Naast mijn eigen bijdrage bij de staatsuitvaart van de gewezen president van de Republiek Suriname, Chandrikapersad Santokhi, vind ik de eerste en allerlaatste foto uit de collage van het gedenkboek politiek zeer merkwaardig en passend bij Chan.

Maar ook het voorwoord is op zijn “lijk” geschreven: “Hij heeft zijn land gediend in het schijnsel van een filosofische overtuiging, waarin de natuur drie werelden in harmonie verenigt: de wereld van de fysieke belichaming, de wereld van de denkende geest en de wereld van het hart en het intellect.” Jammer is dat hij door diezelfde natuur niet tot volledige wasdom in die werelden is gekomen, en toch erkennen wij zijn verdiensten.

Hoewel ik tijdens zijn recente regeerperiode vaak kritiek heb geleverd, niet zonder meer, op zijn egocentrische handelingen, hadden wij tijdens zijn leven toch een goede verstandhouding, al was het voor hem, denk ik, om politieke redenen. Zij die dicht bij hem waren, weten dat.

Hij kwam nooit onvoorbereid, hoorde ik lid Gajadien zeggen.
Inderdaad, in een politieke meeting die wij in 2019 desgevraagd samen met de toenmalige president Bouterse hadden over een eventuele samenwerking tussen de VHP en de NDP, heb ik Santokhi als politicus met durf en kennis kunnen meemaken.

Dat de man, ondanks de zogenoemde problematische positie van Bouterse, ervoor koos om gesprekken te voeren – waarvan ik getuige ben geweest – over een mogelijke samenwerking met de NDP, mag wel als politiek sterk worden gekwalificeerd. Ook de president van het Hof was getuige.

Wat was de drijfveer van de man?
Vanuit de toenmalige verwachte verkiezingsprognose – NDP 18 zetels en VHP maximaal 17 zetels na de verkiezingen van mei 2020 – nam Santokhi het initiatief om de onderhandelingen aan te gaan. Hoewel hij het niet kon weten, had hij de volle overtuiging dat de VHP meer dan die 17 zetels zou behalen.

Hij wilde middels een paper de samenwerking vóór de verkiezingen bevestigen. Helaas gaan politiek en opportunisme hand in hand. Tijdens de besprekingen hield ondergetekende hem voortdurend voor dat, mocht de VHP meer zetels behalen dan de NDP, deze afspraak geen voortgang zou hebben. Thans, anno 2025/26, zorgt de man zelf voor de afronding van een eens door hem begonnen arbeid. In dat licht lees ik de tekst onder zijn fotocollage.

Sommigen vinden dat Chan Santokhi een heleboel heeft verpest, dat kan zo zijn, maar hij heeft er ook persoonlijk voor gezorgd dat veel zaken voortgang konden vinden. Wie inzicht heeft om meer te zien in de huidige politieke constellatie dan de chantagetechnieken van sommige politici, weet dat Suriname een politiek sterke toekomst tegemoet kan gaan, zoals Chan dat in het verschiet reeds zag.

Chan begreep dat politiek geen kinderspel is. Met 34 assembleeleden in een coalitie zou het ondenkbaar moeten zijn om geen quorum te hebben. Met betrekking tot de wetsvoorstellen over de rechterlijke macht in het algemeen is het gewoon schandalig dat niet tot een ordentelijke oplossing kan worden gekomen.

De Wet Rechtspositie Rechterlijke Macht is niet te handhaven. Een complete misleiding; zelfs als je van goede wil bent, begrijp je bij nadere beschouwing waarom dit niet kan. Zo worden wederom onze belastinggelden verspild door gekozen assembleeleden. Schandelijk.

Met de in de vergadering aanwezige 21 leden kan een nieuwe coalitie met de VHP worden gevormd. Dat is daadkracht in politicis. Het wordt tijd deze zogenaamde coalitie te herzien. Deze gedachten komen op door de balorigheid in het gedrag van volwassenen.

Bent u in het bezit van de rede? Ja, zeker.
Waarom gebruikt u die dan niet?
Wat kunt u meer wensen dan de rede haar werk te laten doen?

Door middelmatigheid blijven wij voortdurend in het heden hangen.

Eugène van der San