In april 2020 werd Rodney Cairo, geboeid aan handen, voeten en hals met ducttape en met een lap over zijn hoofd, door een groep zwaarbewapende mannen uit zijn woning gehaald. Maandag is in deze zaak Imro Midema bij verstek veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf. Zijn gevangenneming is gelast; hij was niet aanwezig in de rechtszaal. Midema en anderen zouden hebben gehandeld in opdracht van Danielle Veira, destijds directeur van het Directoraat Nationale Veiligheid (DNV).

Volgens het vonnis heeft de politie die nacht het wegdragen van Cairo opgemerkt. De agenten kregen vervolgens van toenmalig korpschef Roberto Prade te horen dat zij de locatie moesten verlaten. Dat verzoek zou direct van Veira zijn gekomen. Uit onderzoek is gebleken dat Midema niet werkzaam was bij DNV; hij kon geen legitimatie tonen en komt niet voor in de registers van de veiligheidsdienst.

Persrechter Alida Johanns lichtte na afloop van de uitspraak het vonnis toe. Midema is schuldig bevonden aan vrijheidsberoving, diefstal met geweld en huisvredebreuk. De status van de andere verdachten, onder wie Danielle Veira, kwam tijdens de zitting niet aan bod.

Uit Cairo’s verklaring blijkt dat hij tijdens de avondklok in de coronaperiode werd benaderd door drie Braziliaanse vrouwen die aangaven hulp nodig te hebben. Ze vroegen of ze even binnen mochten omdat ze tijdens de lockdown niet op straat mochten zijn. Cairo liet hen binnen en dronk een glas Black Label uit hun gezelschap. Niet lang daarna werd hij onwel, moest overgeven en ging in zijn slaapkamer liggen.

In zijn verklaring zegt Cairo: “Een tijdje later hoorde ik het geluid van een wapen dat werd gespannen. Met moeite probeerde ik mijn ogen te openen en zag vier personen volledig in het zwart gekleed, van wie één een wapen op mij richtte. Ik zag een shotgun. Ik voelde een klap tegen mijn oog - vermoedelijk met een wapenkolf. In snel tempo werd een zwarte doek of trui over mijn hoofd getrokken. Bij mijn nek werd deze met ducttape vastgemaakt. Ook ter hoogte van mijn mond werd tape aangebracht. Mijn handen werden op mijn rug vastgebonden, mijn voeten bij elkaar geplakt. Ik voelde hoe mijn polsen pijnlijk strak waren ingesnoerd. Daarna werd ik opgetild door drie personen en buiten mijn woning gedragen.”

De groep werd diezelfde avond door het Arrestatieteam van de politie aangetroffen, nadat de politie getipt was over een mogelijke beroving op dat adres. Bij aankomst zagen de agenten enkele mannen iemand wegdragen. Toen zij de politie opmerkten, trokken de mannen zich snel weer terug in de woning.

Midema verklaarde bij zijn aanhouding dat hij namens DNV handelde en eiste dat de politie contact zou opnemen met Veira voor bevestiging. Veira verklaarde tijdens het proces dat zij geen opdracht had gegeven voor een inval in Cairo’s woning. Toch heeft Prade in zijn verklaring bevestigd dat hij tweemaal werd gebeld door Veira met het verzoek de politie terug te trekken, zodat de mannen de locatie ongemoeid konden verlaten. Hij heeft aan dat verzoek gehoor gegeven.

De rechter heeft op basis van verklaringen van Prade en Midema geoordeeld dat Veira een “leugenachtige verklaring” heeft afgelegd over haar betrokkenheid. Ook staat vast dat Midema geen enkele formele binding had met DNV. De rechter stelt dat de inval onrechtmatig was. Veira was daartoe niet bevoegd en DNV heeft geen opsporingsbevoegdheid. De kerntaak van DNV is het verzamelen van informatie over nationale veiligheid en het doorgeven daarvan aan justitiële autoriteiten. Alleen de politie, met toestemming van een hulpofficier van justitie, mag woningen betreden. De actie was daarmee illegaal.

Volgens het onderzoek zou het motief voor de inval zijn geweest dat Cairo informatie bezat over Veira die hij tijdens een livestream openbaar wilde maken.