Op 25 mei 2025 gaan Surinamers opnieuw naar de stembus. In een functionerende democratie zou dit een moment van hoop en vooruitgang moeten zijn. In Suriname is het echter een voorspelbaar toneelstuk van loze beloften, opportunisme en politieke manipulatie. Verkiezingen worden niet bepaald door inhoudelijke debatten of gedegen beleidsplannen, maar door partijbelangen, etnische voorkeuren en schaamteloze zelfverrijking. De kernvraag is niet of Suriname klaar is voor verandering, maar of de kiezers eindelijk de moed hebben om het systeem dat hen al decennia onderdrukt, te doorbreken.

Een parlement als verdienmodel
De kandidatenlijsten tonen aan dat politieke partijen geen waarde hechten aan integriteit of deskundigheid. De meeste partijen stellen een combinatie samen van falende veteranen en onervaren nieuwkomers zonder visie of competentie. Suriname heeft leiders nodig die de economie kunnen herstellen en corruptie kunnen uitroeien. Wat het volk echter krijgt, is een parade van opportunisten die slechts uit zijn op macht en financiële voordelen.

Het parlement is verworden tot een verdienmodel. DNA-leden genieten hoge salarissen, royale vergoedingen en privileges, terwijl het volk worstelt met armoede en werkloosheid. De gemiddelde parlementariër houdt zich bezig met het veiligstellen van lucratieve overheidscontracten en het bevoordelen van familie en vrienden. Verkiezingsbeloften worden systematisch gebroken, terwijl de bevolking steeds dieper in de crisis raakt.

Politieke prostitutie: Opportunisme zonder grenzen
De verkiezingen van 2025 worden opnieuw gekenmerkt door schaamteloze partijswitches. Politici stappen zonder ideologische overweging over naar andere partijen, enkel om hun kansen op een zetel te vergroten. Dit ondermijnt het vertrouwen in de democratie en maakt het onmogelijk politici af te rekenen op hun daden. Met een recordaantal kandidaten belooft de verkiezing een strijd te worden tussen kwantiteit en kwaliteit. Honderden kandidaten dingen mee naar een zetel, maar slechts een handjevol heeft de bekwaamheid en integriteit om het land te dienen.

Waarom wordt er geen serieuze selectieprocedure gehanteerd? Waarom worden incapabele kandidaten toegelaten, enkel om de lijsten te vullen? Het antwoord is simpel: een parlementaire zetel is lucratief, en politieke partijen verkiezen loyale volgers boven kritische denkers.

Het nieuwe kiesstelsel: Een kosmetische wijziging?
De verkiezingen van 2025 vinden plaats onder een nieuw kiesstelsel waarin Suriname als één kiesdistrict fungeert. Dit zou eerlijkere vertegenwoordiging moeten garanderen. Maar in de praktijk verandert dit niets aan corruptie, cliëntelisme en onbekwaam bestuur. Een kiesstelsel kan democratisch ontworpen zijn, maar zolang de kandidaten en partijen opereren vanuit eigenbelang, blijft de uitkomst dezelfde: een Nationale Assemblee gevuld met opportunisten.

Geen enkele partij heeft een concreet plan
Geen enkele politieke partij heeft een uitvoerbaar plan gepresenteerd om Suriname uit de crisis te halen. Er wordt veel gesproken over ‘verandering’ en ‘vooruitgang’, maar waar blijven de concrete beleidsvoorstellen? Hoe wordt corruptie aangepakt? Welke economische hervormingen worden doorgevoerd? Wat is de strategie om de gezondheidszorg en het onderwijs te verbeteren? Verkiezingsprogramma’s bevatten vage beloften zonder reële strategieën. Dit betekent dat ongeacht welke partij wint, Suriname opnieuw opgescheept zit met een regering zonder daadkracht en visie.

Het probleem ligt niet alleen bij politici, maar ook bij de kiezers zelf. Zolang het volk blijft stemmen op basis van etniciteit, persoonlijke gunsten en partijloyaliteit in plaats van competentie en visie, zal het systeem blijven zoals het is. Elke kiezer zou zichzelf de volgende vragen moeten stellen: Heeft deze kandidaat ooit bewezen iets bij te dragen aan de samenleving? Heeft deze partij in het verleden haar beloften waargemaakt? Wat is de concrete visie van deze partij voor Suriname? Is deze kandidaat integer of betrokken bij corruptie? Stemmen is geen vrijblijvende handeling. Wie zonder nadenken stemt op incompetente en corrupte politici, draagt bij aan de nationale crisis.

Tijd voor een werkelijke doorbraak
De verkiezingen van 2025 vormen een cruciaal moment in de geschiedenis van Suriname. Het land kan niet langer doorgaan met politici die enkel uit zijn op zelfverrijking en een electoraat dat hen steeds opnieuw de kans geeft.
Surinamers moeten hun politieke bewustzijn vergroten en kritische vragen stellen. De macht ligt uiteindelijk bij het volk, maar alleen als het bereid is die macht verstandig te gebruiken. Op 25 mei hebben de kiezers de kans om Suriname een nieuwe richting te geven. De vraag is: zullen ze deze kans grijpen, of opnieuw kiezen voor dezelfde destructieve patronen?

John Slagveer