Een man werkt in een wijk met hoge inkomens in Santiago in een tuin met inheemse planten die beter zijn toegerust om te groeien in een drogere omgeving, terwijl Chili de ergste droogte in decennia doormaakt. (Foto: Reuters)
In de Chileense hoofdstad Santiago wordt gras een zeldzame luxe te midden van een tien jaar durende droogte die de stad heeft gedwongen noodmaatregelen te nemen om het waterverbruik te beperken. De langdurige droogte heeft er ook toe geleid dat lokale autoriteiten en landschapsarchitecten weelderige groene planten vervangen met woestijnflora.

Het veranderende gezicht van de stad met zo'n 6 miljoen inwoners onderstreept hoe het Andesland, een belangrijke koper- en voedselproducent, zich nu in zijn dertiende jaar moet aanpassen aan een veranderend en droger klimaat met een langdurige periode van droogte.

"De landschapsarchitectuur van Santiago is van jaren geleden, ontworpen voor een mediterraan klimaat. Nu bevinden we ons in een semi-woestijnklimaat", vertelde Valentina Vega, hoofd van de groene zones in het chique stadsdeel Providencia, aan Reuters. "We kunnen al dat water niet meer verspillen."

Chili kondigde eerder deze maand een plan aan om het water in de hoofdstad te rantsoeneren, ongekend in de bijna 500-jarige geschiedenis van de stad, met een waarschuwingssysteem met vier niveaus, inclusief waterdrukbeperkingen die oplopen tot roterende wateronderbrekingen.

In Vega's gemeente is de lokale overheid van plan om ruimtes langs wegen en snelwegen om te vormen van groene ruimtes tot duurzame tuinen met planten die weinig water verbruiken en druppelirrigatie gebruiken. "Dit bespaart bijna 90% water in vergelijking met traditionele landschapsarchitectuur," voegde ze eraan toe.

De stad is ook verdeeld. Welvarende gebieden hebben meer groene weiden en lommerrijke lanen, die in minder welvarende stadsdelen weinig voorkomen. Maar iedereen brengt veranderingen aan, integreert inheemse vegetatie en gemoderniseerde irrigatie om verspilling te voorkomen.

Economiestudent Aracely Rodriguez (26) woont in Pudahuel, een buurt in de lagere middenklasse in het noordwesten van Santiago. "Waar ik woon, zijn er geen parken of groene gebieden in de buurt, er is niet veel water", zei Rodriguez. "We proberen voor het water te zorgen. We hebben een geweten."

Rodrigo Fuster, een expert in waterbeheer van de Universiteit van Chili, zei dat mensen hun watergebruik moesten aanpassen gezien het drogere klimaat met minder regenval en sneeuw in de nabijgelegen Andes, waardoor de rivierstroom naar de stad is verminderd. "Er is veel ruimte om het waterverbruik te verminderen," zei Fuster. "In een stad als Santiago, met een semi-aride klimaat dat steeds slechter wordt, is het onaanvaardbaar dat we gras hebben en water gebruiken alsof we in Londen zijn."

In het belangrijke grootstedelijke park van Santiago zijn de kanalen die water van de rivieren Maipo en Mapocho naar het park voeren 80% lager dan normaal. Parkambtenaren hebben lekken gerepareerd, irrigatiesystemen bijgewerkt en "inheemse kernen" -bossen ontwikkeld met bomen die beter zijn aangepast aan drogere klimaten.

"De droogte treft ons allemaal", zegt Eduardo Villalobos, adjunct-directeur van het park, eraan toevoegend dat mensen een "paradigmaverschuiving" in hun dagelijkse gewoonten nodig hadden om water te helpen besparen. In het park en andere delen van Santiago is al vijf hectare grasveld vervangen, zei hij. Dit bespaart 300.000 liter water per waterbeurt.

Bewoners waren verdeeld over de veranderingen. Sommigen zeiden dat het nieuwe landschap er op sommige plaatsen net een stapel stenen uitzag, maar anderen zeiden dat het tijd nodig had en ook mooi zou kunnen zijn.

Dina Robles wees naar een duurzame tuin voor haar huis vol struiken, kleurrijke bloemen en kleine vossenstaartjes die wapperden in de middagbries met de geur van munt en rozemarijn planten in de buurt. "Een buurvrouw vertelde me dat ze spijt had van de verandering, dat er bloemen waren beloofd en dat er alleen stenen waren", zei Robles lachend, eraan toevoegend dat het drie maanden duurde voordat de planten in de buurt van het huis bloeiden. "Toen explodeerde het allemaal in de kleuren violet en blauw. Het is heel mooi", zei ze.