(Economische diplomatie en haar evoluerende uitdagingen)

In het zojuist verschenen Surinaams Juristen Blad (SJB 2020 nr. 3) is een bijdrage opgenomen van J. Wijngaarde-Lijkwan met de titel Economic Diplomacy and its Evolving Challenges, vrij vertaald Economische diplomatie en haar evoluerende uitdagingen.

Wijngaarde-Lijkwan betoogt dat de regering-Santokhi in het regeerakkoord 2020-2025 kenbaar heeft gemaakt dat het buitenlandse beleid gericht zal zijn op het mobiliseren van buitenlandse investeringen, het verwerven van kennis, moderne technologie en nieuwe markten. De ambassades zullen worden verfijnd, ook in termen van menskracht. Met het bovenstaande wordt het belang van verschillende diplomatieke prioriteiten onderstreept, waaronder economische diplomatie (ED).

De auteur stelt dat ED neerkomt op het stimuleren van de samenwerking op het gebied van handel en investeringen met gastlanden, het opbouwen van normen en institutionele mechanismen voor het bevorderen van wereldwijde economische hervormingen, toerisme, technische samenwerking en hulp, waarbij de nadruk ligt op regionale economische bijstand en strategische partnerschappen, terwijl er voor c.q. met sommige landen wordt onderhandeld over vrijhandelsregelingen.

Bij ED gaat het om sterke economische resultaten te bewerkstelligen voor het land met gebruikmaking van hetgeen internationaal geboden wordt. ED is dus een manier om de mogelijkheden voor nationaal voordeel binnen de bilaterale, regionale en multilaterale dimensies, uit te putten. Het gaat niet alleen om de concepten economie en diplomatie, maar ook om de wisselwerking tussen deze concepten. Dit vraagt dus ook om deskundige internationale communicatie en onderhandelingsdiplomatie, tegen de achtergrond van het beschermen en bevorderen van de eigen economische belangen (Zirovcic, 2016). 

ED verandert de tactiek van regeringen om de particuliere sector integraal te betrekken bij het bereiken van resultaten. Het is belangrijk om brede aspecten van het internationale diplomatieke werk te combineren om de handel te bevorderen, economische groei te stimuleren, investeringen aan te trekken en het bedrijfsleven te ondersteunen. Economische bureaus, handels- en investeringsbevorderingsgroepen, kamers van koophandel en natuurlijk de ministeries van Buitenlandse Zaken, leveren allemaal een bijdrage aan het economische werk (Diplo, 2017).

ED is in de 21e eeuw belangrijker geworden sinds het aangaan van handelsrelaties is geïntensiveerd. Globalisatie heeft gezorgd voor meer samenwerkingen tussen landen waardoor diplomaten staan voor uitdagingen bij het onderhandelen over economische belangen ten voordele van het moederland. Suriname zal moeten investeren in een sterkere economische oriëntatie in het werk van diplomaten, waarbij opleidingsprogramma's essentieel zijn voor de diplomaten, voor economische organisaties en personeel van buitenlandse en economische ministeries.
Het is erg belangrijk dat alle beleid en regelgeving met betrekking tot economische diplomatie op orde is, met name voor Suriname. Zowel niet-overheidsactoren als diplomatiek personeel moeten worden opgeleid in economische managementsystemen en als er voorbeelden zijn van beste praktijken onder bevriende ambassades in de regio, moeten deze worden geraadpleegd.

Fayaz A. Sharman
Redactie Surinaams Juristenblad (sjbsjv@yahoo.com)