Khalid Saboerali
Suriname is het nieuwe jaar begonnen met het verwerken van het overlijden van Desi Bouterse, ieder op zijn eigen manier. De ene met liefde en verdriet, de ander met kritiek op de erfenis die hij nalaat. De aangestoken pagara’s leken niet alle takru te hebben weggejaagd, want de hectiek blijft volop aanwezig in ons land.

Voetbal als hoofdgerecht?
Alsof het land niet genoeg financiële zorgen heeft, komt de Surinaamse Voetbalbond (SVB) doodleuk bij de regering aankloppen voor een tekort van US$ 1,5 miljoen. Waar ze de drey ai vandaan halen? We kunnen geen voetbal eten, toch? Maar voorzitter Krishnadath houdt vol dat Natio anders gezichtsverlies lijdt. Misschien kunnen we burgers belasten via ‘voetbalbelasting’? Of misschien een inzamelingsactie bij de cambio’s? Of nog beter: laat Natio wedstrijden spelen voor rijst en olie, dan is iedereen blij.

PL in kandidatenmodus: van beloftes tot kaalplukcontracten
Dan onze vrienden van de Pertjajah Luhur (PL). Het lijkt op een sollicitatieproces bij een groot bedrijf, inclusief een 'kaalplukcontract' om overlopen te voorkomen.

Onderministers? Die hoeft ze niet meer. Volgens Bronto Somohardjo kan dat geld beter naar tehuizen en instellingen. President Santokhi zou beloftes hebben gebroken en dus voelt PL zich vrij om nieuwe deals te sluiten. Paul Somohardjo hekelt de president die de PL ooit meer invloed beloofde, maar nu liever de ABOP bedient. Typisch Surinaams: ruzie in de politieke kleuterklas, terwijl de verkiezingen voor de deur staan.

Sociaal snoepgoed & verkiezingen
Ondertussen is er nog maar vier maanden tot de grote DNA-verkiezingen. Waarschijnlijk zou het volk baat hebben bij verkiezingen om de twee jaar: dan hebben we één jaar penarie en één jaar waarin de regering ons met pakketjes en sociale projecten verwent. Zie Huize Ashiana: ineens onderhoud, rijst, groentetuin, alles om de senioren te verblijden. 

In Pelelu Tepu wordt een waterinstallatie in gebruik genomen, en op plantage Johanna en Margaretha verdeelt de president hulpgoederen alsof het pepermunt-snoepjes zijn. De regering kondigt zelfs een nieuw sociaal pakket aan. Je merkt het: als de verkiezingen naderen, regent het plots hulp en glimlachende fotosessies.

ABOP-fractieleider boos
ABOP-fractieleider Obed Kanape vindt dat president Santokhi zijn ABOP-ministers niet beschermt. Hoe is het toch mogelijk, vraagt hij zich af, dat als de regering dan toch bezig is met bloemen en cadeautjes uitdelen (zie Huize Ashiana en plantage Johanna en Margaretha), ABOP-ministers ondertussen ‘onder de bus’ worden gegooid? Tja, misschien is er een strijd gaande om wie de meeste kiezers kan paaien met gratis brood en een wasmachine. Ondertussen zijn we getuige van boze blikken in de coalitie en het grote vraagstuk: wie wint deze poppenkast in mei?

Bordo doet niet meer mee
(Ex-) ABOP-bestuurslid Joël ‘Bordo’ Martinus wordt door Brazilië niet aan Suriname, maar aan Frankrijk uitgeleverd. Daardoor lijkt hij deelname aan de komende verkiezingen niet meer te halen voor de ABOP. Je zou bijna een nieuwe slogan verwachten: “Bordo is weg, dus stem op…” Tja, Surinaamse politiek is nooit saai.

Rijbewijzen-ellende, afdeling gesloten
De politiekorpschef bezocht de afdeling Verkeer, zag de chaos, werd boos, bekritiseerde het personeel in het openbaar en de dag erna was de hele afdeling Rijbewijzen dicht. Daarbovenop keurt de politiebond zijn uitval af. Met andere woorden: burger kan geen rijbewijs verlengen en de politie knokt onderling. En wij? Wij wachten braaf buiten in de zon.

Kassapret & prijsopdrijving
Bij Economische Zaken deden ze een nieuwjaarsinzegening met drie religieuze leiders. Hopelijk krijgen we nu gezegende winkels, want er dreigt sluiting van zaken die niet meedoen aan nieuwe kassasystemen. Wie vals speelt, gaat dicht. Trouwens, de ECD heeft alweer supermarkten gesloten wegens prijsopdrijving, en zelfs knoflook is niet veilig. Misschien moeten winkeliers ook een inzegening volgen, want met deze regels ligt waarschijnlijk nog meer chaos op de loer.

Een nieuw jaar vol hoop (en drama)
Suriname in 2025: we rouwen, lachen, en schreeuwen tegelijk. Met cadeautjes in verkiezingstijd, chaos bij de overheid en voetbaldromen die dollars kosten, belooft dit jaar weer een spektakel te worden. Er is altijd hoop: misschien kwalificeert Natio zich ooit voor het WK voetbal, ontvangen senioren voortaan elke maand verse groente, en krijgen we vlekkeloze verkiezingen in mei. Tot dan: houd uw pagara en bezem bij de hand, want we hebben nog flink wat takru weg te jagen.

Khalid Saboerali

Let op: Dit artikel is satirisch bedoeld. De inhoud weerspiegelt uitsluitend de persoonlijke opvattingen en humor van de auteur en is niet noodzakelijkerwijs representatief voor de standpunten van de organisatie(s) waarmee de auteur is verbonden.