de wisselkoers en het tempo waarin deze zich beweegt. De CBvS gebruikt rekenmodellen om theoretisch te bepalen hoe de koers zich zou moeten ontwikkelen. Deze modellen worden sinds 2020 toegepast. Daarnaast wordt ook gekeken naar het daadwerkelijke gedrag van de valutamarkt, die volgens Roemer vaak irrationeel kan zijn.

“Een koersdaling betekent niet automatisch dat we moeten ingrijpen,” zegt Roemer. Binnen het IMF-programma zijn duidelijke regels opgesteld die aangeven wanneer wél en wanneer níet mag worden geïntervenieerd. Dit zogenoemde ‘rule-based’ beleid vervangt het vroegere, meer willekeurige systeem.  Er is een zogenaamd 'trigger point' - een kritisch moment waarop wél ingrijpen nodig is. Dit punt is gebaseerd op cijfermatige gegevens en wordt niet publiek gemaakt om speculatie op de markt te voorkomen.

“Iedereen wil kopen en verkopen, maar tegelijk een stabiele koers behouden. Dat maakt het complex,” benadrukt Roemer. Toch is hij tevreden over waar de koers zich momenteel bevindt, mede dankzij de flexibiliteit van het systeem en de valutavrijheid in het land. Ook de invoering van één uniforme wisselkoers (unificatiekoers) heeft geleid tot minder speculatie.

Volgens Roemer is er altijd sprake van een spanningsveld tussen het monetaire beleid van de CBvS en het fiscale beleid van de overheid. “Zodra de overheid meer uitgeeft dan binnenkomt, moeten wij via onze Open Markt Operaties (OMO’s) het overtollige geld ‘opdweilen’,” legt hij uit. Dit gebeurt via commerciële banken. Maar de CBvS heeft niet altijd de capaciteit om alle overtollige liquiditeit uit de markt te halen, en dat kost geld.

Goede communicatie tussen het ministerie van Financiën & Planning en de CBvS is volgens Roemer essentieel. Sinds de aanstelling van minister Stanley Raghoebarsing is hier een verbetering in gekomen. Elke week overleggen vertegenwoordigers van beide instellingen over de overheidsuitgaven en -inkomsten en hun impact op het monetair beleid. Op basis daarvan bepaalt de CBvS hoeveel geld uit de markt gehaald moet worden.

Te veel liquiditeit in de economie leidt uiteindelijk tot inflatie. Door het afromen van overtollig geld, wordt ook de kredietverstrekking van banken ingeperkt. Maar banken verdienen wel aan de rente op de OMO’s. Volgens Roemer en directielid Harry Dorinnie liggen die rentes allang niet meer boven de 80 procent, zoals in het verleden. “De wekelijkse rente bedraagt nu 7 procent. Voor maandelijkse en driemaandelijkse OMO’s ligt dit tussen de 15 en 17 procent. Daardoor zijn banken nu ook meer leningen gaan verstrekken,” legt Dorinnie uiet.

Roemer benadrukt dat de valutaveilingen alleen toegankelijk zijn voor instellingen die onder toezicht staan van de CBvS en bevoegd zijn om valuta te kopen en te verkopen - zoals deviezenbanken en cambio’s. De voorwaarden zijn openbaar en te vinden op de website van de CBvS.

De instellingen dienen in te schrijven met vermelding van de bandbreedte waartegen zij bereid zijn valuta te verhandelen. Ze zijn verplicht om aan de CBvS specifiek te rapporteren aan wie de valuta wordt doorverkocht en tegen welk bedrag. De marge op de wederverkoop mag maximaal SRD 0,65 per Amerikaanse dollar bedragen.