Column: Leren van de vredesboodschap van Avurudu

Suriname is een prachtig mozaïek van verschillende culturen, religies en tradities. Dagelijks zien we hoe snel we van elkaar overnemen, elkaar beïnvloeden en samen een samenleving vormen. Toch vergeten we soms hoe belangrijk het is om bewust te kiezen voor vrede en begrip, juist in onze diversiteit.

De wereld kan veel leren van de nieuwjaarsgedachte uit Sri Lanka, waar in april de maand Bak wordt gevierd met het feest Avurudu, het Sinhala en Hindoe Nieuwjaar. Avurudu is meer dan een feest; het is een uitnodiging om stil te staan, te reflecteren en vrede te maken — in huis, in de gemeenschap, onder naties en wereldwijd.

Vrede begint thuis, in het kleinste stukje van onze wereld. Avurudu is een moment van thuiskomst, van het loslaten van oude wrok, het oplossen van misverstanden en het openstaan voor vergeving. Het gezin, waar we onze diepste wonden dragen, wordt de eerste plek waar vrede geoefend moet worden. Want als er geen vrede kan zijn aan de keukentafel, zal het elders ook moeilijk zijn.

Vanuit dat kleine begin stroomt de geest van Avurudu door naar onze buurten, dorpen en steden. Door gezamenlijke rituelen, spelletjes en open deuren worden spanningen verminderd en ontstaat ruimte voor begrip en samenwerking. Het is een herinnering dat wij verbonden zijn door gemeenschappelijke waarden, herinneringen en menselijkheid, ondanks onze verschillen.

Ook op nationaal en internationaal niveau biedt deze gedachte inspiratie. Het verhaal van Boeddha die in Sri Lanka een bloedige strijd voorkwam door wijsheid en compassie, herinnert ons eraan dat durven luisteren en zoeken naar begrip de enige weg is naar duurzame vrede. Vrede wordt niet opgelegd door machtigen, maar ontstaat door wederzijds respect en het erkennen van elkaars menselijkheid.

In Suriname, waar zoveel culturen samenleven, is deze boodschap actueler dan ooit. We nemen snel gewoontes, woorden en gebruiken van elkaar over. Dat is mooi, maar het vraagt ook om aandacht voor wat ons bindt en ons de ruimte geeft om verschillen te omarmen zonder angst of vooroordeel.

Zoals Avurudu, Bak Poya en Pasen ons laten zien, is vrede geen eindpunt, maar een weg die we elke dag opnieuw moeten kiezen. Het vraagt moed, geduld en een open hart. Het vraagt dat we voorbij onze eigen belangen kijken en ons verbinden met het verhaal van de ander.

In deze tijd, waarin verdeeldheid en onzekerheid soms de boventoon voeren, kunnen wij in Suriname ons eigen Avurudu creëren: een cultuur van verzoening, waar we samen bouwen aan een toekomst waarin iedereen zich gezien, gehoord en gerespecteerd voelt.

Laat deze nieuwjaarsgedachte ons inspireren om vrede te oefenen — thuis, op straat, in onze gemeenschappen en in ons land. Want alleen zo kunnen we samen een samenleving vormen die niet alleen divers is, maar ook diep verbonden.