Sinds de aanvang van de regering Santokhi/Brunswijk, 4 jaar geleden, heeft ons land te kampen met een golf van protesten, stakingen en ontslagen bij de overheid, particulieren en in staatsbedrijven. De behandeling van werkenden is schrijnend, met name bij ministeries als Openbare Werken, Binnenlandse Zaken, Justitie en Politie, Defensie, Volksgezondheid en Onderwijs.

Aanvankelijk koesterden arbeiders hoop dat vicepresident Brunswijk hun problemen zou aanpakken en gingen ze steeds naar hem toe om hem een petitie aan te bieden. Al snel bleek dat de door hem gedane beloften niet werden nagekomen en gaan de werkers niet meer naar hem toe voor het aanbieden van petities. De regering Santokhi/Brunswijk is ronduit vijandig tegenover werknemersbelangen en heeft geen effectieve oplossingen geboden.

Voor deze regering is de meest effectieve oplossing om de bonden te slepen naar de groene tafel. Daar krijgt zij, opvallend genoeg, het gelijk aan hun zijde. Bonden die gebruik maken van hun vakbondsrechten worden binnen enkele uren gevonnist en gesommeerd om het werk terstond te hervatten, op straffe van duizenden Surinaamse dollars per dag, voor elke dag dat het vonnis niet wordt na geleefd. De Bemiddelingsraad, welke in arbeidsconflicten, soms wordt geadieerd, lijkt niet meer te bestaan voor de rechters. Voorstellen als comparitie van partijen worden niet meer ingezet om partijen tot oplossingen te dwingen, aan de bruine tafel.

Bovendien worden werkenden verder verarmd door het roekeloos afschaffen van subsidies, wat resulteert in groeiende armoede van de bevolking. Deze aanhoudende crisis in werkgelegenheid en arbeidsomstandigheden heeft verstrekkende nare en negatieve gevolgen voor het land als geheel.

Op 1 mei jl. kopte de VHP wrokoman dei boodschap: Bouwen aan betere toekomst werkende klasse. President Santokhi, tevens VHP voorzitter, zet een schepje bovenop: Santokhi looft inzet arbeidende klasse. Allemaal holle frasen ja.

Het voortdurende patroon van protesten, stakingen en ontslagen ondermijnt de stabiliteit en welvaart van ons geliefd land. Werknemers hebben evenwel recht op respect, eerlijke behandeling en zekerheid op hun werkplek. De regering wordt opgeroepen om serieus te luisteren naar de behoeften van het volk en de werknemers en constructieve maatregelen te nemen om de uitzichtloze situatie te verbeteren. Het is echter nimmer voorgekomen, dat een regering, binnen 4 jaar tijd, honderden van deze bovengeschetste situaties heeft ervaren. Regering Santokhi/Brunswijk schrijft geschiedenis als het meest onvriendelijke kabinet naar de werkende klasse toe. 

Laten wij niet vergeten dat in DNA, op de agenda staat, de behandeling van de rechtspositie en voorzieningen van de rechterlijke macht, de geldelijke voorzieningen van de uitvoerende alsmede  wetgevende macht. Indien die voorzieningen worden goedgekeurd, dan is het door DNA goedgekeurd, namelijk door het volk. Het volk en de werkende klasse dat snakt naar adem om de eindjes aan elkaar te knopen. Wie komt op voor deze groepen? De Nationale Assemblee is het derhalve verplicht om te eisen dat eerst de noden van het volk worden ingewilligd alvorens te besluiten die van de 3 machten fors te verhogen.

Hiermede wenst de NDP de zorgen van de werkenden in Suriname te benadrukken en dringend te pleiten voor een meer inclusief en ondersteunend beleid vanuit de regering, aangezien de pijn niet meer te verdragen is.