In memoriam: Indra Djwalapersad 1951–2025

Indradevie Marijke Djwalapersad werd geboren op 28 december 1951 te Leiding in het toenmalige district Suriname. Zij groeide op in een vrij streng en religieus gezin, samen met haar ouders, twee zussen en een broer.

In tegenstelling tot vele andere districtsmeisjes ontwikkelde Indra zich tot een welbespraakte en moderne jonge vrouw met brede interesses in het leven en de maatschappij. Haar grote hobby’s waren lezen (literatuur en lectuur), zingen, muziek beluisteren (religieuze en romantische liederen, oude Indiase filmliederen én Engelse songs). Zij was een groot fan van Frank Sinatra en Tom Jones. In haar tienerjaren droomde zij ervan artiest te worden en later weer voorgangster.

Van 1969 tot 1993 voltooide zij verschillende studies, onder meer in Pedagogiek, Hindi Taal- en Letterkunde (Hindi Science) en Vedanta Filosofie. Zij werkte zich op van onderwijzeres tot kleuterpedagoge. Tussen 1969 en 1980 werkte zij als onderwijzeres en schoolleider op diverse scholen in stad en districten. Daarna verzorgde zij op het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling trainingen aan leerkrachten en schoolleiders in het vak Didactiek. Tegelijkertijd was zij deeltijddocente aan de toenmalige Surinaamse Kweekschool in de vakken Didactiek/Methodiek en Praktijk Lesgeven. Daarnaast coördineerde zij het Hindi-onderwijs op verschillende Hindischolen en was zij verantwoordelijk voor de afname van de door de overheid erkende Hindi-examens.

In 1990 trad Indra Djwalapersad toe tot de politiek als lid van de Adviesraad van de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP). Voor de verkiezingen van 1991 werd zij door de partij gekandideerd voor De Nationale Assemblee (DNA). Zij werd met voorkeursstemmen gekozen tot lid – de eerste Sarnami-vrouw in dit college. Ook in 1996 werd zij herkozen. Vervolgens werd zij gekozen tot voorzitter van DNA: de eerste Surinaamse vrouw in 130 jaar én de jongste voorzitter tot dan toe.

Tijdens het tv-programma The Sunday Night Show van 23 augustus 1998 omschreef toenmalig griffier Edmund Bleu haar als volgt: “Zij heeft de afgelopen jaren veel geleerd. Zij is zelfverzekerd, vooral bij internationale conferenties. Zij is onbevangen en welbespraakt. Haar spontaniteit is haast ontwapenend.”

Naast haar werk als parlementslid en voorzitter van DNA maakte Djwalapersad zich verdienstelijk als bestuurslid van circa 12 tot 14 stichtingen, verenigingen en raden, waaronder de Sarnami Vanita Stichting (Surinaamse Vrouwen Stichting), Cultureel Centrum Suriname, Gemeente Sanatan Dharm, de Nationale Vrouwenraad in Suriname, Stichting Welzijn in Suriname, Stichting Aids Info-lijn en Karateschool Oyama.

Bij Radio Radika verzorgde zij op vrijwillige basis informatieve en educatieve programma’s ter bevordering van cultuur, religie en het welzijn van de vrouw, met name voor districtsvrouwen.

Indra Djwalapersad stond bekend om haar stiptheid en punctualiteit en probeerde altijd haar afspraken na te komen. Een levensmotto dat zij meekreeg van oud-president Jules Wijdenbosch was: “Men gooit geen stokken naar een boom die geen vruchten draagt.”

In een videofragment van The Sunday Night Show van 23 augustus 1998 sprak zij onbevangen, eerlijk en luchtig over haar leven. Dat verwoordde zij ook in haar twee lijfliederen:

* I Did It My Way van Frank Sinatra
* Rahe Na Rahe Hum Mehka Karenge van Lata Mangeshkar